Pushto Awaz

یو وخت یو زمری په ځنګل کې ژوند کولو. دا زمری ډېر مغرور او ظالم و. هره ورځ به یې یو حیوان نیوۀ او خوړۀ. ټول حیوانات ډېر خفه وو. هغوی یو غونډه وکړه او پریکړه یې وکړه چې هره ورځ به په نوبت یو حیوان زمري ته استوي، چې نور حیوانات خوندي شي.

هره ورځ یو حیوان زمري ته تللو، خو یوه ورځ د خرگوش وار شو. خرگوش ډېر هوښيار و. هغه پریکړه وکړه چې د زمري نه خلاصون پیدا کړي. هغه故 قصداً ناوخته روان شو او ځنډ سره د زمري غار ته ورسېد.

زمري ډېر غوسه شو او وویل:
"ولې ناوخته راغلې؟ زه به اوس ته هم وخورم او ستا له وجهې به بل حیوان هم پیدا کړم!"

خرگوش وویل:
"بادشاهه! زه وختي روان شوی وم، خو په لاره کې بل زمری راغی او راته ویې ویل چې دا ځنګل د هغه دی. هغه غوښتل چې زه هغه ته یوسم، خو ما وویل چې ته ریښتینی بادشاه یې. هغه ما بندي کړ، خو زه خوشې شوم چې تا ته خبر درکړم."

زمري ډېر غوسه شو او ویې ویل:
"زه به هغه زمری وژنم! چیرته دی؟"

خرگوش هغه یو کنډک ته بوتلو او ویې ویل:
"همدا ځای کې دی، کنډک ته ګوره!"

زمري چې کله د کنډک دننه وکتل، نو خپل عکس یې په اوبو کې ولید. هغه فکر وکړ چې دا هماغه بل زمری دی، نو پرې ورټوپ کړل او په اوبو کې غرق شو.

ټول حیوانات خوشحاله شول، او خرگوش ته یې د هوښیارۍ جایزه ورکړه.

عقل زور نه ماتوي. که ته هوښیار او صبر لرې، نو ته کولی شې چې تر ټولو لوی مشکل هم حل کړې.