Steff Writes

Steff Writes

Share

>>✍️🙋‍♀️

I'm writing a stories per chapter or short story. Just scroll down

14/02/2025

Fated Entwined

****CHAPTER 5****

HIS POV:

After an hour of driving, nakarating na'ko sa bahay na kung saan kami palaging nagbabaksyon nila Dad. My dad build this vacation home here in province when I'm only 5.

Since kakatapos lang ng exhibit, kaya napag-desisyunan ko munang mamalagi rito ng ilang araw. Medyo nakakapagod din kasi at naka stress, kaya I should take a break for a while.

Napapangiti na lamang ako kapag naaalala ko kung gaano siya kainis kanina na halos mabasag niya na ang salamin ng kotse ko kakakatok.

Damn, this woman.

I can't believe na sa likod ng maamo't mala-anghel na mukhang iyon ay may tinatago rin pala siya katapangan.

By the way, she's cute when she's mad.
It feels like I wanna tease her more.

I pulls out my phone to send a message to my dad.

You:
I'm already here. Will you come over tomorrow?

Dad:
That's good then. And yes, I will come over there.

You:
Pupunta rin ba sila Mom?

Dad:
I'm not sure.
I'll go ask her once she comes home.

You: Okay dad.

¶~~~~~~~~~~~~~¶

I began cleaning my room and cooking some lunch, a Grilled pork chop with mango salsa.

As I was eating, the doorbell suddenly rings.
I go there to check who was it.

It was my cousin and also my partner, Julian Russo. He's my cousin in my mother's side. My auntie whose his mother, married an Italian businessman.

They lived there for a long time bago sila bumalik ng Pilipinas kasama si aunt Madie habang naiwan naman si uncle Jace sa Italy dahil walang ibang aasikaso sa kanilang kompanya. Bumibisita naman sila dun kapag bakasyon.

"Hey,bro. Nandito kalang pala 'di mo lang ako sinabihan.." Ani Julian habang palalabas sa kaniyang sasakyan.

"Akala ko bukas pa kayo?"

"Parang di mo naman ako kilala. Ako na yata yung kilala mong advance lagi."
sabi niya habang kinukuha sa trunk ng sasakyan niya ang mga binili niya na nakalagay sa malalaking paper bag.

"That's too much for us." i said because I already know what's inside of the bags.

As he finished taking all the bags, I invite him inside and close the door behind him.

"So, since it's just us tonight, let's have a drink." said while grabbing a few bottles inside the bag.

"Fine..."

Julian told me about the progress and the transaction between our client who wants to buy our most popular art piece.
And other things, like his daily life or even complains.

I can say that he's my very close cousin among the others. I became his big brother since his brother died when he's only 8 and I was 11. His brother's only 15 that time and still on a secondary level.

His brother, Jake died because of a disease that made his body grew weaker and weaker each days, until he passed out...

His mother decided to go back here in the Philippines after the death of his brother.

¶~~~~~~~~~~~~~¶

At morning.

I'm preparing breakfast when I heard a doorbell rings once again.

As I opened the door, I saw dad's car and I assume that he's with mom. Pinagbuksan ko sila para makapasok narin ang sasakyan nila. Since bakasyon, walang mga maids ngayon dahil pinauwi muna sila nila dad.

The passenger door opened, and Mom's. comes out first. She's almost 50 but she's still looks young and attractive. She's wearing her usual white dress that reach her knees and her hair is on messy bun.

"Good morning mom" I said as I walk to her.

"Ohh son, how are you?" sabi niya sabay beso.

"I'm good mom."

Dad comes out with a two big paper bags.

"Ako na niyan, Dad."

I take a bags from him and goes inside straight to the kitchen and placed it in a counter.

"Is Julian's already here? I saw his car outside." My father ask.

"Yes,dad."
Ani ko habang inilalagay sa mga cabinet ang mga pinambili nila Dad– Wine, Fruits, Vegetables, Milk, Bread and etc.

"Since when?"

"Since last night."

"Then, where is he?"

"May hangover yun. His might have a headache when he wokes up."

"That brat. How much did he drank."

"1 bottle of a whiskey and I only had few glasses like 4. I don't drink that much."

"Okay, just tell him that we're already here."

"Okay, dad."

I go upstairs to see if he's already awake.

As I go there, I heard my phone rings in notification.

I saw a message from my old classmate in high school.

Binuksan ko ang message para malamanan kung ano iyon.

===============



–S.Amethyst

"Amethyst03"
"Steff Amethyst"
>on wattpad

-Open for criticism

-Errors, typo and grammatical errors is visible.

-You can repost but it has to credit to the owner.

-You can freely comments to my posts.

I hope you enjoy it, my dear readers, mwah.

09/02/2025

Paawat muna sa pagpo-post ng mga story, HAHAHA,lalo na't exam na.

Ang inyong manunulat ay nais lamang sabihin sainyo na...

"Good luck sa exam goizz...
You can do it all.
Just do you best."

"You should believe that you could,
so that you can did.
Love you all, mwahh"

23/01/2025

"Fated Entwined"

Chapter 4

Her POV :

S**t. 1:48 na, bibili pa'ko ng gamot ni Papa. Baka maiwan ako ng sasakyan. Kailangan ko nang bilisan, naghihintay sa'kin sila Mama.

____________

Dali-dali na nga akong pumunta sa kalapit na mercury drugstore para bumili ng gamot ni Papa.

"Excuse me, meron po ba kayo nito?"

The lady read the receipt of my father's medicine. After she read it, she nods at me as she grabs a medicine I ask for.

"Here you go, ma'am and here's your bill."

she said while handing me the medicine.

"Ito po. Thanks."

Nang makapagbayad na'ko, dali-dali akong tumakbo papunta sa terminal. Male-late nako, baka wala na akong masakyan kapag nahuli ako. Kainis naman. Tatawid na sana ako pero dahil sa pagmamadali ko, hindi ko napansin ang mabilis na kotseng papalapit at muntik na akong mahagip nito. Gago 'to ah. Alam niyang may tatawid, ambilis magpatakbo. Imbes na magpatuloy siya sa pagda-drive, huminto siya at agad ko naman siyang pinuntahan.

"Hoy kung sino ka man, bumaba ka nga diyan.
Alam mo bang muntik mo na' kong mabangga.
Hoy ano ba."

walang tigil ako kumakatok sa bintana ng itom na kotseng iyon, ngunit walang lumalabas.

"Hoy bumaba ka sabi.
Muntik ka nang makabangga oh. Hindi kaba nakokonsensiya."

Kakatok pa sana ako nang bigla niyang binaba ang bintana ng sasakyan niya. It made my eyes widened for a while. Anak ng--.... What the hell. Namamalikmata lang ba ako?

"Hi uhm.. Is this real?
Is that you, Mr. Sebastián Valjean?, as in--"

"Yes it's me, young lady.
By the way, I apologize for what I just did.
May pupuntahan lang kasi ako."

he said as he gave me a warm smile.
Magsasalita na sana ako nang bigla siyang nagtanong.

"Uh... W-where are you going by the way?
Hatid na kita."

I hesitate for a minute. Gagi nakakahiya.
Nang i-check ko sa phone ang oras, nakita kong 2:03 na pala. S**t, kakadaldal ko 'to.

"Hmm.. sige po. Mr. Valjean."

As I get in the passenger seat, I can't bring myself to look at him 'cause I'm so embarrassed of what I did.

There's a moment of silence between the two of us while driving.

A few moments later, he speaks while fucossing on the road.

" Where are you going, by the way?"

"Sa.. Probinsya nga pala namin.
Bibisitahin ko kasi sina Mama."

Hindi muna siya nagsalita, kaya akala ko ay hindi niya 'ko narinig o nagbibingi-bingihan lang.

After a moment of silence, bigla naman siyang nagsalita.

"I'm just.. wondering what's y-your name is.
Can you tell me what's your name?"

"Fiorella... You can call me Fiore."

"Hmm.. Fiore.. a flower
beautiful name for a pretty owner."

Luhh.. Ayy aba si Mr. Flirty pala 'to ahh... Dami yatang babae 'to.

"Ohh By the way, thanks for a ride.
I really appreciate it."

Few minutes later, nakarating narin ako sa tapat ng bahay namin.

"Take care, Fior.
Tsaka uminom ka lagi ng malamig na tubig huh."

he said while chuckling.

Pinagsasabi nito? Caring lang talaga siya? O pinagti-tripan ako? And what's so funny?

"At bakit naman?"

tanong ko sa kaniya dahil gusto kong malaman kung anong espiritu ang pumasok sa isip nito.

"Ang dali kasi uminit ng ulo mo.
Alis na'ko huh.
Ingat ka kapag tumatawid baka kasi mabangga ka. Byee.. Fior. See yah"

he said smirking as he drives away.

Pasalamat ka mabait ako ngayon.. ngayon lang syempre kasi kung hindi.. ughhh di ko lang alam kong ano na nagawa ko sa'yo.

Kainis mo.... Kung buhusan kaya kita ng malamig na tubig.

"Nak, Fior. Nandito kana pala. Sino nga pala 'yun?"

"Ayy Ma mano po.
Nag-abala pa talaga kayong sunduin ako dito.
Si Sir Valjean nga po pala 'yun."

"Ahh 'yung artist ba Nak na nakikita ko sa Facebook?"

"Oo Ma.. siya nga.
Tara na Ma pasok na tayo.
Hinihintay na tayo ni Papa.."

________

Pagpasok namin sa bahay nakita ko si Papa na nakahiga na naghihintay sa'min ni Mama.

"Pa, mano po."
I said as I approached to him and takes his hand.

"Nak kumain ka naba? Nagluto si Mama mo ng paborito mong tinola."

"Pa, Ma nag-abala pa talaga kayo."

"Okay lang nak.
Alam mo naman na hindi namin nakakalimutan ang paborito ng aming prinsesa."

my mother told me as she preparing a food for me.

"Ma, ikaw talaga.
Ini-spoil niyo parin ako."

"Salamat dito Ma ah."

"Sige Nak kain kalang.

" 'Di ka talaga nagbabago Ma.
Sarap mo parin magluto."

" Ikaw talaga Nak. Binola mo pa' ko."

_______

Nang matapos na'kong kumain, nagpahinga muna ako.
While resting I got a message notification from my best friend.

Emily❤️

>Nakarating kana ba?

Oo kanina pa. Kamusta ka pala diyan? <

>Ayus la naman..
Mag iingat kayo nila tito at tita diyan huh.

Ma,Pa gagawin ko ang lahat para mabigyan kayo ng maayos at magandang buhay. Pagsusumikapin kong makapag-ipon ng pera para sa inyo nang sa gayon ay 'di niyo na kailangang maghirap.

-FE
=S. Amethyst

16/01/2025

Fated Entwined

Chapter 3

His POV

When i saw her looking at my very simple painting among the others at the exhibit-a simple red string. She looks curious. She's pretty, though and she caught my attention. The way her black wavy hair shift whenever she moves, it's so beautiful. I felt butterfly on my stomach all of a sudden. In that time, I started to believe in 'love at first sight'.

I took a deep breath before I approached her.

"It's not just a simple painting of a red string. It has a deeper meaning."

When I look into her eyes, i felt my cheeks burning. S**t, Why this woman has an effect on me?. Even I want to look away, I didn't. Ang ganda niya pala sa malapitan. Her black colored eyes and long curled-up eyelashes whenever she blinks, her pink lips curling up as she smiles at me. My heart didn't stop to beat. And for a moment, I think I found the girl that destined to me- my 'soulmate'.

"Good morning, Sir Valjean. It's nice meeting you."
Her friend said.

I offered my hand to them and she takes it. Her hand is soft and smooth.

"It's my pleasure to meet you, Sir Sebastián. By the way, ano po ba ang ibig niyong sabihin kanina?"
She ask with a curiosity in her eyes.

I cleared my throat before speaking again.

"Ohh that painting- a painting of a simple red string."
I said while thinking about a right words to say.

"What do you mean when you said that it has a deeper meaning, Sir?"

"Naniniwala kaba sa tadhana o 'yung tinatawag na 'soulmate'?
When I looked directly in her eyes, I saw her blushing.
Is that because of my effect on her? She looks beautiful when blushing.

" Soulmates? Sa mga drama ko lang naman 'yun nakikita eh, Maybe darating' yung panahon na makikita mo 'yung taong magpapatibok ng puso mo. Maybe it's just a coincidence that they met."

I saw a doubting look on her face. Baka nga nahanap ko na ang babaeng magpapatibok, este nagpatibok ng puso ko.

" It's not a coincidence. It's destiny, they're destined. That's what a 'red string' represents for. A special bond between their heart and soul."
Maybe it's 'us'.

"Matanong kolang Sir. Related po ba kayo sa paint na 'yan?"
Her friend asked curiously.

"Not really. But about my soulmate, i know that she will come into my life in a right time. And also many people told me about it and I used to paint what's on my mind."

Gusto ko pa sanang ipagpatuloy ang pag-uusap namin ng biglang tumunog ang cellphone ko. Nagpaalam na ako sa kanila dahil may kailangan pa 'kong gawin.
S**t' di ko pala nabigay 'yung business card ko o kahit contact number man lang. Parang ang clingy ko naman kung ganon.

Nang makapunta na'ko sa meeting, naabutan ko silang lahat na naghihintay sa'kin.

"So, what's this meeting all about? Did our client wants to buy any of our paintings?

"Yes, Sir. Positive. Mr. Luke, wants to buy your most popular and most expensive painting."
my assistant said.

After almost 30 minutes discussing about it, I finally go back to my office to rest for a while.

As I lay on the couch of my office, her image suddenly came into my mind-the way she's smiling at me, her lips parting as she speaks and her eyes whenever she blinks.
It's so pretty.

Sana magkita pa tayo. Even I didn't even know your name or background, I already inlove with you.

As I continue thinking about her, I felt my eyelids became heavier.

I think I'm inlove with you. Kung ikaw lang man ang magiging panaginip ko, ayoko nang gumising pa.

-FE

(S. Amethyst)

13/01/2025

Fated Entwined

Chapter 2.

Her POV:

Bigla akong kinabahan nang maramdaman kung may kamay na nakahawak sa balikat ko.
Paglingon ko ay nakita ko si Emily na parang naiirita.

"Akala ko kung sino na. Ikaw lang pala."

"Kahit saan-saan ka kasi pumupunta. Hanap ako nang hanap sa'yo kanina. Akala ko nawala kanang babae ka."

"Ganda nitong isang painting ohh. Simple lang naman siya. 'Yung pattern, color combinations niya. So simple, parang ito na' yung pinaka-simple sa lahat ng nasa exhibit ni Sir Valjean."

"Oo nga nuh. 'Yung iba ang co-complicate ng pagkagawa."

Habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa pinaka-simpleng painting na iyon sa dulo ng hallway, may narinig akong boses mula sa likuran namin.

"It's not just a simple painting of a red string. It has a deeper meaning"

When i turned to find out whose voice is that, I saw Sir. Sebastián Valjean, standing right infront of me. His hands inside his pocket, while looking down at me. He's good looking, tall, black messy hair and hazel green eyes, and his lips parted like it was inviting. S**t. And it made me speechless for a while.

"Good morning, Sir Valjean. It's nice meeting you."
, Emily said to him blushing.
Ito talagang babaeng to, kahit si Sir Valjean 'di pinalampas.

He extend his hand to us. And I take it.

"It's my pleasure to meet you, Sir Sebastián. By the way, ano po ba ang ibig niyong sabihin kanina?"
,pasimula ko.

"Ohh that painting- a painting of simple red string."
,he said while. looking directly at the painting infront of us.

"What do you mean when you said that it has a deeper meaning, Sir?"

"Naniniwala kaba sa tadhana o 'yung tinatawag na 'soulmates'?"
, he asked me while looking directly into my eyes that made me blushed a bit.

"Soulmates? Sa mga drama kolang naman 'yun nakikita eh, maybe darating' yung panahon na makikita mo 'yung taong magpapatibok ng puso mo. Maybe it's just a coincidence that they met."

"It's not a coincidence. It's destiny, they're destined. That's what a' red string' represents for. A special bond between their heart and soul."
,he explained while looking at a painting intently.

"Matanong kolang Sir. Related po ba kayo sa paint na 'yan?"
, pagsingit ni Emily na mukhang nauusisa.

He looks at her before he said
"Not really. But about my soulmate, i know that she will come into to my life in a right time. And also many people told me about it and I used to paint what's on my mind."
_____

Pagkatapos ng aming pag-uusap, nagpaalam na siya sa'min dahil may kailangan pa raw siyang asikasuhin.

" OMG bess.... he's so handsome. I like his eyes talaga.
Kung makatitig siya sa'kin bes, grabe. Type niya siguro ako.
,Emily said while hitting me.

" Aray naman... Alam mo, napaka assuming mo. Hay nako, tinitigan ka lang tapos type na agad. Kinakausap ka nya malamang titingnan ka niya. Mabuti pa kumain nalang tayo. gutom nako kanina pa."

"Napaka-bitter mo talaga kahit kailan."

# # # # # # # # # # #

Pagkarating namin sa karinderya kung saan kami kakain, nag-order na agad kami sa counter.

"2 fried chicken naman po, yung sa thigh part and 2 rice po."

"anything else, maam?"

"And two softdrinks naman po.. Thank you."

_______

As a food served, we begin eating and chatting.

"Ma'am your total is ₱190 po."

"Libre mo 'di ba?"
, Emily nudge me at a side.

"Oo na.. Ako na magbabayad."
, i pulled out ₱500 inside in my wallet to pay our bill.
Nang makuha kona ang sukli ay agad-agad naman kaming lumabas para sumakay ng taxi.

"Pupuntahan ko nga pala ngayon sina Mama at Papa sa probinsya."
, sambit ko kay Emily na nag e-scroll sa kaniyang Instagram.

"Akala ko next week kapa pupunta."

"Oo. Kaso sabi ni Mama, bigla raw nahilo si Papa kanina habang nasa bukid."

Emily looks at me shocked as she stopped scrolling through her Social media.
"What?! Bakit naman?

" Hindi ko nga rin alam. Sabi ni Mama baka raw dahil sa laging nagpapalipas ng gutom si papa kaya siya nagkaganon."

" Kawawa naman sila tito. By the way, kailan ka aalis? "

"Mamaya, mga 2 PM."

"Sige. Gusto mo samahan na kita papuntang terminal."

"Ayy wag na. Kaya ko naman."

"Sure ka bes?"

"Yes 100 %. Kaya ko na to."

"Sige. balitaan mo'ko huh.

" Bes, dito na'ko huh. Text nalang kita."

________

Once i got to my lodge, I immediately called my parents number.

***Ringing***

" Hello nak."
,my mother's voice at the call.

" Ma, kumusta na kayo ni Papa? "

" Ito medyo nawawala na rin yung pagkahilo ni Papa mo. Umu-okay na man siya. Pinainom ko narin pala siya ng gamot na binili ko, kaso kulang nga lang kasi ubos narin yung perang ibinigay mo nung nakaraang linggo."

"Ahh sige lang Ma. Punta ako diyan mamaya. May inaasikaso lang. Bilhan ko narin si Papa ng gamot niya dito."

"Ay huwag na nak. Marami ka nang naipadala sa'min ng Papa mo, baka wala ka nang pang-renta diyan sa tinutuluyan mo, baka kulang pa 'yan."

"Ako na bahala Ma. Natanggap ko naman po' yung sahod ko dito eh."

"Ahh sige nak. Ikaw bahala basta huwag mong pabayaan 'yung sarili mo ha. Magtabi ka narin para sa mga panggastos mo diyan. Kung pwede lang na ako nalang ang magtrabaho, gagawin ko."

"Sige na Ma... Maya nalang po."

"Sige Nak. Mag iingat ka huh. Love you."

"Love you Ma. Si papa po pakisabi nalang na tumawag ako."

"Oo Nak. Byee."

Nang ibinaba ko na ang tawag ay parang bigla akong nakaramdam ng sakit sa'king dibdib, sakit na hindi kopa naramdaman.

Why do they feel like a burden to me?
I wish I could provide them with a good life.

-FE
°unknwnWrtr(S. Amethyst)

10/01/2025

[Fiorella Giovanni]
[Sebastián Valjean]

Chapter 1

"Fated Entwined "

HER POV:

When i was cleaning the lens of my camera, my friend Emily walks towards me excitedly.

"Bes, look at this."
, sabi sa'kin ng kaibigan kong si Emily habang pinapakita niya sa'kin ang post sa social media na tungkol sa nalalapit na exhibit ng sikat na artist, na si Mr. Valjean. Kilalang-kilala siya sa aming lugar dahil sa kaniyang pagiging mahusay sa sining.

"So ngayong weekend na pala ang exhibit ng mga works niya?

" Oo. Gusto mo bang pumunta? Para makakuha ka naman ng mga bagong picture, di 'yung lagi nalang ako ang kinukuhanan mo eh."
Natawa na lamang ako sa kaniyang mga sinabi.

"Oo na nga, pupunta ako basta kasama ka ha.' Di pa'ko nakakarating sa ganiyang mga exhibit. Isa pa, wala naman akong masyadong interest sa arts."

"Sige, sa sabado ha. 8: 00AM puntahan kita sainyo."

~~~~~~~~~~

HIS POV:

Inihahanda ko na ngayong araw ang lahat para sa exhibit sa sabado. Sinigurado ko rin na maayos at organisado ang bagay-bagay, nang sa gayon ay ma-enjoy rin ng mga magtu-tour ang kanilang paglilibot-libot. I spent a lot of time para sa pag pre-prepare ng lugar. Nakasanayan ko na ang pagpipinta simula pa n'ong bata ako, dahil palagi kaming nagpi-paint ni Dad kapag free time niya galing sa work. Ito lang nga yung time na nakakapag-bonding kami ni Dad dahil sa dami niyang mga appointment, meeting at mga business trip. Hindi ko rin masyadong nakaka-bonding si Mom kasi siya ang nagma-manage ng company kapag wala si Dad. Kaya simula no'ng bata pa'ko, mga kasambahay at yaya lang 'yung mga nag-aalaga sa' kin.

~~~~~~~~~~~
*/Notification
(Fiorella has1 message on chat)

>Emily

7:04 AM
Bes, ano na?
7 na ohh. Oii gising ka na ba?

7:11 AM
Oii, mala-late tayo!!

7:23 AM
Oo na, kakagising kolang eh...

7:24AM
Bilisan mona.
Sabi ko naman sa'yo na huwag kang magpupuyat eh..

7 :25
Tinapos kolang naman 'yung dalawang episode..

# # # # # # # # # # # #

"My gosh Ghurl, I waited for almost 1 hour."
, Emily said in irritated voice.

"Tinapos kolang naman' yung last two episodes ehh.."

"Adik kana sa kdrama bes. Hay na'ko."
, she said while face-palming

"Pogi niya kasi bes.."

"Sino ba naman 'yan? Ikaw talaga puro ka pogi."

"Si Oppa"
, sabay ' finger heart' sign.

"Delusional. Tch..."
,she said rolling her eyes.

# # # # # # # # # # # # #

Sumakay na nga kami ng taxi papunta sa lugar ng exhibit. It takes us 15 minutes bago makarating.
Nang sa wakas ay makarating narin kami, namangha ako dahil sa ganda ng lugar. Wow social huh... Makapag-picture nga..

I took a picture of the venue. Ganda huh. Labas palang maganda na, sa loob pa kaya.

Nang makapasok na kami, mas namangha ako dahil sa ganda ng mga paintings na naka-display. Ohh my god, gawa ba 'to lahat ni sir Valjean?

I take a closer look of those paintings. It amazed me. The patterns, layout and anything about this paintings, made me impressed..

I'm enjoying it as I took many pictures of it.

Habang naglilibot-libot sa lugar, may malamig na kamay na humawak sa balikat ko, that send shivers down to my spine.
What the hell. Who was that?

-FE
°unknwnWrtr (S. Amethyst)

12/08/2024

Proposal............
On text
Jessica: Bes...punta tayo bukas sa beach,sama natin sila ammy.
Jamie: Ano'ng meron,bes?
Jessica: Wala naman. Bonding-bonding lang tayo..
Jamie: Sure,bes...
.
Next day on a beach.
"Oyy..jamie.. Nandito kana pala. Tara may ipapakita ako sa'yo.
"
"Ano ba 'yun,bes?"

"Basta. Sumunod kalang sa'kin"
Jamie saw her boyfriend Eric,standing there while holding a bouquet of flower..

"E-Eric? Why are you here? Kailan kapa dumating?

"Jamie,my love..i'm back.. I want to spend every single day in my life with you."

"Eric I-i......"

Eric' kneel down infront of her

"You're the only one i want in my life. Jamie,will you marry me?
Jamie's speechless
Jamie nods

"I'm so happy,Jamie. Pangako mahal ko, na di kita pababayaan. Mamahalin kita sa buong buhay ko."
Eric hugged her tightly..

"I miss you,Eric..I love you so much,my love."

"I love you too,my love.."

Want your public figure to be the top-listed Public Figure in Uson?
Click here to claim your Sponsored Listing.

Category

Website

Address


Uson