Biuro Rachunkowe

Uwaga na podatkowe pułapki przy mały ZUS plus

Przedsiębiorca, który źle policzy dochód w PIT, będzie miał zaległość w składkach. Jeśli ich przychody z zeszłego roku nie przekraczają 120 tys. zł, mogą płacić ulgowe składki. Liczymy je na podstawie ubiegłorocznego dochodu z działalności w rozumieniu ustawy o PIT. I tu na przedsiębiorcę czyha kilka pułapek
BEZ STRAT I ULG
Po pierwsze, w zeznaniu PIT dochód z działalności można pomniejszyć o straty z poprzednich lat oraz ulgi, np. na darowizny na walkę z Covid-19 czy ekologiczną. Po odliczeniach wychodzi nam dochód do opodatkowania. Ale dla celów małego ZUS plus nie wolno nic odliczać. Podstawą wyliczenia składki jest czysty dochód z działalności gospodarczej. Czyli przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania.
O pomyłkę nietrudno, bo w samym zeznaniu PIT pojęcie dochodu pojawia się kilka razy. Najpierw jest dochód, potem dochód po odliczeniach, następnie dochód do opodatkowania.
Dla celów małego ZUS+ bierzemy ten pierwszy. Oczywiście wtedy wychodzi większa składka. Ale ten, kto obniży dochód o straty czy ulgi, od razu będzie miał zaległość w ZUS

ZWIĘKSZAMY O KOSZTY
Po drugie, przedsiębiorcy, którzy składki na ubezpieczenia społeczne wrzucali w zeszłym roku w podatkowe koszty, muszą je doliczyć do dochodu wykazywanego na potrzeby małego ZUS+. W konsekwencji inną kwotę dochodu wykażą w zeznaniu PIT, a inną dla celów rozliczenia ZUS. Jeśli tego nie zrobią, zaniżą kwotę składek.
Czy dochód na potrzeby małego ZUS+ trzeba też zwiększyć o zaliczane do kosztów kwoty na Fundusz Pracy? Wielu przedsiębiorców ma co do tego wątpliwości. Płacą wszystkie składki jednym przelewem, w niektórych poradnikach internetowych są też wymieniane wspólnie i sumowane.
Wpłata na Fundusz Pracy nie jest składką na ubezpieczenia społeczne. Przedsiębiorca nie dolicza jej do dochodu na potrzeby małego ZUS

SZYBCIEJ NIŻ ZEZNANIE
Po trzecie, przedsiębiorcy, którzy chcą skorzystać z małego ZUS +, muszą w ekspresowym tempie policzyć dane z ubiegłego roku. Chociaż formalnie zeznania roczne PIT mogą składać dopiero od 15 lutego. Wtedy wywołują skutki prawne (np. liczy się termin na zwrot nadpłaty). Przychody i dochody niezbędne do ustalenia, czy mamy prawo do ulgowych składek i obliczenia ich wysokości, muszą jednak znać wcześniej.
Podstawę wyliczenia składek, czyli ubiegłoroczny dochód z działalności, musimy wskazać w deklaracji ZUS za styczeń. Przedsiębiorcy opłacający składki wyłącznie za siebie składają ją do 10 lutego. Ci, którzy zatrudniają inne osoby, mają czas do 15 lutego
W praktyce często bowiem niektóre dokumenty, zwłaszcza kosztowe, docierają długo po zakończeniu roku. Takie spóźnione dowody można ująć w księgach aż do dnia złożenia rocznego zeznania, a więc do 30 kwietnia. Każdy taki dokument zmienia jednak wysokość dochodu. Skutkuje więc również rozbieżnością pomiędzy dochodem na potrzeby PIT i dla celów małego ZUS+ Przedsiębiorcy, którzy chcą skorzystać z ulgi w składkach, muszą więc już teraz kompleksowo rozliczyć zeszły rok. Pamiętając, że każdy błąd w podatkach, np. bezpodstawne zaliczenie wydatku do kosztów, powoduje automatycznie błędne wyliczenie składki. Jeśli po kilku latach fiskus zaneguje koszty, okaże się, że przedsiębiorca zaniżał też wpłaty do ZUS. A konieczność zapłaty zaległości i w podatkach, i w składkach, wraz z odsetkami, może oznaczać poważne problemy.

Wolno odliczyć koszty z paragonu do 450 zł zawierającego NIP

Paragon na kwotę do 450 zł zawierający NIP nabywcy jest fakturą uproszczoną. Udokumentowane w ten sposób wydatki są kosztem uzyskania przychodu.
Przedsiębiorcy nie mogą odliczyć kosztów udokumentowanych zwykłym paragonem, ale inaczej traktowany jest paragon z NIP nabywcy. Fiskus uznaje go za fakturę uproszczoną.
Taką interpretację otrzymał przedsiębiorca z branży gastronomicznej, który ponosi wydatki na zakup produktów żywnościowych. Jednorazowo kwota zakupu nie przekracza 450 zł. Wydatki dokumentowane są paragonem, na którym sprzedawca umieszcza numer NIP nabywcy. Wnioskodawca zapytał, czy ma prawo zaewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu udokumentowane w ten sposób wydatki.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odpowiedział, że tak. Zaznaczył, że zgodnie z § 11 ust. 3 rozporządzenia ministra finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, m.in. faktury. Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy o VAT, jeśli wartość transakcji nie przekracza 450 zł lub 100 euro, faktura nie musi zawierać imion, nazwiska ani nazwy nabywcy towarów lub usług oraz jego adresu.
"Przy takiej wartości faktury również dane dotyczące samej transakcji mogą być mniej widoczne. Ważne jest jednak, aby taka faktura zawierała dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek podatku kwotę tego podatku oraz NIP nabywcy" – uznał dyrektor KIS.

To oznacza, że jeśli przedsiębiorca kupuje produkty żywnościowe na kwotę do 450 zł, dopuszczalne jest dokumentowanie tej czynności paragonem fiskalnym zawierającym NIP nabywcy. „Paragon do kwoty 450 zł brutto (100 euro) z NIP nabywcy stanowi fakturę uproszczoną, równoważną ze zwykłą fakturą" – stwierdził dyrektor KIS.Wnioskodawca musi też spełnić warunki odliczenia kosztów wynikające z art. 22 ustawy o PIT. Poniesione wydatki muszą mieć związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Numer interpretacji: 0113-KDIPT2-1.4011.617.2020.4.AP