Human Week

Ostatni dzień Human Week – o zdrowiu psychicznym, o tym, jak czują się dziś studenci i o naszym nastawieniu społecznym wobec innych.

Rozmawialiśmy o samotności i wypaleniu młodych ludzi, o presji, którą czują studenci w świecie, gdzie trzeba być zawsze „zalogowanym”, widocznym, gotowym do działania. O tym, że za wynikami, aktywnością i ambicją często kryje się bezsilność, samotność i zmęczenie, których nikt nie chce pokazać.

Mówiliśmy też o osobach uchodźczych – o tym, jak zmienia się nasze spojrzenie: od pierwszej fali solidarności po codzienne współistnienie. O relacjach, które dojrzewają razem z nami, o empatii, która potrzebuje pielęgnacji, i o tym, że prawdziwa wspólnota zaczyna się wtedy, gdy widzimy człowieka, nie etykietę.

Ten dzień był symbolem całego tygodnia – pełnego rozmów, które otwierały oczy i serca.

Bo zdrowie psychiczne to nie tylko indywidualna sprawa.
To także sposób, w jaki patrzymy na siebie nawzajem.

Z bliska wygląda to inaczej.

Dziękujemy za obecność. 🩵