LieveLien

✨ Milde Maandag

Welkom bij Milde Maandag.
Iedere maandag deel ik een zachte affirmatie als klein lichtpuntje om je week mee te beginnen.

Ruimte innemen vond ik lange tijd best spannend.

Me uitspreken.
Mijn behoeften voelen.
Zichtbaar zijn zonder mezelf kleiner te maken.

Maar steeds vaker ontdek ik dat ik er niet eerst iets voor hoef te verdienen.

Misschien mag ik er gewoon nieuwsgierig mee oefenen.

Ontdekken hoe het voelt om iets meer van mezelf te laten zien.
Om iets meer plek in te nemen.
Om mezelf iets minder klein te maken.

En misschien mag ruimte innemen soms zelfs een beetje leuk zijn.

Niet omdat het altijd makkelijk is,
maar omdat ik steeds meer ontdek
dat er genoeg plek is voor mij.

Vandaag neem ik met me mee:

Ik mag ruimte innemen. 🤍

Liefs,
Talien

Vandaag is 💜

En eerlijk?

Ik twijfelde of ik iets hier wilde delen.

Niet omdat dit onderwerp niet belangrijk voor me is.
Maar omdat ik me realiseerde dat ik me niet meer volledig identificeer met mijn eetstoornis.

En misschien is dat eigenlijk best hoopvol.
Misschien een lichtpuntje voor iemand
die nog in het donker zit…

Want jarenlang nam mijn eetstoornis
veel ruimte in.
In mijn gedachten.
In mijn dagen.
In hoe ik naar mezelf keek.

En nu?
Ze is er.
Soms meer.
Soms minder.

Maar daarnaast ben ik ook nog zoveel andere dingen.

Sommige labels hebben me geholpen.
Ze gaven erkenning, begrip, een ingang naar hulp van en snappen wat ik nodig heb.
En ook hier ruimte mogen nemen in wat voor jou werkt…ieder mens is uniek 🩷

Ik ben zo blij dat de hulpverleners die dichtbij mij staan dit ook zo zien en me hierin versterken en ondersteunen!

Maar soms kunnen woorden die bedoeld zijn om iets te beschrijven,
ook voelen als een identiteit.

Alsof je vergeet dat er onder het label nog een heel mens zit.

Misschien is dat wat ik met deze illustratie wilde vangen.

Dat ik misschien wel labels draag,
maar dat ze nooit alles vertellen.

Want onder ieder label zit een mens.

Een mens die voelt,
lacht,
liefheeft,
twijfelt,
groeit
en zoveel meer is dan één woord ooit kan vangen.

En misschien is dat wel één van de mooiste vormen van herstel:

dat je leven langzaam groter wordt
dan je diagnose.

Hoe voelt dit voor jou?

Liefs,

Talien

✨

Voor de boosheid die nooit leerde schreeuwen...
0 & bedankt voor deze uitdaging om woorden te geven aan wat boosheid voor mij is 💛