OLV van Fatima Parochie

DE HEILIGE MIS UITGELEGD – DEEL XV

HET BREKEN VAN HET BROOD

Het volk heeft elkaar de vrede gegeven.
Het kerk is stil.
Dan keert de priester zich naar het altaar...

Hij neemt de Heilige Hostie in zijn handen en
breekt deze.

Op het eerste gezicht lijkt het misschien een eenvoudig gebaar.

Een praktische noodzaak vóór de uitdeling.

Maar het is veel meer.

Dit is het moment waarop het Lam gebroken wordt,
niet in de dood, maar in een sacramentele offerande.

Het is de Golgotha die tegenwoordig wordt gesteld,
en het mysterie van de goddelijke liefde dat zich voor onze ogen ontvouwt.

"HIJ WERD GEBROKEN OM ONZE ZONDEN"

Jesaja profeteerde:
> "Hij werd doorboord om onze overtredingen,
Hij werd verbrijzeld om onze ongerechtigheden..." — Jesaja 53:5

Nu, in de Mis, leeft die profetie weer op.

Niet met pijn, maar met aanwezigheid.

Niet met bloed, maar met Lichaam.

Niet met geweld, maar met zichtbaar gemaakte genade.

De Heilige Hostie wordt gebroken als teken dat Christus, hoewel verrezen en verheerlijkt, Zichzelf nog steeds volledig aanbiedt, om gedeeld, ontvangen en geconsumeerd te worden.

HIER BEGINT DE COMMUNIE

De Eucharistie is niet privé.
Het is het ene Brood dat gebroken is voor velen.

"Omdat er één brood is, zijn wij, hoe velen ook, één lichaam,
want wij hebben allen deel aan het ene brood."
— 1 Korintiërs 10:17

Het breken van de Heilige Hostie herinnert ons eraan dat Christus' Lichaam gebroken werd
zodat de Kerk heel gemaakt kon worden.

EEN GEBAAR GEWORTELD IN CHRISTUS ZELF

Tijdens het Laatste Avondmaal zeggen de Evangeliën:

"Jezus nam brood, sprak het dankgebed uit,
brak het en gaf het…"

Hij doet nu hetzelfde.

Neemt. Zegent. Breekt. Geeft.

Het is het goddelijke patroon van liefde.

Elke priester volgt hetzelfde mysterie,
omdat elke Mis het Avondmaal en het Offer is, hernieuwd.

HET LAM DAT GESLACHT WERD, NU GEDEELD

In de vroege Kerk noemden ze dit niet zomaar de Eucharistie.
Ze noemden het "Het Breken van het Brood." (Handelingen 2:42)
Want in die ene handeling zagen ze het hele Evangelie:

Het Lam dat geslacht werd,

De Christus die Zijn Kerk voedt,

De God die Zichzelf steeds weer weggeeft.

Het Lam wordt niet gebroken om gewond te worden,

Hij wordt gebroken om zich te vermenigvuldigen, om de wereld te voeden.

DUS:

De volgende keer dat je bij de mis bent en je ziet de hostie opgeheven en vervolgens gebroken,
kijk dan niet alleen maar toe.

Aanbid.

Want in die breuk ziet de Kerk haar genezing.
In dat gebaar geeft de Hemel haar Brood aan de hongerigen.
In die stilte zegt de stem van de liefde:

"Dit is Mijn Lichaam,
voor u gebroken."

Je bent getuige van de liefde die liever gebroken wordt,
dan jou leeg achterlaat.

Je kijkt naar het Lam Gods,
dat de wereld voedt...
stuk voor stuk heilig.