Kimchiken

Styczeń, 2015 rok.

Parny i gorący Singapur.

Idziemy na spacer, wsiadamy w metro na stacji Newton przy naszym hotelu - Sheraton Towers - i wysiadamy na Dhoby Ghaut.

Stamtąd dwa kroki do Plaza Singapura, jednego z wielu centrów handlowych tego miasta-państwa. Dojeżdżamy lepcy od potu, ale w środku można się schłodzić i nabrać oddechu.

Głodni schodzimy na poziom B2, gdzie przeglądamy stoiska z przekąskami. Aż dochodzimy TAM.

Min mówi, o patrz, jest koreański kurczak z tteokbokkami, chcesz spróbować?

Smażony kurczak z kluchami ryżowymi upaćkane w sosie nie tylko wyglądały, ale już pachniały przyjemnością do zjedzenia. Pani zgarnęła porcję z patelni, wsadziła na plastikową tackę i zamknęła gumką-recepturką, a następnie wsadziła do plastikowej torby jak kiedyś z żabki i wręczyła do łapy.

Na pobliskiej ławeczce otworzyłem zawartość i… nastąpiło spotkanie z absolutem.

—

Możecie uważać, że to kolejna, zmyślona, ckliwa historia z dupy, którą doklejamy do zarabiania na kimcziksie.

Ale akurat nie tym razem, bo dosłownie to był pierwszy kontakt z czymś nazwanym „koreańskim kurczakiem” w czasach, gdy wykorzystywałem swój nienachalny potencjał intelektualny w - powiedzmy - korpo wysyłajacym mnie w delegacje do pięknych krajów. Gdzie czasami zabierałem żonkę, dzięki której tyle w Polsce się wydarzyło.

Ale ten męczący wstęp ma na celu przekazanie Wam, że tak: KCK robi tzw. BACK TO THE ROOTS i w nowym menu i ta opcja się znajduje - kurczak - udka - z tteokbokkami.

Mamy go we wszystkich wariantach smakowych rzecz jasna i składa się z Waszej standardowej porcji kurczaka, a dodatkowo jeszcze dorzuconymi w tym samym sosiwie wspomnianymi ryżowymi kluchami.

I to jest wiadomość na dziś. Nowy waria(n)t w kimcziksie, dla Waszej, i co nie bez znaczenia, naszej przyjemności.

Trzymajcie się, wpadajcie na kurczaka z tteokbokkami i pijcie dużo wody.

Najlepiej darmowej, w kimcziksie.

🆕