Compleat

Dlaczego nie używam HOMA-IR w gabinecie?

Kto już u mnie był z takim wynikiem, to wie, że nawet na to nie patrzę. Za to patrzę na coś innego, ważniejszego niż HOMA-IR😅

Dla tych, co nie wiedzą, co to jest. HOMA-IR to jeden z najczęściej używanych wskaźników do oceny insulinooporności (IO). Czyli taki parametr, który mierzy się używając insuliny i glukozy na czczo, żeby potwierdzić lub wykluczyć insulinooporność.

Problem w tym, że bardzo często nie pokazuje tego, co naprawdę dzieje się w metabolizmie. Bo... przecież skoro wskaźnik mówi o tym, co dzieje się NA CZCZO, to chyba można się domyślać, że nie powie, co dzieje się po posiłku... A przecież insulina ma się wydzielać po posiłku - nie wiem kto to wymyślił, nie pytajcie mnie😂 Prościej mówiąc wykorzystując ten parametr, nie dowiesz się, jakie są Twoje poziomy glukozy i insuliny po posiłkach. Więc jak możesz diagnozować insulinooporność, bez uwzględnienia informacji na temat tego, jak Twój organizm radzi sobie z metabolizmem dostarczanego pokarmu.

Dlaczego HOMA-IR nie mówi całej prawdy i nie może być używany do wykluczenia insulinooporności? Bo pacjent może mieć:
✔ prawidłową glukozę na czczo
✔ prawidłową insulinę na czczo
✔ prawidłowy HOMA-IR... a mimo to mieć silną IO.

W praktyce bardzo często spotykam się z pacjentem z prawidłowym HOMA-IR, który jednocześnie ma IO (czasami widać to po budowie ciała, objawach po posiłkach czy otyłości wisceralnej). Czyli możesz mieć
glukozę 85 mg/dl + insulinę 5 µIU/ml 👉 czyli idealny HOMA-IR
A w teście OGGT okazuje się, że:
➡ insulina po 60 min. wynosi np. 150 µIU/ml, a po 2 h 80😅
No to OGGT mówi, że masz IO, a HOMA-IR, że nie. Oj pacjenci, nie macie łatwo 😄

To, co warto zapamiętać:
⚡️HOMA-IR może potwierdzić insulinooporność ale nie może jej wykluczyć
⚡️mając HOMA-IR w normie nadal możesz mieć hiperinsulinemię, hipoglikemię czy IO
⚡️poprawa wskaźnika HOMA-IR wcale nie musi oznaczać, że poprawił się stan metaboliczny organizmu
⚡️ważniejsza jest insulina na czczo - w ciele zdrowym metabolicznie będziemy mieć wynik

„Insulina jest hormonem tuczącym” – lubię używać tego określenia na konsultacjach i teoretycznie tak jest, ale trzeba to doprecyzować.

W kulturystyce (i niektórych sportach siłowych) insulina była i w sumie nadal jest stosowana jako silny środek dopingujący w celu szybszego budowania masy mięśniowej. Więc skoro insulina działa anabolicznie (buduje) to gryzie się z jednoczesnym odchudzaniem. Wysoki poziom insuliny (hiperinsulinemia) utrudnia redukcję tkanki tłuszczowej, działając anabolicznie nie tylko na mięśnie, ale niestety i na tkankę tłuszczową😅

Co robi insulina w organizmie? Przykładowo:
• hamuje lipolizę – czyli rozpad tkanki tłuszczowej
• stymuluje lipogenezę – czyli syntezę tkanki tłuszczowej (głównie z nadmiaru węglowodanów, ale iz białka)
• zwiększa wychwyt glukozy przez komórki
• zmniejsza utlenianie tłuszczu, czyli jego spalanie.

Czy więc jest „hormonem tuczącym”?
➡ W środowisku nadwyżki energetycznej – tak.
➡ W deficycie kalorycznym – nie spowoduje tycia sama z siebie ale nadal wysyła sygnał anaboliczny.
Co więcej – sam deficyt kaloryczny zwykle prowadzi do obniżenia poziomu insuliny, bo organizm przestaje być aż tak mocno stymulowany do magazynowania energii. Nawet na diecie z wysoką zawartością węglowodanów możemy uzyskać redukcję poziomu insuliny, pod warunkiem że dieta będzie odpowiedniej jakości i kaloryczności.

To, co jest naprawdę ważne i co warto wiedzieć, jeśli chcesz schudnąć:

🔹 chronicznie podwyższona insulina blokuje spalanie tłuszczu – dokładnie to obserwujemy w insulinooporności. Tam mamy nie tylko wysoką insulinę poposiłkową, ale często są to bardzo wysokie poziomy. A podwyższony poziom często jest nawet rano (kiedy nie jesz całą noc).

🔹 hiperinsulinemia często pojawia się wcześniej niż insulinooporność – czyli najpierw organizm produkuje coraz więcej insuliny, żeby utrzymać prawidłową glikemię, a dopiero później komórki zaczynają na nią stopniowo gorzej reagować.

🔹 wysoka insulina może być markerem zaburzenia metabolicznego nawet przy prawidłowej glikemii. I bardzo często to widzę w wynikach u Pacjenta: krzywa glukozowa okej, a insulinowa - wyniki powyżej normy. Wtedy na konsultacji mówię tak : "gdyby nie zrobiła Pani/Pan krzywej insulinowej, a jedynie samą glukozową - nie byłoby widać, że jest insulinooporność"🤨 A co ciekawe - refundowana jest tylko glukozowa.

Czyli: poziom cukru może jeszcze wyglądać dobrze, ale metabolizm już zaczyna się rozjeżdżać i wtedy insulina powie Ci prawdę.

Badania genetyczne opublikowane w The Lancet Diabetes & Endocrinology pokazują, że osoby z genetycznie wyższą insuliną na czczo mają większe ryzyko otyłości. Całe szczęście, że geny to tylko część tego, co wpływa na efekt końcowy naszych starań o zdrowie i nadal wiele jest w naszych rękach😊

A jak insulina wpływa na odchudzanie? Przecież każdy ma "jakąś" bazową insulinę, nawet rano🙃 ale co z tego najważniejsze i warte zapamiętania?

👉 przy niższym poziomie insuliny organizm łatwiej sięga po zapasy tłuszczu.

Dlatego strategie, które obniżają przewlekłą insulinę – np.:
• redukcja nadmiaru węglowodanów u osób z hiperinsulinemią
• poprawa wrażliwości insulinowej
• aktywność fizyczna
• odpowiedni sen
• wyrównanie niedoborów i wprowadzenie suplementacji np. magnezem czy witaminą D (totalne podstawy podstaw:))
.. często sprawiają, że redukcja masy ciała staje się po prostu łatwiejsza.

Nie dlatego, że „kalorie przestają istnieć”.
Ale dlatego, że środowisko hormonalne zaczyna sprzyjać spalaniu tłuszczu, a nie jego magazynowaniu.