Bimal Raj Nischal

ब्यक्तिगत बिचार: साघुरिदै गएको दशै

सदा झै यस पालि पनि दसै आयो अनि गयो तर आज मनमा एउटा प्रश्न आई रहयो कि के यो दशै सधै यस्तै थियो त्त्?

आज सम्झदा अचम्म लाग्छ त्यो दशै थियो जहा हरेक सम्झना हरु सम्झदा पनि एक्लै यो मन अति आनन्दित हुदै केहि पलको लागि भए पनि मन फुरुङ हुने गर्दछ ! आज भोलि को दशै आउन त आउछ तर त्यो उत्साह उमङ अनि खुशि आज भोलि सामाजिक सन्जाल भर्ने र बनावटि सम्बन्ध निभाउने दशै मा कहा छ र ?त्यो एक दशै थियो दशै आउनु भन्दा एक महिना अगाडि देखि कुन कपडा र कुन आफन्त को मा जाने भन्दै चिन्ता ले दिन बित्दै जान्थ्यो जहा आज भोलि साथ मा पैसा छ बजार मा गयो अनि मन परेको कपडा किन्यो। हुन पनि हो! दशै आउनु एक महिना अगाडि कै पिर चिन्ता हुन्थ्यो कुन कपडा लगाउने अनि बाउ आमा ले कपडा किन्दा गरेको हेल्चक्राई र मोल्तोल को महत्व आज आफै सङ पैसा खल्ति मा र बजारमा सामान हुदा सहज जिबन भए पनि त्यो पिर चिन्ता पछि को खुशि कहा किनेर पाउनु?

त्यो दशै को योजना पनि गज्जबको हुन्थ्यो कि ठुलो बाबा को मा गए यति पैसा भन्दै जहा धेरै पैसा दिन्थे त्यो घर त टिका लगाउन लाईन बस्नु परोस कि कुकुर पालेको घर होस गएर त्यो सिमित पैसा बोकेर नै आउदा को हर्ष यो दशै मा कहा खोज्नु ?

त्यो एक पल थियो दशै मा जम्मा भएका टिक लगाएका ति नोट हरु राख्न स्कुल को कपिको पछाडि भर्ने आज को वालेट बनाइ पैसा मिलाइ मिलाइ राखेको त यो द्शै मनाउने १००% लाइ पनि कल्पना छैन । त्यो कागजको पैसा राख्ने पर्स मा १,२,५,१० को नोट मिलाइ मिलाइ राख्दा को शान अनि घमण्ड आज चिल्लो कार र महङो आई फोन चलाउदा पनि आउदैन । आज सम्झदा अचम्म लाग्छ कतै टिका लगाउदा रातो पैसा २० मात्र दिए त्यो पैसा कि हराउथ्यो कि राखेको ठाउ नै बिर्सेर हैरान ह्न्थ्यो किन कि हामि केटा केटि लाइ त्यो रातो २० अनि राजाको फोटो भएको पैसा त कि मामा घर दिन्थे कि त धनि मानि का घर मा मात्र दिन्थे।

आज भोलि त आफन्त अनि ठुला बडाका घर टिका थाप्न जान पनि सारै सजिलो एक फोन गर्यो अनि यति बजे आउनु उति बजे आउनु तर त्यो पनि एक दिन थियो कसैको घर टिका लगाउन जादा त्यो आफन्त कसैको घर टिका लगाउन गए त कुर्नु सम्म कुर्यो अनि टिका लगाइ दक्षिणा गनेर राख्नु को बिछट्टै मज्जा थियो। बालापन पनि यति सम्म थियो कि हरेक पटक टिका लगाइ दक्षिणा पाउदा सुरु बाट पैसा गन्दै गन्दै राख्नु पर्ने त्यो कस्तो अचम्मको बाल मानसिकता थियो तर आज भोलि आफु सङ भएका सम्बन्ध सम्पति र जिबन को कुनै पिर चिन्ता अनि ख्याल छैन बस अरु कै ख्याल छ्।

आज त्यो मैले बिताएको दशै सम्झदा नि कल्पना बाहिरको दशै हो कि कुनै ठुलै निर्देशकले बनाएको फिल्म हो भन्ने अनुभब हुन जान्छ । आज भोलि को सामाजिक सन्जाल मा छरप्रस्ट हुने तस्बिर हरु देख्दा कसरि भुल्नु दशै को टिकाको दिन देखि पुणिमा सम्म अझै पनि टिका थाप्ने घर आफन्त को लेखा जोखा नै हुन्थ्यो अन्तत टिका को दिन आफ्नै बा आमा को हातको टिका पछि पुर्णिमा सम्म अझै कस कस्को घर टिका लगाउन जाने योजना नै हुन्थ्यो भने टिका लगाउन जादा नया जुत्ता कपडा बारि अनि हिलो मा फोहोर हुदा देखि घर आउदा त्यो अबिकसित अध्यारो मा लड्दै लड्दै छाम छुम गरेर घर आउदाको फोटो कहा सङालेर राखेर आज जस्तो क्रुत्रीम हासो सम्बन्ध देखाउदै सामाजिक सन्जालमा राख्न पाईयो र? हुन पनि हो निधारमा टिका को दिन देखि पुर्णिमाको दिन सम्म टिका लगाउदा त्यो अनुहार हेर्न लाएक को हुन्थ्यो भने टिका लगाउन टाढा आफन्त मामा घर जादा टिकाको साईत पछि खुल्ने नगर बसको प्रतिक्षा एउटा रोमान्चक पक्ष थियो भने बस भित्र उकुस मुकुस हुदै निधारको टिका ले नुहाउन पर्ने नाजुक अबस्था आफ्नै ठाउ मा थियो भने बस भित्र मान्छे हरुको दुर्गन्ध अनि पसिनाको चरम गन्ध ले त्यो बालापन मा दिएको सम्झना अझै पनि ताजा छ्।

त्यो दशैको सबै कुरा सम्झदै लेख्दा फेवा तालको छेउको चौरमा लाग्ने पुर्णिमाको मेला नै लेख्न भुले त न दशै को अर्थ भयो न मैले यो लेख्नु को अर्थ! आजको लेक साईड जहा ब्यपार र बिकास छ त्यो ठाउ मा कुनै दिन हाम्रो दशै मा मेला लाग्थ्यो जहा जता हेरे पनि रातै कपडा बाहेक अरु देख्न त मुस्किल नै हुन्थ्यो, त्यो मेला मा मान्छे हरु को भिड को कुनै गिन्ति थिएन । अहिले को फेवा तालको छेउ छेउ नै पुर्णिमाको मेला लाग्थ्यो ।

त्यो मेला मा दशै मा दक्षिणा कमाएको पैसा ले किने का खुशि अहिले कुनै पनि महङा देखि सम्पुर्ण कुरा ले दिन सक्दैन भन्ने कुरा ढुक्क छु। त्यो दशै मा रातो बरफ को १ अनि सेतो बरफको २ रुपैया हुदा सेतो बरफ नै खान योग्य सम्झदै आफ्ना साथि भाई सङ १ रुपैयाको रातो बरफ नखाइ २ रुपैयाको सेतो बरफ खादा को खुशि अनि सन्तुस्टि आज कुन खाना ले दिन्छ होला ?

मेलामा कगजको फिर्फिरे हातमा राख्दै फेव तालको छेउ छेउ भाग्दै भैयाले फिल्म भन्दै इन्डियन हिरो को फोटो देखाउने दुर्बिन जस्तो फिल्म घर अनि १५ रुपैया पने टिनको पेस्तोल तिहारको लागि किन्दै पटाका पट्काउदा औधि खुशि मिलेको पल छोडेर आजको खुशि को लागि भाग्नु पर्दैछ्। यि र यस्ता त्यो दशैको बारेमा अनि मैले भोगेको दशैको बारेमा सब्द खर्चिन लागे न आज सकिन्छ न कुनै दिन तर पनि एउटा त्यो दसै थियो अनि आज यो दशै !

यो मेरो नितान्त ब्यक्तिगत भोगाइ अनि सब्द थियो है ।
धन्यवाद

नेपालीहरुको महान चाड विजयादशमी २०८२ को पावन अवसरमा स्वदेश तथा विदेशमा रहनु भएका मान्यजन, दाजुभाइ, दिदीबहिनी,ईष्टमित्र, साथीहरू, शुभचिन्तक लगायत सम्पूर्ण महानुभावहरूमा सुख, शान्ति, संमृद्धि र दिर्घायुको हार्दिक मंगलमय शुभकामना ब्यक्त गर्दै बिजयादशमि को हार्दिक शुभ कामना गर्दछु ।

हिजो कुनै दिन म धनि सम्पन्न अनि सपनाको देश दुबैइ हुदा पनि आमाको आन्खा को अप्रेसन गर्नु पर्दा म लाचार निरहि बाध्यता र छोराको कर्तब्य बाट कोसौ पर थिए किन कि त्यो दिन म गलत थिए अनि दोषि केवल म मात्र थिए । किन कि मैले मेरो सारा उर्जा शक्ति बिबेक आर्जन देखि एक एक मिनेट त्यो गलत ब्यक्ति लाइ सम्झाउन फकाउन लगाए जसको फल केवल नमिठो थियो र मैले गरेका ति सम्पुर्ण अर्थक प्रयास मा केवल गलत दोषि म मात्र थिए तर आज मैले मेरो कर्तब्य पालना गरेको आभाष हुन्छ । बास्तबमा ढिलै होस तर मैले जिबनमा एउटा कर्तब्य निस्ठ कर्तब्य पुरा गरेको गर्ब लाग्छ ! मैले लाखौ करोडौ कमाउन नसके पनि आज म जहा जे जस्तो अबस्था मा छु मैले आमा लाइ आफ्नो एक पहलमा उपचार गर्न मेरो सम्पुर्ण परिवार हरु बहिनि हरु का साथ आमाको उपचार गर्न सक्षम भएको पाउदा जिबन मा गर्ब लाग्छ अनि कुनै दिन दुबैई मा हुदा गरेको मेरो पाप पखालिएको अनुभब हुन्छ जुन मेरो गलत ब्यक्ति सङ गलत निर्णय थियो । बास्तबमा, आमाको उपचार मा पहिलो प्रयास मेरो थियो भने बहिनि हरु को आजिबन भुल्न नसक्ने साथ सहयोग र सम्बन्ध छ । भनिन्छ नि असल तिमि बन्नु सबै कुरा बिस्तारै बिस्तारै असल हुदै हुदै जान्छ । यस पालि आमाको उपचार को क्रम मा पहिलो कदम मैले सुरुवात गरे पनि साथ मा साथ हात मा हात दिने ति सम्पुर्ण मेरा सम्बन्ध लाइ म आभारि रहने छु तर आमा लाइ अन्तिम पटक कल्पेर सम्झेर साथ दिए जस्तो गर्न आउने एक दुई जना को त्यो अनुहार मैले फेरि फेरि हेर्न नपरोस । बास्तब मा ति एक दुइ अनुहार को उपस्थिति आमाको अन्तिम अबस्था हुन सक्छ भनेर देखावटि थियो भन्ने कुरा मैले बुझ्न सक्दिन र ? 🙏🙏🙏

आज समस्त हिन्दु नेपालि हरुको दशैंको पहिलो दिन, घटस्थापनाको मंगलमय शुभकामना! श्री ताल बराहि माता ले हामि सबै को रक्षा गरुन !
🎉🙏