Captured Life

Families vertellen me vaak, later: "We kijken veel vaker naar de foto's dan we dachten."

Een album dat op tafel of in de kast staat pak je gewoon. Geen gedoe met computers of wachtwoorden. Je bladert erdoor, laat het aan bezoek zien, komt er vanzelf langs.

Dit is waarom ik eigenlijk het liefst altijd een album lever bij de reportages. Ik maak ze met veel liefde en helemaal persoonlijk en op maat.

Heb je ooit gekozen om geen album te nemen en wil je dit toch? Je bent altijd welkom.

Teamwork ❤️

SPIEGELING

Toen ik de kist in de rouwauto gezet zag worden, viel me iets op. In de reflectie van het autoraam was zijn rode kever te zien. De auto waar hij in reed en de auto die hem nu meeneemt, samen in één beeld.

Als afscheidsfotograaf zijn het deze toevallige composities die een foto nét die extra laag geven.

Een spiegeling die je niet kunt regisseren, maar die het verhaal wel compleet maakt ❤

"

📸 Soms verandert één moment je leven voorgoed

Deze foto nam ik vanaf het balkon van een volle kerk. De vrienden die net de kist hadden gedragen, stonden er nog omheen. Het was mijn eerste uitvaart als fotograaf. Het was jouw uitvaart, Jacob.

Je vertrok op Valentijnsdag, maar je liet iets belangrijks achter. Die dag, toen ik voor het eerst een uitvaart vastlegde, wakkerde een vlammetje aan dat al lang in me sluimerde.

Vandaag, op Valentijnsdag, sta ik stil bij hoe één moment je pad kan veranderen. Nu mag ik er voor families zijn tijdens hun dierbaarste momenten. Hun verhalen vertellen. Hun herinneringen bewaren.

Je bent niet meer hier om het te zien, maar wat daar in die kerk begon, heeft mijn leven veranderd. Elke uitvaart die ik fotografeer, draagt een stukje van dat eerste, betekenisvolle moment met zich mee.
Dank je wel Jacob. ❤️

It's all in the details.

Toen ik de eerste keer een uitvaart fotografeerde op de IJsselhof in Gouda, op een koude winterdag, vond ik het stiekem best een beetje een naar idee dat we de kist buiten achterlieten voor het crematorium. Op de weg terug keek ik nog eens om en zag een medewerker naast de kist staan.

Ze was niet alleen.

Sindsdien kijk ik altijd om en maak ik altijd een foto. En dat wordt gewaardeerd. Mijn beeld uiteraard, maar vooral de wetenschap dat de dierbare niet alleen achterbleef. Het zijn van die details die er toe doen.