Piwodolits' STORY

Przerwa na szluga to najważniejsza cegiełka w ścianie życia społecznego studentów. Koniec wykładu już po zmroku? Mglisty poranek przed labami? Krótkie okienko między ćwiczeniami? Wystarczy dosłownie kawałek ziemi, ogień i brak wody, a więzi międzyludzkie same się wiążą jak laczki McFlya. Tu klasyczny, tu mentolowy, tu elektryk, tu informatyk. Panoptykon polibudy, wszyscy stoją w kółku i patrzą się na siebie, jest dym, nie ma dymów. Pogawędki na klasyczne tematy: co na grzale, jak tam po wczorajszym wf-ie, i że tego doktorka to pojebało, aż się w Chupacabre zamienił. Wdech, przytrzymać, wydech, sygnały dymne i tylko jeden się zarzeka, że jutro rzuci. Ktoś stoi z gumą w ustach i żuje, ktoś po wykładzie się zaciąga i żyje. Stachu jara cienkie winstony, Lubeusz cześki setunie, Nikola wali Heetsy, Klaudia smoczy z camelami, a Gerald leci co mu wpadnie. Zegar tyka, pora na kolejne zajęcia, więc pet do kosza, wapieżos do kieszeni i pokrzepieni potężną dawką nikotyny idziemy naprzód. Może i paczka już po 18, ale ważniejsza paczka jest wokół.

~admin