Margriet de Rijk - LoodZ Rijk Leven -

Ze zit tegenover me, op het puntje van de stoel en blijft nog net zitten terwijl ze haar verhaal vol enthousiasme in geuren en kleuren aan het vertellen is. Over haar proces van afgelopen maanden, haar recent verworven inzichten, patronen die ze begint te herkennen en hoe ze minder uit verdediging reageert omdat ze haar triggers eerder door heeft en vooral ook hoe ze daar voorheen op kon reageren en hoe ze nu kiest een nieuwe route, een nieuw patroon te creëren.

Ik raak bijna buitenadem van haar enthousiaste manier van vertellen.

Ik kan alleen maar glimlachen, want wat is deze vrouw de afgelopen maanden gegroeid, getransformeerd. Van uitgeblust, veel piekeren en vaak in conflict met haar meest dierbaren tot vrolijk, energiek en in verbinding. In verbinding met zichzelf en met haar omgeving. Niet dat ze nooit meer moet (over)(ge)prikkeld is, maar ze heeft haar eigen grenzen leren herkennen, erkennen en kan daar nu veel beter naar handelen.

Ik vraag haar wat ze de afgelopen tijd vooral nodig heeft gehad om tot deze inzichten te komen. Ik zie haar naar binnen keren, ze schuift haar billen naar achter en laat haar rug tegen de rugleuning rusten, er valt even een stilte…. ze bijt op haar onderlip en kijkt me ineens aan met een twinkeling in haar ogen: “Jou Margriet en STILTE!!” Zegt ze lachend! “Wie had dat ooit gedacht dat ik dat zou zeggen…… STILTE! Zo heb ik de signalen van mij lijf leren herkennen en kan ook veel meer vanuit mijzelf, wie ik ben en wat ik belangrijk vind handelen en reageren. Ik heb nog nooit zo vaak nee gezegd en toch verbinding gevoeld.”

Tijdens mijn twee jarige coach opleiding die ik 7 jaar geleden afrondde zijn er verschillende uitspraken geweest die keer op keer in mijn praktijk (en mijn eigen leven) terugkomen, bevestigd worden of er doet zich iets voor wat mij hieraan doet denken. Eén daarvan is: ‘Het gebeurt in de stilte.’

Dit merk ik zowel in een gesprek, als in de tijd die ik laat zitten tussen twee sessies in. Bewust en onbewust wordt er steeds stilte, even niets, toegevoegd aan een proces, een gesprek, een oefening…

En ook voor mijzelf is het juist de stilte waarin een idee vorm krijgt, een oplossing gevonden, een gevoel bekrachtigd, de fluisteringen van mijn lijf opgemerkt, een situatie omarmt, de traan te zien en de glimlach ontvangen. En stilte is voor mij niet altijd niets doen, het heeft voor mij o.a. te maken met geen woorden geven aan, niet naar buiten toe communiceren, maar met binnen in verbinding gaan. Hoe? dat verschilt per keer, de ene keer via dans, een andere keer door de natuur in te gaan, op de bank te liggen zonder afleiding.

We kijken elkaar aan, het is stil, wij zijn stil. Wat een prachtige reis heeft deze vrouw mogen maken en wat ben ik dankbaar dat ik hierin ene bijdrage heb mogen leveren.

Toen mijn dochter ziek werd en zij de auto immuunziekte diabetes type 1 bleek te hebben (boven op de auto immuunziekte coeliakie die ze al had) was er één iets wat ik haar vanuit het diepste van mijn hart gunde.

En dat is het volgende: dat ze ten alle tijden vrijheid kan blijven ervaren. Ik merkte met dreigende hypo's dat de neiging groot was Evy dichter bij huis te willen houden omdat ze hypo's niet goed aanvoelt komen. Vrijheid beleven èn vlakbij huis moeten blijven? Nope, dat gaat niet samen.

In mijn zoektocht naar vrijheid en veiligheid te combineren resulteerde dit als eerst in een horloge waarmee ze mij kon bellen als dat nodig was en met dit stukje techniek kon ze weer alle kanten uit.

Later werd dit een eigen mobiele telefoon, op veel jongere leeftijd dan ik ooit had gedacht. Het bleek een gouden greep. Naast de mogelijkheid van bereikbaar zijn is zij mede dankzij de mobiele telefoon enorm gegroeid in zelfstandigheid.

Maar om deze stappen te maken had ik steeds een ander stukje in mijzelf aan te kijken. Een oordeel of aanname welke het nemen van een beslissing in de weg deed staan.

En nu weer, terwijl ik dit type, zit ik midden in de bossen met een campervan naast het kampgebouw waar Evy verblijft. Ze is twee dagen op kamp met school. Nu heeft ze nachten met een erg verstoorde bloedsuikerspiegel en school heeft aangegeven dat de medische zorg tijdens de nachten niet door het team van school gedragen kan worden. Evy zou dan de nachten naar huis moeten of zou met mij in de buurt van het kamphuis moeten overnachten.

Er is altijd heel veel mogelijk, maar deze twee zijn voor mij niet eens opties. Kamp is juist met alle andere kinderen op dezelfde locatie slapen. Aangezien er geen extra bed was kon ik ook niet in het kampgebouw slapen.

Nu zijn probleem situaties inmiddels mijn specialisatie geworden en had ik binnen één uur een campervan geregeld en met de locatie geregeld dat ik naast het kampgebouw kan staan en overnachten. Waardoor ik vlakbij ben wanneer nodig en hopelijk vooral veel afwezig zal zijn.

Maar ook hiervoor had ik het e.e.a. onder ogen te komen. Ook al is mijn "missie" helder, Evy met zo min mogelijk beperkingen een normale jeugd geven waarin ze vrijheid mag ervaren voelt meegaan op kamp daar niet bij. Want wat bleek, ik had allerlei oordelen een aannames over ouders die meegaan op kamp om hun kind vooral in de gaten te houden en het loslaten nog even uit te stellen.

Ik mocht even vol aanwezig zijn bij die oordelen en aannames die ik in mijn schaduw had gepland.

En oh boy, wat een vrijheid levert het op als je inzicht krijgt in die bewust en onbewust gecreëerde schaduwen. Je ontmantelt ze waardoor ze hun lading verliezen waardoor kiezen vanuit vrijheid zoveel makkelijker is.

Weet je, iedereen heeft schaduwzijdes. Van sommige zijn we ons hele bewust en van anderen helemaal niet. Terwijl we wel de gevolgen hiervan ervaren. Bijvoorbeeld een stroef lopend eigen bedrijf, stroef lopend contact met je leidinggevende, nog steeds vrijgezel zijn terwijl je graag anders zou willen, steeds maar weer conflict met je zoon of dochter. Allemaal situaties waarbij de oorzaak van bepaald (niet zo constructief) denken, doen en creëren ook verborgen ligt in bepaalde schaduwzijdes die je onder ogen mag gaan komen.

Iedereen die in een traject zit krijgt de masterclass schaduwwerk aangeboden, deze staat nu gepland op 13 september om 20:15u! Nu heb ik een aantal plekken beschikbaar gesteld voor mensen die niet in een traject zitten. Een waanzinnige kans, want deze masterclass wordt door deelnemers als extreem inzichtelijk en makkelijk toepasbaar gewaardeerd.

Slechts een beperkt aantal plekken beschikbaar!! De masterclass is al volgende week maandag!! Er komt een replay beschikbaar! https://www.loodz-rijkleven.nl/product/masterclass-schaduwwerk/

Voor nu liefs van mij vanuit de campervan naast het kampgebouw!! Tof kantoor toch 😉

Gentle reminder! ✨❤️✨