Projekt Ali

To nie do wiary, jak ten czas szybko płynie.
Kończy się maj.
Nie nacieszyłam się nim, a miałam taką chęć!

Czy to już tak będzie, że nie będę zauważać tych miesięcy, które przede mną i uświadamiać sobie, że były jak się będą kończyć?

Sama nie wierzę.
Nadrabiam wyjazdowe zdjęcia jak szalona.
Jeszcze wczoraj wieczorem byliśmy w Sopocie, a dziś rano kawa w Paryżu.
Zdjęć z tego wyjazdu mam 800, więc to tylko mała zapowiedź.
Ale jak miło się tam wraca!
Odwiedziliśmy nowe miejsca, natrzaskaliśmy kosmiczną ilość kilometrów, jedliśmy pysznie- to był bardzo udany wyjazd. Najprzyjemniej, że razem z dziewczynkami. Patrzeć na Paryż ich oczami- to było fascynujące.

Miłego dnia! Myślcie pozytywnie 🫡

Nie od wczoraj wiadomo, że prywatne zdjęcia czekają w kolejce do zrobienia najdłużej.
W końcu się udało…
Biorąc pod uwagę, że mam zaległe Włochy i Paryż, to ten Sopot nawet jakoś długo nie czekał.

A dziś taki dzień, że nic tylko wspominać. Piasek, słońce, ciepły wiatr.
Kawę na plaży, spacery.

W Cieszynie listopadowo na maksa, wiecie, tak bez litości- mgła wdziera się do domów, deszcz lada moment ma zmienić się w śnieg. Ciemno.

To jedynie do schyłku lata w Sopocie, no bo gdzie.

Wiem, że jest listopad. Wiem.
Czas wakacji minął, czekamy na śnieg i kolędy.
Ale jakoś w tym czasie zawsze wracam tam, gdzie było mi dobrze. Robię to intuicyjnie. Teraz mocniej doceniam i więcej widzę, tak jakby wszystko się uleżało i zaczyna lepiej smakować.
No więc dziś Włochy.

Chciałabym, żeby świat nigdy nie przestał mi się podobać.

Dobra, niech będzie te czterdzieści.
Jakoś to ogarnę.