Vade Pacem

een bijzonder afscheid van een bijzonder mens

bij het schrijven van een gedicht bij een afscheidsdienst, luister ik naar het verhaal wat iemand achterliet, en dan kan er zoiets uitkomen. Deze meneer vond de poort van Kiev mooi, op de achtergrond liet ik het meespelen, toen ik klaar was met schrijven......
Het leek alsof het op maat geschreven was...
Toeval kan zo prachtig zijn🍀

Op een vroege winteravond, zo rond een uur of vijf, roept een meesje voor het keukenraam nostalgie., en komt de geur van regendruppels je tegen, terwijl de natuur nog bruist van energie

vogelzaad op de mosdoorkruiste stoepen, achter het huis, dat je aan het vegen was, om bij merels en meesjes wat te dromen, en wellicht al dingen zag die je met een wakend oog niet ziet. Het huis, waar het nu even eenzaam en kil is, terwijl de cv-ketel nog steeds draaiend op hoge toeren dezelfde warmte biedt.

Jij begint nu aan je laatste reis, begeleid door de tonen van de schalmei, De alleen voor jou hoorbare prachtigste engelenklanken komen steeds dichterbij

Via de poort van Kiev, baan jij je weg naar het glanzend licht van de gouden hemelpoort, en, ondanks de kilte die we nu voelen , blijft jouw huis voor een ieder een warm toevluchtsoord

Als bos en veld gul naar de hemel reiken met hun kleurrijk eerbetoon, Laat de hemel zijn voorhang wijken, en stuur je via de donder een schaterlach vanuit je met wolken beklede troon

want als de hemel zich overgeeft aan de aarde, en neerdaalt als een zijdezachte waterval , schenkt zij haar zo de grootste van haar waarden, opdat de aarde leven geven zal

Vanaf april ga ik naast mijn hoornspel ook zingen bij de diensten als ritueelbegeleider
Ook dialect
Zin in😇