Spoken Words

Spoken Poetry
Tribute to Marawi's Incident
Title: Bawat Patak ng Luha
Writer: Carl Sean V. Margate (Me)
May bala pa ba kayang nalalabi?
Sa dalawang magka engkwentro, militar at maute
Sa sigalot na namagitan, nagsanib-puwersa ang maute
Sinira nila ang bayan ng Marawi
Ilang buhay pa ba kaya ang mawawala
Sa walang humpay na pagkitil nila
Ni hindi man lang nakadama ng kunting awa
Pati bata, marahil gusto pa nila isama
Ilang pamilya nag-aalala at nakakabahan ng sobra
Sa kanilang anak na naipit sa gyera
Swerte nalang kung naligtas ang iba
Pero ang ilan, marahil pinugutan na nila
Hindi na nagpatumpik-tumpik pa ang Pangulo
At dooy nag-anunsiyo ng Martial Law
Nang saganoy mapanatili ang kaligtasan at siguridad ng bawat tao
At mapa-igting ang pwersang pantao
Nilamon ng hinagpis
Kaypait na sinati
Mga kamag-anak na nasawi, tanging isang sigaw ang daing
"Hustisya! Para sa aking pamilya"
Wala nabang bala na mailalaman?
Sa isang pang-digmaang bakal na armas
Na handang ikudlit sa sinumang makitang kalaban
Na nagpasimuno ng malaking labanan
Kaawa-awang mga sundalo
Sinugal ang buhay, sa isang digmaang delikado
Walang atrasan, walang katakot-takot
Sapagkat alam nila na sila ang nagdala ng bandilang pilipino
Bayan ng Marawi, nauwi sa marahas na gyera
Nalugmok ito, puno ng bakas ng bala
Mga taong tila hindi pa handa
Nawalan ng pag-asa, dahil sa kinasadlakan nila
Ngunit, sa pagkadapa, babangon parin
Sama-samang hahamunin ang namayaning takot sa kanilang damdamin
Bawat patak ng luha'y, may paparating
Ang bagong pag-asa ng mga Taga-Marawi