3AM Horror

SECURITY GUARD CONFESSION – PART 4
Akala ko tapos na ang lahat nang makita ko ang pangalan ko sa uniporme ng lalaking lumabas sa huling kwarto.

Pero may isa pang bagay na hindi ko napansin kagabi.

Kinabukasan, tinawag ako ng head nurse sa opisina.

Tahimik siya habang ipinapakita sa akin ang CCTV footage mula sa ibang camera.

Sabi niya,
“Guard… may kailangan kang makita.”

Sa video, makikita ang hallway bandang 1:43 ng madaling araw.
Tahimik.

Walang tao.

Pagkatapos, may isang security guard na naglakad papunta sa dulo ng hallway.

Ako iyon.

Huminto ako sa harap ng huling kwarto.

Binuksan ko ang pinto.

Pero bago ako pumasok…

may isa pang k**ay na humawak sa balikat ko mula sa likod.

Dahan-dahan akong lumingon sa video.

Nakita ko ang matandang lalaki.

Nakatingin siya sa akin.

Ngumiti siya.

At itinuro ang pinto.
Pagkatapos ay itinulak niya ako papasok sa loob ng kwarto.

Biglang nag-black ang CCTV sa loob ng ilang segundo.

Pagbalik ng video…

may lumabas na isang security guard.

Pero may kakaiba.

Hindi na siya naglalakad tulad ko.

Mabagal.

Parang may hinihila.

At habang lumalapit siya sa camera…

napansin ko ang mukha niya.

Hindi na iyon ang mukha ko.

Hindi na rin iyon ang mukha ng matandang lalaki.

Mukha iyon ng lahat ng security guard na nagtrabaho sa ospital na iyon.
Parang pinaghalo-halo.

Pagkatapos ay tumigil siya sa harap ng CCTV.

Direkta siyang tumingin sa camera.

At bumulong.

“Hindi kami makaalis… dahil may papalit palagi.”

Napatingin ako sa head nurse.

Tahimik siya.

Pagkatapos ay sinabi niya ang bagay na hindi ko makalimutan hanggang ngayon.

“Guard… ikaw na ang ika-labing tatlo.”

At sa ospital na iyon…
labindalawang security guard na ang nawala sa night shift.

Hindi Ako Dapat Lumipat

May kumatok sa pinto ko ng 3AM. Pagbukas ko… walang tao.
Pero may bakas ng paa papasok.
-------------------------------
Hindi ako naniniwala sa multo.
Sa totoo lang, practical akong tao. Lahat may explanation.
Kaya nang makahanap ako ng murang apartment sa isang tahimik na building, hindi na ako nagdalawang-isip.

Mura. Malinis. Tahimik.

Masyadong tahimik.

Unang gabi ko doon, pagod ako galing trabaho.
Nakatulog ako agad.

Eksaktong 3:07AM, nagising ako.

Hindi dahil sa bangungot,hindi dahil sa init.

May narinig akong tunog sa labas ng pinto.

Yapak.

Mabagal.
Kaladkad.

Parang may hinihila sa sahig akala ko kapitbahay lang.
Nakikinig lang ako.
Hanggang sa huminto sa harap ng unit ko.

Tumigil yung yapak.

Tahimik.

Tapos…

Kumatok.

Isang beses.

Mahina.
Hindi ako gumalaw nagkunwari akong tulog.

Ilang segundo ang lumipas.
Tapos narinig ko ulit yung yapak.

Palayo.
Kinabukasan, tinanong ko yung guard sa baba.
“Kuya, may nakatira ba sa floor ko?”
Tumingin siya sa akin na parang nagtataka.
“Wala po, sir. Ikaw lang po ang tenant sa 5th floor.”

Napatawa ako.
Siguro may nag-akyat lang ng gamit.
Pero sumunod na gabi, eksaktong 3AM ulit, narinig ko na naman.

Yapak.

Mas mabagal.
Mas malapit.
Huminto ulit sa harap ng pinto ko.
Mas malakas yung katok ngayon.

Dalawang beses.

Tok.
Tok.
Lumapit ako sa pinto.

Hindi ko alam kung bakit.

Siguro gusto ko lang patunayan na may logical explanation.

Dahan-dahan akong sumilip sa peephole.

Walang tao.

Pero may nakita akong bagay sa sahig.

Basang marka.

Parang bakas ng paa hindi papalayo.
Papunta sa pinto ko.
At doon natapos.
Biglang may kumalabog sa pinto ko mula sa labas.

Malakas.
Napaatras ako.
Tahimik ulit.
Kinabukasan, nag-check ako ng hallway.
Tuyo na ang sahig.
Walang bakas.
Walang kahit ano.
Ilang araw ko nang tinitiis.
Parehong oras. Parehong yapak.

Hanggang sa isang gabi, naglakas loob akong magbukas.

Eksaktong 3AM.

Narinig ko ang yapak.

Huminto sa harap ng pinto.

Nag-count ako ng tatlo.

Isa.

Dalawa.

Tatlo.

Binuksan ko.
Walang tao.

Pero sa sahig sa harap ko…

May bakas ng paa.

At sariwa.

Basang-basa.
At ang mas nakakatakot?

Papunta ang mga bakas.

Papunta sa loob ng unit ko.Unti-unti akong napatingin sa likod ko.

Sa sahig ng sala.

May mga bakas na.

Papunta sa kwarto ko. At doon ko narinig ang kaladkad.

Sa loob.Simula noon, hindi na ako natulog ng patay ang ilaw.

At hindi ko na tinanong ulit ang guard.

Kasi isang gabi, pauwi ako galing trabaho…

Ngumiti siya sa akin.

At sabi niya, “Sir… maingay ba yung kasama niyo sa taas?"

3AM na ngayon…
Sana hindi mo ito binasa mag-isa. 👁️