Zabytkara

Piekarnia była tu od zawsze. Tylko granice się zmieniały.

Uwielbiam takie ślady przeszłości. Poniemieckie napisy, stare szyldy i wyblakłe reklamy mówią o mieście więcej, niż mogłoby się wydawać. Przypominają, że ulice mają znacznie dłuższą historię, a codzienne życie toczyło się tutaj na długo przed nami….

Wystarczy, że odpadnie kawałek tynku, a spod warstw farby wyłonią się nazwiska dawnych właścicieli, adresy i fragmenty reklam. Małe kapsuły czasu zapisane na elewacjach 😉

I chyba właśnie za to najbardziej lubię zabytki -bo nawet zwykła ściana potrafi opowiedzieć historię miasta 🤍

Zatrzymujecie się czasem przy takich detalach?

DZIEŃ DOBRY. Wracamy ze słowniczkiem! Jak powiedzieć płaskorzeźba, ale mądrzej?

Jeśli kochacie secesję, te drzwi znacie na pewno.

Kamienica przy Avenue Rapp 29 to jedna z ikon paryskiej secesji i jedno z tych miejsc, które od lat oglądałam na zdjęciach. Tym bardziej cieszę się, że w końcu mogłam zobaczyć ją na własne oczy.

Zaprojektowana przez Jules’a Lavirotte’a w 1901 roku zachwyca odważną formą, asymetrią i fasadą w całości pokrytą ceramicznymi dekoracjami Alexandre’a Bigota.

Roślinne ornamenty i fantazyjne motywy zwierzęce zdają się żyć własnym życiem, oplatając fasadę niczym jakaś organiczna tkanka. Niektórzy dopatrują się w tej niezwykle ekspresyjnej dekoracji motywów fallicznych i subtelnej symboliki erotycznej… Cóż, samo wejście do budynku na pewno bardziej przypomina dzieło sztuki niż zwykłe drzwi.

Secesję można kochać albo nie. Trudno jednak odmówić jej jednego - jest wyjątkowa. Dynamiczna, odważna, pełna ruchu i emocji. A ta paryska chyba należy do najbardziej spektakularnych.

To właśnie za takie miejsca lubię Paryż. Wystarczy skręcić w zwykłą ulicę, by natknąć się na architektoniczne arcydzieło.

Nocne marki, łączmy się! 🦉✨

Odkrywanie Wiednia poza utartym szlakiem. Czasem wystarczy zwolnić i uważniej się rozejrzeć po niepozornych osiedlach, by trafić na taką niezwykłą mozaikę 🌙 Zachwycił mnie ten detal!