Concert Backstage

Sylwester w TVP2 nadal wzbudza emocje. No trochę pozamiatał, co można oglądać w dziesiątkach mediów (tam to są dopiero super foty) szczególnie te wszystkie publikacje z dronów, pokazują to nie lada przedsięwzięcie. Abstrahuję tu od wszelkich kontrowersji i wątpliwości o słuszności robienia takiego eventu.
Pewny jest tu kawał olbrzymiej roboty wykonanej przez ekipy, które wszyscy znamy i cenimy. No i wyszło wyjątkowo dobrze. Ze Stingiem jak perłooo w koronie 😊
Wspaniałego Nowego Roku dla wszystkich!
💫🎉🥂
A Sylwestra z Dwójką zrobili:
TVP
Michał Bandurski - reżyseria
Michał Białousz - scenografia
Tomasz Patorski - produkcja
Krzysztof Ligezowski, Karolina Romanowicz - realizacja wizji
GMBprosound
ATM System
Wizja Multimedia
Red Square
Marcin Michna Lighting Design
ADEX Agregaty Prądotwórcze
Confetti System
PlanCrew
Piasecki i Syn - Technika Sceniczna
Showstak Automation & Rigging

Media prześcigają się w zachwytach nad scenami sylwestrowymi, a katowicka bije rekordy metafor, przenośni i porównań.
Te sceny to wynik ciężkiej pracy setek ludzi z wybitnych ekip. Marznących i moknących od tygodni, targających ciężki sprzęt i niedosypiających wiele dni.
W Katowicach działają:
Quattro
Piasecki i Syn - Technika Sceniczna
GMBprosound
ATM System
Wizja Multimedia
Marcin Michna Lighting Design
Red Square
Confetti System
Showstak Automation & Rigging
PlanCrew
ADEX Agregaty Prądotwórcze
TVP2

trochę poezji... ;)

They call us "Laborers," "Pushers," or just the "Load-In Crew." We are the ghosts who build and dismantle the worlds you briefly inhabit. You see the velvet curtain, the dazzling light, the flawless choreography—but you never see us, standing in the cold, damp pre-dawn, waiting for the trucks.
​This is the ritual. The Load-In: a 12-hour sprint against the clock and gravity. Every piece of steel, every heavy-gauge cable, every gilded prop is a burden we willingly embrace. We work in the semi-darkness, fueled by caffeine, sheer grit, and the knowledge that without this primal, bone-aching effort, the magic simply does not exist.
​Watch the hands. They are calloused, perpetually scraped, stained with grime and a thousand shades of paint. These hands carry the weight of the entire show. We are the human machinery, speaking a silent language of nods, grunts, and precise placements. The drama on stage is scripted; the drama of the load-in is raw, essential, and entirely real.
​And then comes the Load-Out. The final, shattering anticlimax. As the roar of the applause fades and the last patrons drift into the night, our show begins. An exhausting reverse-ballet where speed is paramount and exhaustion is a dull, constant thrum. We pack the memories away—not gently, but with brutal efficiency—until the hall is once again an empty, echoing tomb.
​We don't chase the spotlight; we carry it. We are the ones who touch the cold concrete first and the ones who lock the doors last. If you've ever been moved by a performance, remember this: it was built on the backs of the unseen.
​This is not just a job. It's a commitment to the ephemeral art, a pact with the darkness. A silent promise that tomorrow night, somewhere else, the show will go on. And we will be there, waiting for the truck, ready to push.
​

Wczoraj odszedł od nas i od deski, na zawsze, jeden z tych niezapomnianych i utalentowanych świetlików -
designer, realizator światła i multimediów, producent
- Krzysztof Prosty Wòjcik.
Facet o wielkim sercu, pasji i poczuciu niezależności.
Krzysiu, polska scena straciła jeden ze swoich diamentów…