Long Tide - Basia Rutkowska

"Problem polega na tym, że wydaje nam się, że mamy czas".

Stanęłam z tym zdaniem twarzą w twarz.
Dosłownie.

Przeczytałam je przy schodach świątyni.
Wyrwało mnie z rozmyślań...
..O tym gdzie będę za dwadzieścia lat.
O tym co będę mogła, a czego nie.

Wyobraźnia przyniosła mi wiele obrazów.
Bardzo różnych.
Czarnych, białych, wielobarwnych.
Ale jedno w tym wszystkim było PEWNE.

Że będę.

Uśmiechnęłam się do swojej naiwności
Z wdzięcznością do kogoś, kto napisał to zdanie
I przypomniał mi.

Przecież...

Jedyny czas jaki mam
Jest teraz.

A ja?
Mimo oczywistości
Banalności
Niezaprzeczalnej prawdy tych słów

Wciąż próbuję
Polegać

Na tym
Tam
W
Przyszłości.

Na złoconym, wysadzanym diamentami
Czasie

Kiedy już będę.

Będę miała
Będę umiała
Będę naprawdę
Mogła
Będę zdrowsza
Silniejsza
Będę
Bardziej
Będę
W pełni

Wolna, piękna, nieustraszona, wiecznie młoda, doświadczona

Dopiero wtedy...

W tej przyszłości
Co będzie
Zabezpieczona
Ułożona
Ustatkowana

W tej przyszłości
Kiedy TO WSZYSTKO
W końcu
minie...

Kiedy to wszystko
Minie

Ja też

Przecież...

No i postanowiłam

Dłużej nie czekać.

Po prostu.

------
Karo

:)

Na zajęciach tworzymy też przestrzeń na sprawdzanie nowych sposobów wykonywania znanych ruchów. Czasem w innym ustawieniu ciała, czasem w asymetrii, szybciej albo wolniej, czasem z zamkniętymi oczami lub przy zmienionym wzorcu oddechowym - wszystko po to, aby zachęcić układ nerwowy i ciało do wyjścia poza nawykowe wzorce.

Schematy są fajne i potrzebne, ale warto pamiętać, że są inne sposoby na robienie. Wszystkiego. A to, co służyło nam dziesięć lat temu (albo wczoraj) dzisiaj może już nie odpowiadać na nasze potrzeby.

Dlatego warto poszerzać nasz somatczny słownik przy zachowaniu ciekawości i przyzwolenia na to, że czasem będzie nieswojo. Próba zmianynawyku może budzić dyskomfort bo zmusza nas do wyjścia z znanych kolein i wymaga zaangażowania uwagi w obszary, do których nie mamy wyznaczonych wyraźnych ścieżek.

Wprowadzając drobny nawet element nowości, zaburzamy stary porządek, wraca uważnośc, a mózg na nowo rysuje mapę ciała. To w tej przerwie między starym nawykiem a nową opcją pojawia się przestrzeń na zmianę. Dzięki temu usprawniamy biomechanikę ruchu, ale przede wszystkim pozwalamy układowi nerwowemu wyjść z nawyków, które mogą ograniczać naszą swobodę. Również tę pozafizyczną.

Ciałoszepty: wiosenne przebudzenie
Kolejne zajęcia 16. marca, godz. 19:00
zapraszam :)