Camera Bells

Haar verhaal.. 🤍👇🏽

Eind 2024 kreeg ik de diagnose Li-Fraumeni syndroom. Een zeldzame erfelijke aandoening met een sterk verhoogde kans op kanker, vaak al op jonge leeftijd.
Sindsdien is er onzekerheid en zijn er vragen waar niemand echt antwoord op heeft. Hoe lang heb ik? Zie ik mijn kinderen opgroeien? Word ik ooit oma?

Omdat het risico op borstkanker ver bovenaan staat, koos ik voor een preventieve borstverwijdering.
Achteraf bleek dat precies op tijd: in beide borsten zat al een voorstadium van borstkanker.

Ik koos ervoor om plat te blijven.
Soms voelt dat krachtig.
Soms bevrijdend (doeg bh!).
Soms ook kwetsbaar.
Zichtbaar.
Anders.

Leren om met dit lichaam zelfverzekerd rond te lopen gaat met vallen en opstaan.
Ik draag zichtbare en onzichtbare littekens.
Maar ze horen bij mij, maken me wie ik ben. En ze vertellen allemaal een deel van mijn verhaal.

Het zwaard van Damocles hangt soms zwaar boven mijn hoofd.
En toch wil ik licht leven.
Kwetsbaar. Zacht. Dromerig. Krachtig.

Voor de camera sta ik best wel buiten mijn comfortzone, maar Isabel gaf me vertrouwen, moed en veiligheid.
De foto’s zijn een tastbare herinnering aan het voorgaande verlangen.
Voor altijd.

Voor mezelf.
Voor mijn kinderen.
En misschien voor iemand die dit ziet en er een stukje hoop of herkenning in kan vinden.❤