MKS Service

Aplikacja e-Sprawozdania Finansowe została przystosowana do obsługi najnowszych struktur logicznych

‼️‼️Ministerstwo Finansów jednak zdążyło i dziś 26.03.2026 poinformowało, ze opublikowało nową wersję schemy pod e-sprawozdanie za rok 2025.

Ale problem był szerszy. Również Portal Rejestrów Sądowych poinformował o zakończeniu prac nad implementacją zmian w strukturach logicznych dopiero 23.02.2026 r.

To nie jest drobny poślizg techniczny. To jest klasyczne przerzucenie skutków własnej niewydolności na tych, którzy mają ściśle określone terminy.

Mam świadomość, że w międzyczasie pozostawiono jednostkom prawo wyboru schemy. Jednak dualizm raportowania powoduje chaos.

W praktyce oznacza to jedno: przedsiębiorcy, którzy działali sprawnie, szybko zamknęli rok, szybko zatwierdzili sprawozdania i chcieli terminowo dopełnić obowiązków, wcale nie byli premiowani za dobrą organizację. Przeciwnie. Część z nich została zderzona z tym, że państwowe bramki i narzędzia były dostosowywane późno. A skoro narzędzie publiczne i bramka do złożenia dokumentów nie nadążały za opublikowaną już schemą, to część podmiotów mogła faktycznie złożyć dokumenty dopiero po terminie - nie dlatego, że zaspała, ale dlatego, że system państwowy nie był gotowy na czas. To jest wniosek praktyczny wynikający z dat wdrożeń MF i PRS/KRS.

⁉️To jest absurd typowy dla naszej cyfryzacji:

- najpierw państwo tworzy obowiązek,
- potem publikuje schemę,
- a na końcu, już w sezonie sprawozdawczym, dostosowuje własne bezpłatne narzędzia do wykonania tego obowiązku.

Rynek rzecz jasna dostosowuje się szybko - tworząc płatne rozwiązania komercyjne.

Najłatwiej później mówić o terminowości, staranności i odpowiedzialności kierownika jednostki. Tyle że odpowiedzialność państwa za sprawne, działające i dostępne narzędzia się rozmywa.

⁉️W tej historii najbardziej irytujące jest to, że konsekwencje mogą ponieść CI, którzy działali rzetelnie i bez zwłoki. Kto szybko sporządził i zatwierdził sprawozdanie, powinien mieć możliwość jego niezwłocznego złożenia (15 dni od zatwierdzenia).

Tymczasem w praktyce mógł się dowiedzieć, że system jeszcze nie nadążył.
To nie jest nowoczesna administracja.
To jest cyfrowy tor przeszkód.

⁉️Państwo stworzyło sytuację, w której można było być gotowym merytorycznie, formalnie i organizacyjnie, a mimo to nie móc skutecznie złożyć dokumentu na czas.

I właśnie to najlepiej pokazuje, gdzie dziś naprawdę leży problem.

JPK_ST u podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe wg innych zasad niż u PIT

‼️‼️Jedne księgi, dwa terminy. Problem JPK_ST w PIT

Rządowy projekt zmian UD350 jest krokiem w dobrą stronę - ale nie w obszarze środków trwałych.

Projekt porządkuje terminy raportowania JPK_KR w podatkach dochodowych. To zmiana potrzebna i racjonalna.

⁉️Problem w tym, że nie dotyczy ona JPK_ST a to jedno z kluczowych ogniw ksiąg rachunkowych.

Środki trwałe i WNiP:
⁉️stanowią istotną część aktywów,
⁉️są obszarem częstych korekt: amortyzacja, klasyfikacja, moment ujęcia, utrata wartości,
⁉️bardzo często podlegają zmianom w trakcie badania sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta.

Tymczasem projekt zakłada, że u podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe: JPK_ST należy przekazać do terminu złożenia zeznania PIT (co do zasady do 30 kwietnia), natomiast JPK_KR dopiero do 31 lipca.

W praktyce oznacza to raportowanie nieostatecznej ewidencji środków trwałych, zanim:
- księgi zostaną zamknięte,
- sprawozdanie finansowe zostanie zatwierdzone,
- zakończy się audyt.

To dokładnie ten sam problem, który MF słusznie dostrzegło u podatników CIT.

Zatem powstaje niespójność systemowa:

🎯 CIT projekt przewiduje: jeden termin (koniec 7. miesiąca po roku) dla ksiąg rachunkowych – w tym ewidencji środków trwałych.
🎯 PIT: rozdzielenie terminów dla tej samej księgi rachunkowej, mimo identycznej natury danych i ryzyk.

Jeżeli podatnik PIT prowadzi księgi rachunkowe, to:
⁉️JPK_ST powinien być raportowany w tym samym terminie co JPK_KR,
⁉️po zamknięciu ksiąg i po audycie, a nie „w trakcie”.

‼️‼️MF porządkuje chronologię tylko częściowo, a ryzyko korekt, rozbieżności i wtórnych wyjaśnień pozostaje dokładnie tam, gdzie jest to najbardziej przewidywalne – w środkach trwałych.

To jest ważny i potrzebny projekt zmian. Ale w tym punkcie nadal niespójny z realiami rachunkowości i audytu.