SVS Advisory

Our chef analyst had the great pleasure to host at PUEB the former Vice Minister and the world-known expert witness and valuation specialist – prof. Enzo Defilippi.

They had the opportunity to participate in a fruitful meeting with the Rector of Poznan University of Economics and Business, and Professor shed some light on the particularities of valuation in emerging markets during the “Business valuation” seminar.

We are happy to announce that the cooperation between our chief analyst and prof. Defilippi will strengthen even further as they will be undertaking a common project addressing detailed valuation issues.

The goal is to provide a sound, substantial and innovative standard for valuation specialists, with special regard to expert witnesses involved in litigation and arbitration courts.

Profesor Enzo Defilippi gościem Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu – Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu Podczas wizyty na UEP profesor Enzo Defilippi z Universidad del Pacífico poprowadził seminaria “Business valuation”. W Peru nasz gość był m.in. wiceministrem gospodarki, szefem Gabinetu Doradców Ministerstwa Gospodarki i Finansów oraz szefem Gabinetu Doradców Ministerstwa Produkcji.

Cyklicznie wracamy do zagadnienia upadłości (poprzedni ponadprzeciętny wzrost zainteresowania miał miejsce po kryzysie w 2008). I dobrze, bo jest o czym mówić - zarówno z punktu widzenia zarządów i tzw. systemów wczesnego ostrzegania, jak i ewentualnych spraw sądowych dotyczących momentu właściwego do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Żeby pokazać skalę problemu poniżej wymienię najczęściej stosowane obecnie (czyli te, które spotykam najczęściej i które oferowane są przez popularne serwisy dla inwestorów) modele/metody oceny zagrożenia upadłością/niewypłacalnością wraz z latami opracowania:
- Podstawowe wskaźniki płynności finansowej (spopularyzowane w latach 60’)
- Analiza płynności finansowej, np. dynamiczne metody oceny, CF, wystarczalność i wydajność gotówkowa, analiza siły finansowej, modele szybkich testów itp. (spopularyzowane w latach 70’)
- Model Altmana (najpopularniejsze: 1968, 1983)
- Model Mączyńskiej (1994)
- Model Poznański (2004)
- Model INE PAN (2004)
- Model Appenzeller-Szarzec (2004)

Nie trzeba być analitykiem finansowym, żeby zauważyć, że powyższe narzędzia są starsze niż…niejeden biegły, który je stosuje. Z głębokim szacunkiem dla autorów, należy wskazać, iż były tworzone przy innej sytuacji makroekonomicznej, przy innej strukturze gospodarki, w innym otoczeniu konkurencyjnym i biznesowym itd., a więc ich użyteczność jest już dziś mocno ograniczona.

Jaka jest więc skuteczność tych narzędzi? Nie zarzucając szczegółowymi analizami/literaturą - o połowę mniejsza niż metod, którymi dysponujemy obecnie (jak dla mnie i tak zaskakująco wysoka!). Pomimo tego, narzędzia te są często wykorzystywane wewnętrznie przez analityków w przedsiębiorstwach oraz chętnie akceptowane przez sądy w sprawach dotyczących niewypłacalności, upadłości itp. Jeżeli posiadacie wewnętrzny system controllingowy/zarządczy, który wykorzystuje podobne narzędzia, to prawdopodobnie nie chroni on waszych interesów zbyt dobrze. A jeżeli jesteście w sporze sądowym i spotkaliście się z opinią bazującą na nich, to prawdopodobnie będzie można dość łatwo ją obalić.

Inflacja a wycena (niemal wszystkiego) – temat ważny i ostatnio często powracający, więc zasługuje na krótki komentarz.

Jeżeli planujesz działania w zakresie, bądź jesteś w sporze dotyczącym: M&A, wyceny akcji/udziałów, wyodrębnienia ZCP, wartości aportu itp. to nieuwzględnienie inflacji jest błędem podstawowym. Pomimo tego, doświadczenie ostatnich miesięcy pokazuje skalę zaniechań w tym obszarze.

Zalecamy, żeby w powyższych sytuacjach minimalny zakres uwzględniony w modelach/ekspertyzach/opiniach obejmował:
1. Zdolność podmiotu do kształtowania cen sprzedaży, co determinuje wpływ inflacji na wartość przychodów.
2. Strukturę kosztów, która determinuje marżowość. Marżowość spada, jeżeli koszty (np. materiały produkcyjne), są dotknięte inflacją w większym stopniu niż własne ceny sprzedaży.
3. Niepewność dotyczącą kształtowania się przyszłej inflacji i jej wpływ na projekty inwestycyjne. Należy wymodelować wartość projektów przy uwzględnieniu harmonogramu inwestycji, elastyczności ponoszenia nakładów i proporcji nakładów wymagalnych z góry.
4. Koszt kapitału własnego w relacji do ryzyka. Należy zakładać ponad proporcjonalny wzrost tego kosztu dla podmiotów o wyższym poziomie ryzyka.
5. Koszt długu. Inflacja wpływa dodatnio na spread i ten wpływ należy modelować określając przyszłe koszty długu.
6. Ryzyko modelu. Modele tworzone w warunkach wysokiej inflacji są obarczone większym ryzykiem błędu. Ryzyko to jest znaczne (na modelu można polegać w mniejszym stopniu) jeżeli pojawiają się ujemne przepływy pieniężne.

Jeżeli posiadacie na potrzeby zarządcze model/opinię/ekspertyzę, które nie uwzględniają co najmniej powyższych elementów, to niestety prawdopodobnie nie będą one przydatne. A jeżeli jesteście w sporze sądowym i zetknęliście się z opinią wykazującą powyższe braki, to prawdopodobnie będzie można dość łatwo ją obalić.