webtailor.pl

🐣🌿 Wesołych Świąt Wielkanocnych! 🌿🐣

Z okazji zbliżających się świąt życzymy Wam nie tylko spokoju i radości, ale też świeżej energii do rozwijania Waszych projektów – zarówno online, jak i offline 🚀

Życzymy cudownych chwil spędzonych z najbliższymi, smacznego jajka i mnóstwa uśmiechów przy wielkanocnym stole. 💐😊

Niech ten wiosenny czas będzie momentem nowych pomysłów, skutecznych wdrożeń i inspiracji do dalszego rozwoju.

Wszystkiego najlepszego!
Zespół Webtailor :)

"Cyfrowe odpady"
czyli rozważania w przerwie od kodowania...

Oszczędność zasobów i minimalizacja cyfrowych odpadów to coraz ważniejsze aspekty w działalności firm programistycznych. ♻️ Mają nie tylko pozytywny wpływ na środowisko, ale także poprawiają wydajność systemów i pozwalają na obniżenie kosztów. ⚙️💰

Jedną z głównych praktyk jest optymalizacja kodu, która obejmuje jego minimalizację i refaktoryzację, aby był bardziej przejrzysty i mniej zasobożerny. Równie ważna strategia to efektywne zarządzanie procesami, m.in poprzez automatyzację, co zmniejsza ryzyko błędów oraz konteneryzację aplikacji, która pozwala na łatwe skalowanie zasobów. 🌐 Stosujemy, pewnie jak wiele innych firm, również rozwiązania chmurowe, które pozwalają na lepsze zarządzanie przestrzenią dyskową. Firmy wykorzystują też nowoczesne narzędzia wspomagające, takie jak lintery i formattery, które pomagają w zachowaniu spójności i jakości kodu, a także testy jednostkowe i procesy CI/CD, umożliwiające szybkie wykrywanie problemów i automatyczne wdrażanie poprawek. 🛠️
Całościowe podejście obejmuje również edukację pracowników oraz budowanie kultury ciągłej poprawy i dążenia do doskonałości technicznej. 🙂

Czy według Was technologia może iść w parze z ekologią? 🤔 Co myślicie?

"Od człowieka witruwiańskiego do człowieka wirtualnego"
czyli rozważania w przerwie od kodowania...

Praca nad rozwojem systemu teleradiologicznego, spinającego komunikację pomiędzy pracowniami diagnostyki obrazowej, lekarzami i pacjentami, jest niewątpliwie dla programisty technologicznym rarytasem. Projektujemy, testujemy, stawiamy kolejne klocki niezbędnych funkcjonalności, uważnie przyglądając się czy wszystkie trybiki skomplikowanej materii działają jak w dobrze naoliwionej maszynce. W zasadzie myślimy już wyłącznie „kodem” sprowadzając pacjenta, dla którego system przecież powstał, jedynie do elementu opisanego ciągiem matematycznych znaków.
Czy więc głowa robi nam psikusa, czy rzeczywiście na naszych oczach zmienia się podmiotowość człowieka w kontekście obsługi jego potrzeb w środowisku wirtualnym?

Kojarzycie na pewno charakterystyczną ilustrację Leonardo da Vinci, przedstawiającego „człowieka witruwiańskiego”. Postać, która poza doskonałością wynikającą z anatomicznych proporcji, symbolizuje również renesansowy racjonalizm, sprawczość i bycie w „centrum wszystkiego”. Odkrywa, obserwuje i analizuje trybiki otaczającej go rzeczywistości, porządkuje je w definicjach by niczym architekt nadać jej indywidualny kształt lub nierzadko zbudować ją na nowo. Przez siebie i dla siebie, mając pełną kontrolę nad „swoim dziełem”.

Czy dzisiaj, stając się elementem dowolnego systemu informatycznego; medycznego, księgowego, bankowego … – coś nam nie umyka, czy nie tracimy renesansowego ducha sprawczości? Mimo, iż na etapie projektowania aplikacji sięgamy przecież po rozbudowane analizy ludzkich zachowań, na technologicznym poziomie indywidualność zawsze sprowadzana jest do sekwencji kodu. Z punktu widzenia firmy programistycznej pacjent, turysta czy beneficjent szkoleń online - nie jest już osobą z imieniem i nazwiskiem, unikalnymi preferencjami, przyzwyczajeniami i gustem - lecz anonimowym, precyzyjnie zdefiniowanym parametrem systemu.
Lekarz, który wysyła opisane badanie do centrali, administrator, który je weryfikuje i wreszcie pacjent, który je otrzymuje przy zachowaniu najwyższych norm bezpieczeństwa – to wyłącznie drobne trybiki skomplikowanej struktury połączeń. Czyżby wszystko dla nas, o nas, ale bez nas? 🤔

Kim jest współczesny „Człowiek wirtualny” ?
Czy z twórcy zmienia się w element systemu, którego jest autorem? Czy sprawczość wciąż pozostaje po naszej stronie? A może z ekranu smartfona puszcza do nas oko „człowiek witruwiański” nowych czasów? 😉

A schodząc na ziemię , na ile to możliwe, przy każdej realizacji staramy się nie tracić z horyzontu żywego człowieka, dając mu szansę wpływać na jego wirtualną „wersję”. To jedynie słuszna perspektywa, niezależnie od tego czy drzemie w naszych beneficjentach renesansowa dusza odkrywcy czy chłodny duch nerda. 😉

rozważania w przerwie od kodowania...
AI bez wątpienia rozwija się w zawrotnym tempie. Z jednej strony przyczynia się do gwałtownego rozwoju nauki, z drugiej strony coraz wyraźniej słychać głosy, że algorytmy oparte o sztuczną inteligencję, uczenie maszynowe i sieci neuronowe mogą nas niebawem zastąpić.
W programowaniu AI jest rzeczywiście ogromnym ułatwieniem i wsparciem w pracy, chociażby poprzez automatyzację czynności. W naszej opinii jednak, nie tak szybko zajmie nasze miejsce😉. AI po prostu nie napisze kodu za nas, choć na pewno pozwoli na zredukowanie pracy przy żmudnym generowaniu jego kolejnych linijek np. Unit Testów. Dobrze zaprojektowana klasa, odpowiednio nazwana metoda w Unit Testach i większa partia kodu może zostać wygenerowana automatycznie, co zdecydowanie pozytywnie wpłynie na wydajność zespołu. Rzucanie wyjątków? AI uzupełnia tekst i dorzuca dodatkowe zmienne. Takich "małych" automatyzacji jest mnóstwo co w skali tygodnia czy miesiąca pracy oszczędza sporo czasu i pozwala skupić się na tym co najważniejsze - nad tworzeniem rozwiązań 😎.

Wniosek? Rozwój technologiczny - TAK, wprowadzanie innowacji do pracy - TAK, jednak decydujące TAK dla zachowania czynnika ludzkiego - zwłaszcza w procesie tworzenia dedykowanych rozwiązań i systemów informatycznych, wymagających od naszej drużyny umiejętności interpretacji, rozumienia potrzeb klienta i dostosowywania ich do unikalnych wymagań. Stawiamy zatem na zdrowe połączenie własnych kwalifikacji, doświadczenia i kreatywności, z rozwiązaniami, które podsuwa nam sztuczna inteligencja, czujnie weryfikując na ile szybciej i bardziej kompleksowo mogą być obsługiwani nasi Klienci 😀

Wierzymy, że przyszłość zależy zawsze od harmonijnego połączenia doświadczenia z możliwościami przekraczania niemożliwego😀 A jak to wygląda w waszych branżach?🤖

Podzielcie się swoimi przemyśleniami 😉