Azjatycki Trip

Aghorisi! 🌿 Ta tajemnicza grupa ludzi nie tylko prowadzi życie poza granicami wyobrażenia, ale także przynosi głębsze zrozumienie jedności z naturą. Aghorisi to nie tylko ludzie, to filozofia życia, zakorzeniona głęboko w hinduizmie. Ich sposób bycia może wydawać się szokujący dla wielu, ale dla nich samych jest to wyraz ich głębokiej wiary w jedność z naturą.

W krematoriach, gdzie spalane są ciała zmarłych, Aghorisi znajdują nie tylko miejsce zamieszkania, ale także sanktuarium, w którym praktykują swoją wiarę. Po spaleniu ciała, używają pozostałych popiołów jako makijażu, co dla nich symbolizuje przemijanie życia i jedność ze śmiercią.

Jednak to nie wszystko - praktykują oni także spożywanie martwych ludzkich ciał i picie własnego moczu. Dla wielu może to wydawać się szokujące, ale dla Aghorisów ma to głęboki sens symboliczny. Wierzą, że wszystko, co istnieje, jest częścią boskiej natury, włączając w to życie i śmierć. Poprzez konsumpcję martwych ciał i picie moczu, starają się pogodzić się z cyklem życia i śmierci oraz zanurzyć się w naturze, identyfikując się z nią w pełni.

Dla samych Aghorisów praktyki te są drogą do osiągnięcia ostatecznej harmonii z wszechświatem. Ich życie opiera się na zasadach ascetyzmu, medytacji i poświęcenia, a celem jest osiągnięcie mokszy, czyli zerwania cyklu reinkarnacji.

Mimo że styl życia Aghorisów może budzić wiele pytań i wątpliwości, trzeba zrozumieć, że jest to głęboko zakorzeniona praktyka religijna i filozoficzna, która wymaga od ludzi otwartości umysłu i zrozumienia. Dla Aghorisów nie chodzi o kontrowersję czy sensację, ale o poszukiwanie duchowej prawdy i jedności z naturą, która jest dla nich źródłem wszelkiej mądrości i siły.

Kto chętny na odwiedziny domu Aghoriskiego? 😎

Kupiłem raz w Kuchni Świata pastę Sambal Olek. Niby Indonezja, niby ma to samo co powinno, a jednak zamiast w potrawie skończyło w śmieciu. Tfuuuu! Świństwo przesolone, dziadostwo do niczego nie podobne.
Postanowiłem sobie, że skoro od wielu lat robię sam kimchi i wszyscy znajomi i rodzina mi to wyjada, to pora zmierzyć się z sambalkiem w dwóch odsłonach.
Na Boże Narodzenie zażyczyliśmy sobie porządny moździerz, ingrediencje mamy na stałym wyposażeniu bo dużo Azji gotuje się w domu tym - jakby to rzekł mistrz Yoda. Przyszła pora na telesfora - sambala.
Ale może najpierw dla tych co nie śmigaci w temacie południowo-wschodnim, mały wykładzik OCB w tym 🌶️

Zwykły sambal 🌶️ to ogólny termin odnoszący się do różnych rodzajów pikantnych past lub sosów popularnych w kuchni azjatyckiej, szczególnie w Indonezji i Malezji, ale na wyspach w Tajlandii zamieszkanych przez ludność muzułmańską też spróbujecie.
Z kolei Sambal Belacan 🌶️🐟🦐 to tradycyjna malajska pasta przygotowana z chili, czosnku, szalotki, kalamondynki (możesz użyć limonki jak nie masz - JA MAM 🤪 ale aktulnie czekam na kwitnienie ) i belacanu (czyt. belacianu), czyli pasty krewetkowej co śmierdzi trochę serem, a trochę jakby coś z kutra spadło za skrzynię i przeleżało tydzień. Czasem dodaje się do tego nieco trawy cytrynowej, ale to trochę jakby profanum.

Et voila, a teraz podsumowanko:

1. Składniki:
- Sambal Belacan: Zawiera belacan, co nadaje mu unikalny smak, oraz dodatkowo czosnek, szalotkę i oczywiście chili.
- Zwykły sambal: Może zawierać różne składniki w zależności od regionu, ale najczęściej składa się z chili, czosnku, cebuli, cukru.

2. Smak:
- Sambal Belacan: Ma intensywny smak z delikatną nutą krewetkowej pasty. Jest bardziej wyrazisty i aromatyczny. Malajowie mówią, że w odróżnieniu od indo-kuzyna jest "rich".
- Zwykły sambal: Ma zróżnicowany smak, często słodko-kwaśny lub słodko-pikantny, zależnie od dodanych składników.

3. Popularność:
- Sambal Belacan: Bardziej popularny w Malezji, Singapurze i Indonezji, gdzie jest podstawowym dodatkiem do wielu potraw, szczególnie ryżowych.
- Zwykły sambal: Jest szeroko stosowany w całej Azji Południowo-Wschodniej, ale może różnić się w zależności od regionu.

4. Zastosowanie:
- Sambal Belacan: Idealny jako dodatek do dań ryżowych, warzyw, mięs i ryb. Nadaje potrawom intensywny smak i ostrą nutę.
- Zwykły sambal: Może być wykorzystywany jako dodatek do potraw, marynat, sosów lub jako dodatek do dań głównych.

Podsumowując, oba sambale są mega dodatkami do potraw, ale różnią się składnikami i smakiem, co czyni je odpowiednimi do różnych kulinarnych eksperymentów! Serwujesz absolutnie ze wszystkim, takie indomalajskie ABC każdego dania. Najlepiej wchodzi z jajem w koszulce (tzw braised egg), na ryżu tj. nasi lemak, mięchem, a Indonezyjczycy walą sambal nawet na pizzę. Na koniec dodam, że jak z Agą mieszkaliśmy na wygwizdowie w Indonezji (wiocha - milion mieszkańców), gdzie kg sera żółtego był w cenie nowej A klasy, a jedyny sklep gdzie można było go kupić to Chiński Lai Lai! (taki salon Wróbla z chlebem w cenie CLK, serem A Klasse i oliwkami - cena S klasy), to właśnie sambal i tofu ratowały nasze zachcianki. Wszystko to za sprawą smaku umami, którego powyższe połączenie jest genialnym nośnikiem🌶️🍲

Garnki parowe wypluwają sticky rice, do tego mango takie wpółzrobione etylenem, a wpół przejrzałe i koko-mleko jedynie dobre bo malezyjskie. No i kalamondynka jest mega, bo za koronki kupiłem ją w lerłaumerleł, żeby sobie stworzyć azjatycką wirtualną rzeczywistość na OFFie.

AAAAAaaazja wzywa! Nie ma co! Indonezja już w maju. To co? Malezja w grudniu?

Strzałka kochani!
Z okazji świąt Bożego Narodzenia chcieliśmy złożyć na Wasze łapki najszczersze życzenia Selamat hari Natal! Niech nawiedzi Was Sinterklas na swoich saniach zaprzężonych w rusa kutub, a gdy usiądziecie już z kawan kawan dan keluarga przed perapian, a za oknem bedzie padal salju, niech moc hadiah Was obdarzy 😁
Ps. Coś w 2023 chyba nam w końcu na końcu świata i w prawo wyjdzie. Q4 czyli ostatni kwartał 2023 warto zarezerwować sobie na Azjatycki Trip.
Sampai ketamu!