Profesor Laudański

Pani Ewelina przeszła u nas w ośrodku procedurę in vitro ponad półtora roku temu. Pani choruje na zespół policystycznych jajników, tzw. PCO, które charakteryzuje się między innymi wysokim poziomem hormonu nazywanego AMH, będącego wyznacznikiem rezerwy jajnikowej. Prawidłowe zakresy stężeń tego hormonu wynoszą od ok. 1 do 5 ng/mL. Pacjentki z zespołem PCO z reguły mają bardzo wysokie stężenia AMH, znacznie przekraczające górne normy. W takich przypadkach jajniki są mocno wrażliwe na leki, których używamy do stymulacji tzw. gonadotropiny. U Pani Eweliny opisany wynik był szczególnie wysoki i wynosił aż 25 ng/mL. Problem, z jakim musimy się zmierzyć w takich przypadkach, polega na odpowiednim zaplanowaniu stymulacji jajników do procedury in vitro. Powinno to zostać zrobione w taki sposób, aby nie doprowadzić do zespołu hiperstymulacji jajników (tzw OHSS – ovarian hyperstimulation syndrome). Jest to potencjalnie niebezpieczny stan chorobowy i obecnie rzadki, lecz stanowi on powikłanie procedury in vitro. Staramy się w takich przypadkach stymulować bardzo rozważnie, dobierając odpowiednie dawki leków. Nie chodzi nam o to, aby uzyskać jak najwięcej komórek jajowych, ale by były one odpowiedniej jakości i pacjentka nie zachorowała na OHSS. U Pani Eweliny udało nam się uzyskać 12 tzw. cumulusów (pisałem o nich wcześniej) spośród których w tylko czterech były dojrzałe komórki jajowe, tzw. MII. Po zapłodnieniu in vitro tych komórek udało się uzyskać 2 „piękne” blastocysty. Po pierwszym transferze Pani Ewelina zaszła w ciążę, która przebiegła bez powikłań i zakończyła się urodzeniem Kacpra. Państwo niedawno odwiedzili mnie w ośrodku ze swoim synkiem i to są oczywiście te najmilsze chwile w naszej pracy❤️.