Mamy siebie

„Weszłam do sali z uśmiechem, gotowa przytulić Jasia i wysłuchać, co dziś robił. Zamiast tego poczułam, jak we mnie gotuje się krew”.

Od dawna mam wrażenie, że coś w polskich domach zaczęło iść w bardzo dziwną stronę. Coraz częściej widzę dzieci, które są kochane, zaopiekowane, dopilnowane – ale jednocześnie zupełnie niesamodzielne.

Czy tylko ja mam wrażenie, że wakacje z dziećmi zaczynają przypominać jakiś konkurs?
Otwieram Facebooka i Instagram – jedni lecą do Grecji, inni do Włoch, ktoś pokazuje pięciogwiazdkowy hotel z animacjami, a ktoś codziennie wrzuca relacje z kolejnych atrakcji.
My w tym roku zostajemy w domu, bo zwyczajnie nie chcemy wydawać kilkunastu tysięcy na wyjazd. Albo inaczej: nie stać nas na to, bo wykańczamy dom i każdy grosz się liczy.
Zaczynam mieć wyrzuty sumienia. Jakby moje dzieci miały gorsze wakacje tylko dlatego, że będą jeździły na rowerze, chodziły nad jezioro i spędzały czas z nami albo na wsi z dziadkami.
Czy też macie czasem wrażenie, że media społecznościowe strasznie nakręcają rodziców?