Pastor Derick Circuit Rider

KAPAG WALA KA NA, BALEWALA NA ANG LAHAT

Hinahabol niyo ang kapangyarihan na tila ba panghabambuhay ito. Ipinagyayabang niyo ang pera na akala niyo’y hindi mauubos. Trinatrato niyo ang ibang tao na parang mga bagay na pwede lang itapon. Kumikilos kayo na tila ba hawak niyo ang habambuhay.

Nasaan na ang yabang ngayon? Anong nangyari sa: Kayabangan? Kasakiman? Ego at katayuan sa buhay? Mga titulo, kayamanan, kagandahan, at kapangyarihan?

Lahat ’yan ay ibabaon. Ang hari at ang pulubi, magkapantay sa ilalim ng lupa. Ang dating naghari sa mga lupain, ngayon ay hindi man lang maipagtanggol ang sariling katawan laban sa mga insekto. Ang taong dati ay nakaupo sa trono, ngayon ay nakahimlay sa katahimikan pagkain ng mga uod.

Ang mga sasakyan mo? Wala na. Ang mga alahas mo? Kakalawangin. Ang mga titulo mo? Malilimutan. Ang pekeng estado mo? Mabubura. Ang mga followers mo? Ii-scroll lang nila ang "RIP post" mo.

Ang ego na sinamba mo ay mamamatay kasama mo. Ang bibig na ginamit mo sa pagmamalaki ay magsasara nang permanente. Ang mga kamay na ginamit mo sa pagbibilang ng yaman ay maninigas at mabubulok. At ang puso na pinatigas mo laban sa karunungan ay titigil walang babala, walang pangalawang pagkakataon.

Mag-isip ka nang malalim, kapatid… Dahil pagdating ng kamatayan, walang negosasyon. Hindi nito pakikinggan kung gaano ka ka-viral. Wala itong pakialam kung gaano karaming babae ang nakuha mo. Wala itong pakialam kung gaano karaming kaaway ang niyabangan mo.

Ano ang maiiwan?
– Ang iyong disiplina.
– Ang iyong integridad.
– Ang legasya na binuo mo nang palihim.
– Ang mga taong natulungan mo.
– Ang buhay na ginugol mo nang may layunin.

Kapag tunay mong naunawaan ito, magbabago ang buong pagkatao mo:
– Titigil ka na sa pagyayabang.
– Titigil ka na sa pagkukumpara ng sarili sa iba.
– Titigil ka na sa paghahabol sa mga babaeng wala namang halaga. – Titigil ka na sa pag-astang diyos, at magsisimulang mamuhay bilang taong may misyon.

Dahil sa huli:
– Ang posisyon na ’yan? Mawawala.
– Ang mukha na ’yan? Malilimutan.
– Ang yabang na ’yan? Walang silbi.
– Ang pera na ’yan? Maiiwan.
– Ang katawan na sinasamba mo? Kakainin lang ng uod.

Lahat ng tao ay babalik sa alabok. Ngunit ang taong matalino ay namumuhay na tila ba malapit na ang sandaling iyon. Nanatili siyang mapagpakumbaba. Nakatutok. Mapagpasalamat. Binuo niya ang mga bagay na hindi mananakaw ng kamatayan. Namumuno siya nang may kababaang-loob. At nagtatrabaho siya araw-araw para matiyak na ang pangalan niya ay may mas malalim na kahulugan kaysa sa ingay lang.

Kaya tigilan mo ang pagkilos na tila ba hindi ka mamamatay. Tao ka lang. Isa lang ang buhay mo. Siguraduhin mong may halaga ito kapag huminto na ang orasan.

Para Kay Lola

"Lola, para sa'yo 'to."
A Grandmother's Love: A Dream That Had Just
Begun

Cadet Ryan B. Lucena had just stepped into
the very dream he fought so hard to reach.

He had only just entered the Philippine
National Police Academy-his name freshly
etched into the rolls of those chosen to
serve and lead. Just two days after proudly
taking his oath as a cadet, the unthinkable
happened. He was gone

His journey ended before it truly began

Behind the uniform and the title was a quiet
determined young man who had been raised
by his grandmother-his constant source
of strength. When his parents separated,
she became everything: his provider, his
protector, his guiding light. He dreamt of
becoming a cadet not for prestige, but for her
-for the woman who gave up everything so
he could have a future.

The day he took his oath, he wasn't just
thinking of himself. He was thinking of her
"Lola, para sa'yo 'to."

But fate did not wait.

Two days later, all the dreams they carried
together were left hanging in silence-
unfulfilled, but not forgotten. And now, that
same woman who once rocked him to sleep
must lay him to rest, holding on to the love,
pride, and grief that only a grandmother can
know.

Though his time in the Academy was brief, his
story is not small. He made it. He stood where
he dreamed to stand. And he wore his uniform
with honor, even if just for a moment.

She didn't just raise a cadet. She raised
a young man of promise, of purpose, of
heart. And in that short time, he became an
inspiration to many.

In every salute to Cadet Lucena, is a silent
salute to the woman who loved him first.

His dream was cut short, but his legacy will endure.
CTTO..