Ang aking tula

"SHORT SAD STORY"

(PAALAM)

"Joy, tara labas tayo?" Tanong ng boyfriend ko na si dave.

"Sige mahal, tapos libre mo'ko ng kwe-kwek ha!" nakangisi kong sabi.

"Kwek-kwek nanaman? S-sige na nga" sabi nya't napakalmot sa ulo. "Hindi kaba nag sasawa sa kwek-kwek?" dagdag pa nya.

"Hindi nga ako nagsasawa sayo eh, sa kwek-kwek pa kaya" natatawang sabi ko sakanya.

"Tsk! nambobola ka nanaman, o s'ya bilisan mo na dyan para maka-alis kaagad tayo" nagmamadali nyang sabi.

Sampung minuto ang nakalipas,
Nakarating na kami sa tindahan ng kwek-kwek.

"Sige kuha ka lang diyan mahal tapos bayaran mo ha, HAHAHA" sabi nya saakin habang tumatawa.

Napatingin ako sa kanya't sinabing "Kala koba ikaw magbabayad? Uuwi nalang ako"

"Syempre biro lang mahal, Ikaw talaga joy napakadali mong lokohin" sabi nya't sabay umakbay saakin.

Pauwi na kami nang may makasakubong kaming apat na mga lasing na lalake. " Wow! Ang ganda nyang kasama mo pre ah" sambit ng isang lalaki habang nakatingin sakin.

"Pare mukhang naka inom kayo, kaya kung pwede magpahinga na kayo" paghihinay-hinay na sabi ni dave.

Nagsi-tinginan sila saamin. "Aba bakit papalag kaba?" Saad ng isa pa nilang kasama.

"Mahal, umuwi na t-tayo." Pabulong kong sabi kay dave habang nanginginig sa takot na baka may mangyaring masama samin.

Dumiretso na kami sa daan nang bigla akong hinawakan ng isang lalaki sa braso.

" Hoy! Anung ginagawa mo sa gf ko!?" Pinagsususuntok ni dave ang apat na lalaki sabay sabing "Joy! Tumakbo kana!"

Patakbo na ako nang makita ko ang isang lalaki na bumunot ng kutsilyo sa may bulsa nya. "H-huwaagg!" Sigaw ko rito

Ngunit huli na ang lahat. Pagkasak-sak nito kay dave ay dali-dali na silang nagsi-takbuhan. "Mga h*yop kayong t*ngin* nyo!" Sigaw ko habang umiiyak.

"Ana, i-ingatan mo s-sarili mo ha, m-mahal na mahal k-kita" nanghihina nyang sabi saakin.

"Anong pinagsasasabi mo? bubuo pa tayo ng pamilya kaya lumaban ka dave! Lumaban ka please lang!" Umiiyak kong habang naka hawak sa kanyang kamay.

Wala na

"𝚂𝚃𝚄𝙿𝙸𝙳 𝙵𝙴𝙴𝙻𝙸𝙽𝙶𝚂"

𝙸' 𝚊𝚖 𝚊 𝚝𝚛𝚊𝚜𝚑 𝚕𝚒𝚔𝚎 𝚊 𝚙𝚊𝚙𝚎𝚛
𝚈𝚘𝚞 𝚌𝚊𝚗 𝚝𝚑𝚛𝚘𝚠 𝚖𝚎 𝚊𝚠𝚊𝚢
𝚃𝚑𝚎𝚗 𝙸 𝚖𝚊𝚔𝚎 𝚊 𝚠𝚊𝚢
𝚃𝚘 𝚕𝚎𝚝 𝚢𝚘𝚞 𝚐𝚘 𝚗𝚘𝚝 𝚝𝚘 𝚜𝚝𝚊𝚢

𝙽𝚘 𝚘𝚗𝚎 𝚌𝚊𝚛𝚎 𝚊𝚋𝚘𝚞𝚝 𝚖𝚢 𝚏𝚎𝚎𝚕𝚒𝚗𝚐
𝙾𝚗𝚕𝚢 𝚘𝚗𝚎 𝙸 𝚗𝚎𝚎𝚍 𝚒𝚜 𝚌𝚊𝚛𝚒𝚗𝚐
𝙹𝚞𝚜𝚝 𝚌𝚘𝚗𝚝𝚒𝚗𝚞𝚎 𝚒𝚐𝚗𝚘𝚛𝚒𝚗𝚐
𝚄𝚗𝚝𝚒𝚕 𝚖𝚢 𝚏𝚎𝚎𝚕𝚒𝚗𝚐𝚜 𝚏𝚊𝚍𝚒𝚗𝚐

𝚈𝚘𝚞 𝚝𝚘𝚕𝚍 𝚖𝚎 𝚝𝚘 𝚜𝚝𝚘𝚙 𝚕𝚘𝚟𝚒𝚗𝚐 𝚢𝚘𝚞
𝙱𝚞𝚝 𝚖𝚢 𝚑𝚎𝚊𝚛𝚝 𝚋𝚎𝚕𝚘𝚗𝚐𝚜 𝚝𝚘 𝚢𝚘𝚞
𝙷𝚘𝚠 𝚌𝚊𝚗 𝙸 𝚏𝚘𝚛𝚐𝚎𝚝 𝚢𝚘𝚞
𝙴𝚟𝚎𝚗 𝚖𝚢 𝚖𝚒𝚗𝚍 𝚊𝚕𝚠𝚊𝚢𝚜 𝚝𝚑𝚒𝚗𝚔𝚒𝚗𝚐 𝚘𝚏 𝚢𝚘𝚞

𝙸 𝚝𝚑𝚒𝚗𝚔𝚒𝚗𝚐 𝚘𝚏 𝚢𝚘𝚞 𝚊𝚕𝚕 𝚍𝚊𝚢
𝚈𝚘𝚞 𝚖𝚊𝚔𝚎 𝚖𝚎 𝚌𝚛𝚊𝚣𝚢 𝚎𝚟𝚎𝚛𝚢𝚍𝚊𝚢
𝙸 𝚍𝚘𝚗'𝚝 𝚌𝚊𝚛𝚎 𝚠𝚑𝚊𝚝 𝚙𝚎𝚘𝚙𝚕𝚎 𝚜𝚊𝚢
𝙸 𝚠𝚒𝚕𝚕 𝚜𝚝𝚒𝚕𝚕 𝚕𝚘𝚟𝚎 𝚢𝚘𝚞 𝚞𝚗𝚝𝚒𝚕 𝚖𝚢 𝚕𝚊𝚜𝚝 𝚍𝚊𝚢.........

Kagaya ng isang tula,
Hindi maaring ipilit kung hindi tugma,
Lahat ng mga mata ay lumuluha,
Mga alaala na naglaho na parang bula.

Nagkakagulo ang mga pantig,
Kapag nadidinig ang iyong tinig,
Habang nakayakap sa iyong bisig,
Napagtanto ko na naging bulag ako para sa pag ibig.

Ako'y biglang nasaktan,
Nong nalaman kong ako'y pinaglaruan,
Ako'y iyong biglang iniwan,
Sa di malaman na dahilan.

Ikaw ay parang isang tala,
Napakahirap maabot kagaya ni bathala,
Salamat sa mga alaala,
Salamat mag ingat ka sana