Fasted World

NIEBIESKIE ŚWIATŁO NAJBARDZIEJ SZKODZI DZIECIOM!

Światło widzialne przenika przez warstwy oka i dociera do fotoreceptorów, które zamieniają je w sygnał elektrochemiczny.

Ten proces jest kluczowy dla powstawania obrazów świata który nas otacza oraz co niemniej ważne - regulowania codziennych cyklów snu i aktywności.

Nasze oczy potrafią skutecznie blokować promieniowanie UV jedbak nie radzą sobie dobrze jeśli chodzi o filtrowanie światła niebieskiego z otoczenia.

Niebieskie światło o długościach fali 400-455 nm dociera do siatkówki wywołując stres oksydacyjny i termiczny oraz śmierć fotoreceptorów przy długotrwałej ekpozycji.

Jednak to oczy dzieci są szczególnie narażone na zgubne skutki tej barwy światła.

Soczewki dzieci pochłaniają mniej światła o krótkich falach, co umożliwia dotarcie większej ilości swiatla niebieskiego w głąb oka do siatkówki. U kilkuletnich dzieci jest to nawet ponad 65%.

Dzieci poniżej 18 roku życia są bardziej narażone na uszkodzenia siatkówki spowodowane niebieskim ponieważ ich soczewki są bardziej przezroczyste a oczy nie w pełni rozwinięte.

Dzieci z powodu małych wymiarów ciała trzymają urządzenia elektroniczne bliżej wzroku, gdzie natężenie światła jest największe.

Pora dnia zmienia wpływ tego samego światła na Twój organizm. Niebieskie światło w środku dnia pobudza koncentrację, czas reakcji i nastrój. Po zmroku zaburza wydzielanie melatoniny i cykl okolodobowy z całym szeregiem poważnych konsekwencji:

-spadek jakości snu a nawet bezsenność
-osłabienie odporności
-zmęczenie oczu i uszkodzenia wzroku
-trudności w nauce i bóle głowy

Pomyśl o tym, zanim dasz obejrzeć swojemu dziecku na smartfo nie czy tablecie kolejną kreskówkę czy grę.

Fakt, że coś robi większość ludzi wcale nie świadczy, że ta rzecz jest korzystna albo bezpieczna.

1)https://www.health.harvard.edu/staying-healthy/blue-light-has-a-dark-side
2)https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4734149/
3)https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25287985/
4)https://www.2020mag.com/article/balancing-the-blues

JAK PRZETWORZONE CUKRY OKRADAJĄ NASZE CIAŁA Z CHROMU?

Obok innych czynników, takich jak aktywność fizyczna, zwłaszcza w formie intensywnych treningów wysokie spożycie cukrów rafinowanych nasila utratę chromu z organizmu.

Jak to się dzieje?
Po strawieniu (a raczej wchłonięciu) cukrów prostych do krwi, następuje ich rozdysponowanie. O ile w przypadku fruktozy, ciężar jej zmetabolizowania spoczywa na wątrobie, tak w przypadku glukozy jest on rozłożony na większości tkanek ciała.
W przypadku glukozy warunkiem jej wniknięcia do komórek jest obecność w błonach komórkowych odpowiednich przenośników (białek transportowych GLUT) zdolnych do wprowadzenia tego cukru do środka komórek.

Co wywołuje te białka do przysłowiowej tablicy?

Przede wszystkim działanie insuliny, anabolicznego hormonu trzustki. W przypadku mięśni jest to ich praca (skurcze i rozkurcze), która umożliwia wychwyt glukozy przez włókna mięśniowe niezależny od insuliny.

4 x CHROM + APOCHROMODULINA = CHROMODULINA

W przypadku insuliny, która łączy się ze swoimi receptorami na powierzchni komórek, chrom nasila i wzmacnia jej działanie poprzez oddziaływanie właśnie z receptorami insuliny.
Nie robi jednak tego sam.
W tym celu wymaga połączenia z białkiem zwanym apochromoduliną, które występuje w stałym stężeniu w komórkach. Po połączeniu tworzy się kompleks czterech atomów chromu i apochromoduliny, który teraz nazywa się po prostu chromoduliną. Przy obniżaniu się poziomu glukozy we krwi następuje także spadek poziomu insuliny.

NIEPOWETOWANA STRATA

Chromodulina, która wykonała swoją pracę odłącza się od receptora ale nie trafia do komórek a do krwi, wraz z którą dociera do nerek gdzie nie ulegając efektywnemu wchłanianiu zwrotnemu (odzyskowi cennych substancji) staje się składnikiem moczu i zostaje wydalona z organizmu.

W ten oto sposób przetworzona dieta bez suplementacji kreuje niską podaż chromu i innych pierwiastków oraz stopniowe uszczuplanie ich rezerw w ciele.