Natural flow

Ja zaciągałam się słonym paluszkiem, z myślą że jak będę duża to wszystko będzie prostsze.

W planach miałam mieć męża i łóżko wodne.

Wkraczanie w dorosłość było jazdą na karuzeli bez zabezpieczeń.

Mówi się, że jak spadać to z wysokiego konia.
Mój był dziki. Bardzo dziki.

Kiedyś walczyłam o przetrwanie.

O kawałek miejsca, do którego będę mogła przynależeć. Znasz to?
-"nadam się",
-"jak się bardzo postaram to się uda".

Nadużywanie siebie by się dopasować i wszystkich zadowolić, to droga do gaszenia siebie.

Po drodze tyle nas spotyka, że zapominamy jak potrafimy świecić, gdy możemy być sobą.

Uwierzyliśmy w swój brak, w swoją małość.

Kiedyś też dałam się nabrać.

Można się wkręcić jak włosy w suszarkę.

Dlatego ja stamtąd zawracam i pokazuję, że prawda o nas jest inna.

Pokazuję, że to czego doświadczałaś i z czym wciąż być może się mierzysz, blokuje Twoje światło.

Można się temu przyjrzeć by odkryć kim jesteś w swojej esencji.

Dzielę się tym wszystkim bo wierzę, że głęboko tęsknimy za sobą.

Za swoją pełnią, gdzie wszystko naprawdę jest prostsze.

Prowadzę do tego miejsca, w którym przynależy się do siebie i nie trzeba niczego udowadniać.

W końcu można odetchnąć, niczego nie trzeba naprawiać, uwalniać, oczyszczać.

Stajesz się bardziej i bliżej siebie.

Nie zahaczasz małym palcem o ostre krawędzie.

W środku pojawia się więcej miękkości i swobody. Prawie jak na łóżku wodnym.

Wal jak w dym. Jeśli chcesz już inaczej.