Project Life

Anong skills ang kailangan para kumita online?

Seryoso?

Hindi yung iniisip mo.

Mag type.
Mag click.
Mag copy-paste.

Yan lang.

“Weh? Di nga.”

Oo, matik yan, hindi kapani paniwala.

At tama lanh na magduda ka...

Kasi kung yan lang… bakit hindi lahat kumikita?

Kasi hindi naman yan ang totoong skill.

Yan lang ang galaw na physical..

Ang totoong foundation nyan?

Empathy.

in short...

Pakialam.

Yung marunong kang tumingin sa problema ng ibang tao…

At hindi mo siya ini skip.

Hindi mo siya binabalewala.

Hindi mo siya minamaliit.

Kundi iniintindi mo.

Pinapadali mo.

Sinusubukan mong solusyonan.

Halimbawa na lang yung tanong ng isang simpleng silent reader.

"Phone lang po kasi ang meron ako, pwede ba sa phone lang?

So naisip ko, oo madaling sabihin yan, pero hindi ko malalaman yung pakiramdam na gawin sa phone lang kung hindi ko susubukan.

Kaya binitawan ko yung Pc ko, sinarado ko un laptop ko at sinimulan kong gawin lahat gamit ang telepono...

Mahirap, oo.. pero kung yun ang paraan para mas maintidihan ko sila at matulungan..

ginawa ko yan..

Kasi eto yung hindi sinasabi ng karamihan…

Yung mga reklamo na nababasa mo araw araw?

Yung mga “hirap na hirap ako dito…”

Yung mga “sana may mas madaling paraan…”

YUN MISMO…

Ang hinahanap mong opportunity.

Ngayon...

Let me make it simple.

Business = Solusyon sa problema ng ibang tao.

let me repeat...

Business…

ay…

pag solve ng problema ng ibang tao.

Huh? telege be? 😅

Okay ganito...

Bakit may washing machine?

Para hindi ka na magkusot buong araw.

Bakit may electric fan?

Para hindi ka na magpaypay hanggang mangalay.

Bakit may sardinas?

Para sa mga walang oras… o walang energy magluto.

Lahat ng binibili mo…

May isang common na dahilan.

Hindi lang yan basta "gusto mo.”

May pinapagaan yan.

May inaayos yan.

May sinosolve yan.

Ngayon, tanungin mo sarili mo…

Yung mga binili mo dati…

Makeup. Damit. Skincare.

Bakit mo binili?

“Gusto ko lang.”

Surelaloo? yun lang?

O gusto mong mas gumanda…
para mas tumaas ang confidence mo?

At kung kailangan mong “taasan”…

Ngayon...

Hindi ibig sabihin nyan e may part sayo na feeling kulang?

Hindi naman kita inaaway sa linya na yan...

Hindi rin kita ino offend...

Pinapakita ko lang sayo yung totoo.

Dahil Lahat tayo…

May problema.

May insecurity.

May discomfort na gusto nating ayusin.

At dito pumapasok yung hindi napapansin ng karamihan…

Yung problem na tinatakbuhan mo?
Yung problema na prinoproblema mo?

Yun din ang problema na pwede mong solusyonan para sa iba.

Kasi hindi ka nag iisa sa ganyang problema...

At pag nagawa mo yun…

Doon nagsisimula ang kita.

Hindi sa tools.
Hindi sa galing.
Hindi dahil sa “techy” ka.

Kundi dahil sa isang simpleng tanong…

“May pakialam ka ba talaga sa problema ng ibang tao… para tulungan sila?”

Kasi kung oo…

May hawak ka nang mas mahalaga kesa sa sandamakmak na skills.

At kung hindi pa…

Hindi problema yun...

Basta wag mo sasabihing wala kang opportunity na nakita...

Kasi araw araw…

Nakikita mo na siya...

at sa sobrang obvious,

madali na rin para hindi mo pansinin.

Ngayon ito ang tanong ko sayo…

Anong problema ang lagi mong napapansin…

na baka ikaw na pala ang dapat mag solve?

itype mo sa comment section,... at ipapakita ko sayo kung paano mo sya gagawin produkto gamit ang telepono mo.

Anong skills ang kailangan para kumita online?

Seryoso?

Hindi yung iniisip mo.

Mag type.
Mag click.
Mag copy-paste.

Yan lang...

“Weh? Di nga.”

Oo, talaga naman hindi kapani paniwala.

At tama lang magduda ka...

Kasi kung yan lang… bakit hindi lahat kumikita?

Kasi hindi yan ang totoong skill.

Yan lang ang mga gagawin.

Ang totoong foundation?

Empathy.

in tagalog...

Pakialam.

Yung marunong kang tumingin sa problema ng ibang tao…

At hindi mo siya ini skip..

Hindi mo siya binabalewala.

Hindi mo siya minamaliit.

Kundi iniintindi mo.

Pinapadali mo.

Sinusubukan mong solusyonan.

Kasi eto yung hindi sinasabi ng karamihan…

Yung mga reklamo na nababasa mo araw araw?

Yung mga “hirap na hirap ako dito…”

Yung mga “sana may mas madaling paraan…”

YUN MISMO…

Ang hinahanap mong opportunity.

Let me make it simple.

Business = Solusyon sa problema ng ibang tao.

Ulitin natin.

Business…

ay…

pag solve...

ng problema...

ng ibang tao...

huh? 😅 kape pa 😄

ganito...

Bakit may washing machine?

Para hindi ka na magkusot buong araw.

Bakit may electric fan?

Para hindi ka na magpaypay hanggang mangalay.

Bakit may sardinas?

Para sa mga walang oras… o hindi marunong magluto...

Lahat ng binibili mo…

May isang common na dahilan.

Hindi lang “gusto mo.”

May pinapagaan yan.

May inaayos yan.

May sinosolve yan.

Ngayon, tanungin mo sarili mo…

Yung mga binili mo dati…

Makeup. Damit. Skincare.

Bakit mo binili?

“Gusto ko lang.”

Surelaloo?

O gusto mong mas gumanda…
para mas tumaas confidence mo?

At kung kailangan mong “taasan”…

Hindi ba ibig sabihin… may part sayo na feeling kulang?

Hindi kita inaaway dito ah..

Hindi rin kita ino offend.

Pinapakita ko lang sayo yung totoo...

Lahat tayo…

May problema.

May insecurity.

May discomfort na gusto nating ayusin sa buhay o sarili...

At dito pumapasok yung hindi napapansin ng karamihan…

Yung problem na tinatakbuhan mo?
O
Yung problema na prinoproblema mo?

Yun din ang problema na pwede mong solusyonan para sa iba.

At pag nagawa mo yun…

Doon nagsisimula ang kita.

Hindi sa tools.
Hindi sa galing.
Hindi dahil sa “techy” ka.

Kundi sa isang simpleng tanong…

“May pakialam ka ba talaga sa problema ng ibang tao… para tulungan sila?”

Kasi kung oo…

May hawak ka nang mas mahalaga kesa sa sandamakmak na skills.

At kung hindi pa…

Hindi problema yun.

Pero wag mo sabihing wala kang opportunity.

Kasi araw araw…

Nakikita mo na siya.

Pinipili mo lang hindi pansinin...

Ngayon tanong ko sayo…

Anong problema ang lagi mong napapansin…

na baka ikaw na pala ang dapat mag solve?

type mo sa comment.. at sasabihin ko sayo kung paano yan magiging produkto..

Hindi kita tutulungan mawala ang selos mo.

Hindi yun ang problema mo.

Basahin mo muna ulit yung kwento mo…

6 years na kayo.
May anak na kayo.
Pero hindi ka pa rin pinapakasalan.

Tapos ikaw pa yung nagtatanong..

“Valid ba nararamdaman ko?”

Eto yung hindi mo napapansin…

Hindi ka selosa dahil may babae.

Selosa ka kasi wala kang pinanghahawakan.

Kung malinaw yung position mo…
kung secured ka…
kung alam mong ikaw yung pinili...

kahit may dumaan pang sampung babae…

hindi ka mababaliw kakaisip.

Pero ngayon?

May babae na humahawak sa braso niya.
May babae na confident magsalita.
May babae na hindi takot sa presence mo.

Tapos ikaw...

nagpipigil.
nagtitimpi.
nagtatanong kung may karapatan ka ba.

Doon pa lang…

may mali na.

Hindi yung babae ang kalaban mo.

Hindi rin yung selos mo ang problema.

Yung sitwasyon mo ang magulo.

6 years…

pero hindi ka pa rin sigurado kung saan ka lulugar.

May anak kayo…

pero hindi ka pa rin “official” sa level na gusto mo.

May boundaries na dapat automatic na
pero kailangan mo pa ipaglaban.

Kaya kahit anong gawin mong kalma sa sarili mo…

kahit anong convince mo na “wala lang yun”

babalik at babalik yan.

Kasi hindi insecurity ang ugat nyan.

Kakulangan ng clarity...

Ngayon, eto yung tanong na iiwasan mo..

pero kailangan mong sagutin.

Kung walang ibang babae sa paligid niya…

mawawala ba talaga yung pagod mo?

O mararamdaman mo pa rin
na parang may kulang?

Kasi baka hindi mo lang inaamin…

na hindi yung selos ang nagpapagod sayo.

Yung uncertainty.

Hindi mo kailangan matutong hindi na magselos.

Kailangan mong itanong sa sarili mo..

bakit ako nasa sitwasyon na kailangan kong pigilan yung sarili ko araw araw?

Kasi hanggang hindi mo sinasagot yan…

kahit mawala pa yung babaeng kinaiinisan mo—

may papalit at papalit lang sa kanya.

Hi po gusto ko lng e share Yung nararamdaman ko...

sobrang bigat na po kasi sa pakiramdam na wala akong ibang masabihan kundi c lord lng nakakaalam ng bigat na aking nararamdaman pero bago po ang lahat ..

call me Dianne from Cebu 28 yrs old may asawat anak na ..

mag six years na kami ng partner ko but until now d parin ako pinapakasalan ..

pero ang kwento ko dito is tungkol sa aking pagiging sobrang selosa ..

cguro dahil na rin sa d nya ako binigyan ng security which is Yung kasal para saken mahalaga ito ..

unang tanong ko valid ba ang nararamdaman kong ito kasi sobrang drain na ako eh kakaisip ..

kakaselos nauubos oras ko kaka overthink ..

fast forward kelan lng nag away kami dahil lng sa Tao na kaibigan nya na bago pa man kami magkakilala hindi lng yun bsta kaibigan Yung babaeng sabihin na nating secretary kasi may bussiness sya ..

bwesit talaga ako sa babaeng yun mula umpisa pa lng dahil sabi pa nya mamatay kakaselos Yung babaeng maging gf ng partner ko ..

which ako Yung partner na yun harot kasi yun eh may pahawak pa yun sa bras0 ng partner ko ..

gusto ko sya palayasin paalisin but I think wala naman ako karapatan kasi hired yun sya ng partner ko ..

at kung maitatanong nyo may partner is 40+ and halos kasing edad lng sila ng babae na matanda lng Yung secretary namin ng 3 yrs sa kanya ..

20 yrs gap namin ng partner ko ..

bsta kahit anong gawin ko pagpapakalma sa sarili ko bwesit ako sa babaeng yun ... 😢

nakakapagod Yung ganitong feeling na wala naman dapat ako ikaselos but I don't know why I feel like this..

pls give me advise ano pwede kong gawin para matigil na to..