Fundacja Always More

Przemoc domowa wobec kobiet można nazwać ogromnym „podatkiem”, który płacą kobiety, ich dzieci i całe państwo - czyli każda i każdy z nas. Mimo wielu zmian na przestrzeni ostatnich lat, nadal statystyki dotycząc przemocy domowej są niedoszacowane, zarówno w przypadku kobiet, dzieci, jak i mężczyzn, a najczęstszym powodem niezgłaszania przemocy jest m.in. strach doświadczenia kolejnej przemocy - oceny ze strony bliskich i społeczeństwa.

Jeśli chcemy zminimalizować przemocy, nie wystarczy „surowo karać sprawców”. Musimy zacząć inaczej reagować na to, co dzieje się obok nas:

📍 zamiast pytać „dlaczego ona nie odeszła?”, zapytajmy: „co mogę zrobić, żeby nie musiała być z tym sama?”,

📍 nie podważajmy słów ofiary, zaufajmy jej doświadczeniu,

📍 nie odwracaj wzroku, kiedy słyszysz krzyki za ścianą: zapukaj do drzwi, zadzwoń po pomoc, zaoferuj kontakt do specjalistów, obserwuj sytuację,

❗️Wsparcia potrzebują też osoby stosujące przemoc.
Bez programów korekcyjnych, terapii, pracy nad własną historią przemocy i wzorcami, ten sam człowiek bardzo często staje się oprawcą kolejnej partnerki, kolejnego dziecka.

Przemoc to nie „charakter”, tylko zachowanie, którego można (i trzeba) się oduczać. Naszym celem nie powinno być tylko ukaranie sprawcy, ale przede wszystkim to, żeby nikt więcej nie został jego kolejną ofiarą.

💡 Reaguj. Nie oceniaj ofiar. Wspieraj zmianę - zarówno po stronie tych, którzy doświadczają przemocy, jak i tych, którzy ją stosują. To jedyny sposób, żeby przerwać łańcuch, zamiast przekazywać go dalej.

Źródła:
• Raport „(Nie)widzialne koszty przemocy domowej w Polsce” (Niebieska Linia + SGH),
• Materiały dotyczące przemocy ekonomicznej (Centrum Praw Kobiet, poradniki nt. przemocy ekonomicznej),
• Szacunki Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) / UE,
• ,,KOSZTY ZDROWOTNE I SPOŁECZNE
PRZEMOCY DOMOWEJ WOBEC KOBIET” 2012, Marzena Lelek-Kratiuk, Leszek Pawłowski,
• Domestic Violence Against Women. Special
Eurobarometer 344/Wave 73.2 – TNS Opinion & Social, 2010,
• MRiPS, Rządowy Program 2024–2030

Kobiety powinny rządzić światem 🔥 Wszystkie dostępne dane pokazują, że tam, gdzie kobiety mają realną władzę, rośnie jakość decyzji, stabilność i bezpieczeństwo.

💡 Dziś kobiety stoją na czele zaledwie około 15% państw świata, mimo że stanowią połowę populacji i ich kompetencje są co najmniej tak samo wysokie jak mężczyzn.

Badania nad przywództwem pokazują, że częściej rozwijane i nagradzane u kobiet kompetencje: komunikacja, współpraca, partnerstwo, empatia są dokładnie tym, czego potrzebuje współczesny świat sieciowy i gospodarka oparta na współzależnościach. Zespoły i instytucje, w których rośnie udział kobiet, osiągają lepsze wyniki w zakresie innowacyjności, jakości decyzji i długofalowej stabilności, szczególnie w zarządzaniu złożonymi kryzysami.

W procesach pokojowych obecność kobiet przy stole negocjacyjnym sprawia, że porozumienia częściej uwzględniają potrzeby grup marginalizowanych, są trwalsze i bardziej inkluzywne. Organizacje międzynarodowe podkreślają, że pełny i równy udział kobiet w procesach pokojowych jest warunkiem globalnego bezpieczeństwa, a nie „miłym dodatkiem”. Świat, który pozwala kobietom współdecydować na równych prawach, zmniejsza ryzyko powrotu do przemocy i buduje bardziej sprawiedliwe instytucje.

Klucz tkwi nie w tym, żeby zastąpić mężczyzn, ale wreszcie przełamać ich historyczny monopol na władzę.

💡 Dane, raporty i badania w pierwszym komentarzu w poście

Na Instagramie „normalne” wydają się pensje w okolicach 10 tys. złotych na rękę i praca z laptopem przy oceanie. W rzeczywistości ponad połowa Polek zarabia mniej niż 4 tysiące zł netto, a tylko naprawdę niewielki ułamek kobiet wpada do tych najwyższych widełek. Większość z nas pracuje na etatach, w sektorach takich jak edukacja, administracja, sprzedaż i opieka - często za stawki ledwo nadążające za kosztami życia. Jeśli znajdujesz się w tej grupie kobiet - pamiętaj, że to nie z Tobą jest coś nie tak, tylko z narracją, która udaje, że wysoka pensja jest polskim standardem 🙏🤍

🔎 Dane: Barometr Polskiego Rynku Pracy 2025