JOY TV

🇵🇭

NAKAKALUNGKOT .HINDI ITO BASTA BALITA. ISA ITONG PAGYANIG SA BUONG BAYAN.

Ay grabe… hindi ko alam kung magugulat, magagalit, o malulungkot ang mararamdaman mo.

LABING-WALONG dating Marines ang sabay-sabay na lumantad. Hindi ito tsismis. Hindi ito bulong-bulungan. Diretsahan ang kanilang paratang.

Ayon sa kanila, sila umano ang naghatid ng humigit-kumulang ₱805 BILYON para sa Pangulo, sa Speaker, at sa iba pang matataas na opisyal ng gobyerno.

Uulitin ko…
₱805 BILYON.

At hindi pa diyan nagtatapos.Sinasabi rin nila na sila ang inutusang magpapalit ng US$2 milyon na umano’y gagamitin ng mga ICC investigators—at ito raw ay personal nilang inihatid sa isang dating senador.

Habang isa-isang inilalabas ang mga detalye, mas lalong bumibigat ang pakiramdam. Mga kuwento ng paulit-ulit na pagdedeliver ng bilyon-bilyong piso. Mga utos na diumano’y nanggaling sa kanilang dating pinagsilbihan bilang security forces ni Rep. Zaldy Co.

Kung totoo ang mga rebelasyong ito—
hindi lang ito isyu ng pera.
Isyu ito ng tiwala.
Isyu ito ng bayan.

Sa bawat Pilipinong hirap kumita ng ilang daang piso sa isang araw…
sa bawat pamilyang nagsusumikap para may maihain sa hapag mapapatanong ka talaga:

Ano na ang nangyayari sa ating bansa?
Ngayon, higit kailanman, kailangan ang katotohanan.Hindi takot. Hindi paninira. Hindi pagtatakip.

KATOTOHANAN.

Dahil ang bayan ay may karapatang malaman ang totoo.

ANG G**O NA INAKUSAHAN NG PAGNANAKAW NG PONDO NG PAARALAN NA NAGING DAHILAN NG GALIT NG BUONG BARANGAY NGUNIT NAUWI SA PASASALAMAT NANG TUMAAS ANG BAHA

Sa isang liblib na barangay ng San Isidro sa bayan ng Loboc, Bohol, walang ibang bukambibig ang mga tao kundi ang matinding galit kay Ma'am Loida.

Siya ang pinakamatagal at pinagkakatiwalaang g**o sa kanilang pampublikong paaralan. Ngunit sa isang iglap, ang paggalang ng buong komunidad ay napalitan ng p**t at pagkasuklam.

Ang dahilan? Nawawala ang kalahating milyong piso na pinaghirapang ipunin ng mga magulang at ng barangay para sa pagpapagawa ng bagong bubong ng kanilang lumang eskwelahan. Si Ma'am Loida ang inatasan na magtago ng pondo sa kanyang bank account dahil siya ang ingat-yaman ng asosasyon.

Isang umaga, nang hingin ni Kapitan Ramon ang pera upang ibayad sa mga materyales, laking gulat ng lahat nang sabihin ni Ma'am Loida na ubos na ito. Wala siyang maipkitang resibo ng mga yero o semento.

Nang usisain siya sa barangay hall, nanatili siyang tahimik. Wala siyang ibinigay na paliwanag maliban sa isang pambihirang sagot:
"Ginamit ko ang pondo para sa kaligtasan at kinabukasan ng mga bata. Wala akong ninakaw, at darating ang araw na maiintindihan ninyo."

Siyempre, walang naniwala sa kanya. Umiiyak ang mga magulang. Si Mang Kiko, na nagbenta pa ng alagang kalabaw para makapag-ambag sa pondo, ay halos isumpa ang g**o.

Naghanda ng pormal na reklamo ang barangay upang ipasa sa pulisya at kasuhan si Ma'am Loida ng malversation of funds at estafa. Habang hinihintay ang warrant of arrest, pinagbawalan siyang pumasok sa paaralan at tinawag na magnanakaw ng mga mismong estudyante na minsan niyang tinuruan.

Tiniis ni Ma'am Loida ang lahat ng pang-iinsulto nang walang kahit anong ganti.

Makalipas ang isang linggo, bago pa man maihain ang kaso, isang hindi inaasahang sakuna ang tumama sa probinsya. Walang pasabi na nag-landfall ang isang napakalakas na bagyo. Sabay-sabay na nagpakawala ng tubig ang mga dam sa itaas ng bundok, na nagdulot ng biglaang pag-apaw ng sikat na Loboc River. Sa loob lamang ng ilang oras, ang tubig-baha sa San Isidro ay umabot lagpas tao. Walang nakapaghanda.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Dahil sira pa rin ang bubong ng paaralan, hindi ito nagamit bilang evacuation center. Nagkanya-kanyang takbo ang mga pamilya pataas sa isang maliit na burol sa dulo ng barangay. Nandoon sina Kapitan Ramon, Mang Kiko, at halos isang daang bata na nanginginig sa lamig at takot.

Patuloy ang pagtaas ng madilim na tubig. Ang burol na kanilang sinisilungan ay unti-unti na ring nilalamon ng baha. Wala silang masakyan. Ang mga lumang bangka sa barangay ay inanod na. Sa oras na iyon, naisip nila na katapusan na nila. Kung hindi lang sana ninakaw ni Ma'am Loida ang pera, sana ay nasa mas mataas na sementadong gusali sila.

Habang nag-iiyakan ang mga ina at nagdarasal ang mga ama, isang malakas na tunog ng makina ang umalingawngaw mula sa madilim at bahaing kalsada. Mula sa makapal na ulan, lumitaw ang tatlong malalaki at bagong-bagong motorized fiberglass rescue boats. May mga nakakabit na matitinik na spotlight sa harapan ng bawat isa.

Laking gulat ni Kapitan Ramon nang makita niya kung sino ang nagmamaneho ng nangungunang bangka.

Walang iba kundi si Ma'am Loida, suot ang isang kulay kahel na life vest, kasama ang ilang tauhan mula sa munisipyo. Agad na idinikit ng g**o ang mga bangka sa gilid ng burol at inihagis ang mga tali upang makasampa ang mga tao.

"Mabilis! Isakay ninyo muna ang mga bata at ibigay ang mga life jacket sa loob!" sigaw ni Ma'am Loida sa gitna ng ugong ng ulan at hangin.

Nang makasampa sina Kapitan Ramon at Mang Kiko, nanginginig silang napatingin sa g**o. Walang nagtangkang magsalita hanggang sa maihatid silang lahat nang ligtas sa tatlong palapag na munisipyo sa kabilang bayan kung saan hindi inaabot ng baha.

Doon, habang binibigyan ng mainit na kumot ang mga bata, hinarap ni Kapitan Ramon si Ma'am Loida.
"Ma'am... saan nanggaling ang mga bangkang ito?" nanginginig na tanong ng Kapitan. "Napakamahal ng mga ito..."

Huminga nang malalim si Ma'am Loida at pinunasan ang kanyang basang mukha.
"Kalahating buwan na ang nakararaan, palihim akong nakatanggap ng report mula sa isang kaibigang engineer sa dam. Nagbabala siya na may depektong natuklasan at sa unang malakas na bagyo, siguradong bubuhos ang tubig sa San Isidro na aabot lagpas sa ikalawang palapag ng mga bahay. Naisip ko, aanhin natin ang bagong bubong ng isang palapag na eskwelahan kung buong gusali naman ay lulubog sa baha?"

Natahimik ang buong bulwagan. Lahat ay nakikinig.

"Alam kong hindi kayo maniniwala sa akin kung sasabihin ko ang plano ko dahil matagal na ninyong pinapangarap ang bubong na iyon," patuloy ni Ma'am Loida, may mga luhang tumutulo sa kanyang mata. "Kaya gumawa ako ng matinding desisyon. Ginamit ko ang buong pondo para umorder ng tatlong heavy-duty rescue boats at daan-daang life vest mula pa sa Cebu. Itinago ko ito sa bodega sa kabilang bayan para kapag dumating ang araw na ito, may sasakyan tayo. Handa akong makulong at tawaging magnanakaw, huwag ko lang makitang malunod ang mga estudyanteng itinuturing kong sariling mga anak."

Tuluyang bumagsak ang luha nina Kapitan Ramon at Mang Kiko. Napaluhod sila sa harapan ni Ma'am Loida, labis na nahihiya sa lahat ng masasakit na salitang ibinato nila sa g**o.

Ang buong barangay na minsan siyang itinakwil ay pinalibutan siya ng yakap at pasasalamat. Si Ma'am Loida ay hindi isang magnanakaw; siya ay isang bayani na naglakas-loob na magsakripisyo ng sariling dangal upang bumili ng buhay at kinabukasan para sa lahat.

Bakit may ganitong mga magulang😭😭💔
Dapat laging masaya ka nalang at supportahan mo Ang anak mo yan lang makakaya niya😭😭💔

‼️‼️kawawa nmn c KABAYAN xa e
ay humihingi ng tulong na makauwe na satin kasalukuyan nasa AL DAMMAM HOSPITAL xa na operahan meron (infection apendesitex)
hirap n hirap na xa sana my mktulong sknya kong paanu mkauwe ng agaran at sana mpuntahan sa hospital

nasa comsec vedio ni kabayan 👇🏻

LOOK👇🏽👇🏽👇🏽

BAKIT DAW BINUGBOG? DAPAT INAALAGAAN ANG MGA ADIK DAHIL MAY HUMAN RIGHTS NAMAN AT PWEDI PANG GAWING SANTO

Sa social media, may mga netizen na nagtatanong kung bakit daw binugbog at dapat daw inalagaan dahil may human rights.

Ngunit ayon sa ulat, ang lalaki ay high sa shabu at pumasok sa isang bahay na may dalang kutsilyo.

Kaninang madaling-araw sa Barangay Tisa sa Lungsod ng Cebu, nabugbog ang isang lalaki na sinasabing iligal na pumasok sa isang bahay habang may dalang patalim. Tangka umano nitong pasukin ang kuwarto kung saan natutulog ang mga batang babae. Mabuti na lamang at nahuli ito ng mga magulang at agad na nakapagresponde.

Paalala sa publiko: Siguraduhing nakasara ang mga gate at pinto dahil dumarami ang krimen sa kasalukuyan.



゚