VOLO

ฟันนั้น สำคัญไฉน?

มากกกกกก
ถ้าไม่อยากแก่ หน้าบิดเบี้ยว
เป็นกะโหลกผี
รีบดูแลฟันตั้งแต่ฟันแท้เริ่มขึ้น
เพราะเราได้ยินเรื่อง สเต็มเซลล์ปลูกฟันชุดที่ 3 มา 10 ปีแล้ว หมอฟันยังไม่เอาด้วย
และยังไม่เคยได้ยินอีกต่างหาก

นวัตกรรม จะถูกนำมาใช้ได้
ทุกคนที่เกี่ยวข้องต้องมี Awareness
นะคร้าาาาา

#ไกลหมอ
#ฟันผุเพียบ
ี่จ๋า
#หมอฟันสำคํญที่ซู้ด

Suthon Petchsuwan(Mum)

เพื่อนแท้ ไม่แพ้อะไรเลย

#ยังไม่ตายก็สรรเสริญได้

มั่ม หรือ ม่ำ เราเคยถามเธอว่า
ตกลงชื่อเธอสะกดยังไงกันแน่
เธอตอบว่า ยังไงก็ได้

เราขำ เพราะ True to form คำ ไม่ใช่ สิ่งสลักสำคัญของเธอ ไม่ใช่สิ่งที่เธอถนัด หรือใส่ใจ Big Idea ต่างหาก

เพราะเรารู้จักกันมา 40 ปี
แต่ไม่เคยตัวติดกัน in all sense of words เราจะ Spot เล่าสิ่งที่เราประทับใจเธอ เป็นช่วงๆ ชีวิตของเราแล้วกันนะ
คนที่เป็น Genius จะมี Eidetic Memory เราเชื่อเสมอว่าเธอเป็นจีเนียสในเรื่องการคิดไม่เหมือนใคร
เราจึงหวังว่า เธอจะจำบางเรื่องที่เราเล่าได้

ตอนเราเรียน Creative Workshop II ด้วยกัน ทุกครั้งที่เธอเสนองาน เราจะรู้สึกเสมอว่า “คิดได้ยังไงเนี่ย”
เราขอเตือนความจำ ว่าเมื่อ 40 ปีที่แล้ว
เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่แต่งตัว เหมือนเด็กนักเรียนทีมชาติ เสื้อขาว กางเกงพอดีตัว แบบไม่ใช่ Ironically
ใส่เข็มขัดของมหาวิทยาลัย ซึ่งถ้าเเป็นจุฬา ก็จะมีประมาณว่าเป็นเด็กทุน หรือ เด็กโควต้าเท่านั้น ที่จะแต่งเครื่องแบบแบบนี้ คนอื่น ที่มาจากมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธอ ผมยาว เจาะหู แต่งตัว ติสท์แดก

บทเรียนที่เราได้จากการเห็นงานอันมหัศะจอรอหันการันต์ยอของเธอทุกอาทิตย์ 10 อาทิตย์ด้วยกัน

คือสิ่งที่ฝรั่งสอนทุกคน
“Don’t Judge the book by its cover”

ในยามเด็ก เรายังมี Competitive Blood ที่ทำให้เรารู้สึกว่า ตาร้อน
ทำไม้ทำไม งานเราจึงไม่เด่นเด้งแบบ
เพื่อนคนนี้หนอ

ตลกสุดๆ ตอนที่ไม่กี่อาทิตย์ผ่านไป ครูหรือ Creative Director คนใดคนหนึ่ง
ที่มาสอนพวกเราขโมยไอเดียของเธอไปทำงานจริง และเราได้เห็นมันออกอากาศ ถึงจะเป็นแค่หนังโปรโมชั่น
ง่อยๆมาแล้วไปในชั่วพริบตา
แต่มันทำให้เราได้รับบทเรียนอีกบทในชีวิต “วงการนี้มันอุบาทว์จริง
มีขโมยในหมู่ครู และเขาไม่อาย
เพราะถ้าเรารู้ เพื่อนในวงการเขาที่ร่วมสอน ก็ต้องรู้”

สมัยนั้น งานหายากมาก ๆ นิเทศศาสตร์ จุฬา อันทรงเกียรติ ผลิตบัณฑิตนักโฆษณาออกมาปีนั้น 60 คน รู้สึกว่าจะมีไม่กี่คน ที่ได้เข้าในบริษัทโฆษณาจริงๆ
ทำงาน พวกเราจึงต้องตะเกียกตะกาย
สมัครและส่งงานเข้าประกวด เพื่อให้ได้คัดเลือกไปเรียน Creative Workshop นี้ จัดโดย CD อย่างคุณต่อ คุณบา คุณแกรี่ สลับกันจัดในเอเจนซี่ และเจ้าของ Production House ที่เห็นความสำคัญของการให้การศึกษา Training ผู้กำกับอย่างคุณคธา พี่ดาว สยามสตู เอื้อเฟื้อสถานที่มากหน่อย เพราะเขามีสตูดิโอ

แต่เธอได้งานตั้งแต่ยังเรียนปี 3 ใช่ไหม
ทุกคนที่เห็นงานเธอ อยากได้เธอทั้งสิ้น
ที่เราขำคือ ข่าวลือในวงการที่ดังมาก
ว่า ภาณุ อิงคะวิติซึ่งเป็น wonder Boy แห่ง Leo Burnett CD หนุ่มที่ดังลั่นโลก(ของเรา) ชวนเธอไปทำงาน
แล้วเธอตอบว่า ขอคิดดูก่อน
คุณบาเลยบอกว่า ถ้าต้องคิด ก็ไม่ต้องมา อันนี้ เธอเป็นคนเล่า
เราไม่เคยถามคุณบา ณ วันนั้น เพราะมัวแต่ตาร้อน เราพยายาม ไปเกาะแข่งเกาะขา พี่ตี๋ Copywriter ขั้นเทพ IDOL ทางคำอันสละสลวย แต่ไม่ย้วย เท่ได้
เมื่อชาติต้องการ
หวังจะได้รับโอกาสในการย้ายค่าย หลังจาก 10 อาทิตย์จบ แล้วมีงานแสดงงานเด็ก WS พี่ตี๋ตอบว่า
“อยู่กับคุณต่อก็ดีแล้ว”
แป่วววว

Industry นี้ Evolved ในยุคพวกเราก็ว่าได้ โดยครูใจดีพวกนี้ให้เวลามาแก้ปัญหาเด็กเรียนจบมาทำงานไม่เป็น ไม่มีระบบวิธีคิด ต่างจากพวกเด็กสถาปัตยกรรมศาสตร์ซึ่งถูก Jury ทุกงานเป็นประจำ เราไม่รู้ส่ามหาลัยเธอสอนอะไร ที่เรารู้แน่ๆนะมั่ม

เผื่อว่าเธอลืมไปแล้ว เพราะสว นาทีนี้ ในวงการ โฆษณา บันเทิง etc ที่ถูก Disrupted By AI CHAT GPT whatev บางคนจะเกิดการเสียเซ้ลฟ์
โดยเฉพาะคนที่”เคย”
ใหญ่ เก่ง เด่น มากๆ
แล้วเด็กไม่รู้จักหรือไม่อยากทำงานด้วย

เน้น เผื่อว่า เธอลืมไปแล้ว
เรา เพื่อนเธอ ไม่เคยลืมว่าเธอนั้นยอดเยี่ยมมาก เรื่องงานก็เรื่องหนึ่ง
พี่ดอมเล่าว่า เธอมีฉายา “ม้าตาย ความสลบ” และ จับคาดิแลคสีชมพูที่เธอเรียกร้อง ตบยุงว่างงานไป 6 เดือน
ตอนย้ายจากลินตัส ไป Matching
แล้วก็ได้โอกาส ดังลั่นโลก ตอนทำมนุษย์ตะกั่ว เพราะที่จริงครีเอทีฟต้องการ ต้อมเป็นเอก แต่นางเบรคจากโฆษณาไป ทำ ฝัน บ้า คาราโอเกะ
“โอกาส”เป็นสิ่งสำคัญ แต่เมื่อได้รับมา
คนส่วนใหญ่จะทำอะไรกับมัน
แต่สำหรับมั่ม เหมือนเธอลับกระบี่ไว้จนคมกริบ มีโอกาส ฟันอับ
The rest is history.
แม้ว่าเราอยากจะเขียนตาม
Time Line สักเท่าไหร่ แต่สมองอันกระโดดไปกระโดดมาของเราไม่อนุญาต

เราอยากตะโกนให้โลกรู้ว่าเพื่อนเราคนนี้ โคตรของโคตร ฉลาด เก่ง แปลก และที่สำคัญ ไอ้ Poker face และ SALESMANSHIP ของเธอ มันสุดติ่งกระดิ่งแมว จำกาน้ำไม่มีฝาที่มี
“1 เดียวในโลก” ที่เธอหลอกขายทุกคนที่ Kenyon & Echkart ตั้งแต่ คุณค่อ คุณหนัง พี่ตุ้ม พี่ค้อย คุณวิวัฒน์ ได้ไหม ? “ผมเผาในห้องเซรามิคที่มหาลัย แล้ว MOLD มันถูกทำลายไปแล้ว”
เป็น 500 บาทที่ทุกคนภูมิใจจะจ่าย
มากๆ หารู้ไม่ว่า ไอ้หนึ่งเดียวนี้อาจมี 10 โหล หวังว่า คุณต่อยังเก็บไว้นะ เพราะ
ไม่เคยย้ายบ้าน

เอาล่ะ เราจะสรรเสริญเธอจริงๆ ละ
เพราะเราเป็นคนเก่งที่รู้สึกว่าความเก่ง
แม่งมีหนามมากว่าความหวานหอม
ณ วันนี้ ที่เราผ่านชีวิตโศกนาฏกรรมมากมาย มะเร็ง บริษัทเจ๊ง เพื่อนหักหลัง หวิดล้มละลาย ฯลฯ เราอยากบอกเธอว่า ความเก่งของเธอคือดี
แต่เรามีเพื่อนหมอที่เก่งขนาดทำคนเกือบตายฟื้นมาร่าเริงต่อ
อัมพาตย์เดินได้ มะเร็งขั้น 4 หาย เพราะงั้น เก่งใน Context นักเล่าเรื่อง
ขายของ สำหรับเรามัน So Pale in Comparison
แต่ที่เราพิจารณาว่าเธอคือเพื่อนแท้
เพราะเหตุการณ์เล็กๆ ที่ร้านเหล้าที่เคยดังในหมู่คนโฆษณาที่ซอยเอกมัย

วันนั้น ลูกค้าเราสั่งให้เราไปขอ ง้อ ตื๊อ ให้ ต่อ กำกับหนังผิวของเราเรื่องหนึ่ง
ซึ่งแม่งโคตรจะไม่ได้ตรงโจทย์เล้ย
คือลูกค้า อยากดัง อยากทำงานกับคนดัง และเราเป็นลูกจ้างกินเงินเดือน
บริษัทชื่อฝรั่ง แต่สันดานไทยสั่งให้ทำ
ซึ่งบอกเลยว่าทุเรศมาก ในนิวยอร์คหรือ ดูไบ ไม่มีใครเสือกทำงานของคนอื่น เขาให้เกียรติกัน ในเมื่อฉันไม่ได้สั่งให้เธอทำซอง 2 บาทขายไปทั่วใน 7(ที่จริงน่าจะบอกมันนะ มันอาจจะขายได้มากขึ้น ตอนนี้ มัรทำกันแล้ว หลังจากนั้น 20 ปี) เธอก็ไม่ควรมาสั่งให้ฉันใช้ผู้กำกับคนไหน แถมมิหนำซ้ำ อีการไม่ได้ผู้กำกับคนนี้ ถึงขั้น ทำให้ได้รีวิวต่ำ
ทั้งที่เราทำดีมากมาย (มันเป็นวงการควายๆ ที่คนพร้อมรักษาตูดคัวเองและเพื่อนแท้มีน้อย เป็นธรรม-มะ-ชาติ และ ธรรม-มะ-ดา)

วันนั้น ฉันใช้เวลาส่วนตัว ไปยาร์ที่ฉันไม่ชอบ น่าจะขื่อ บางกอกบาร์ นะ
เพราะมันยุงเยอะ และเราไม่ชอบยุง
เราไปเพื่อนีดพบ ต่อ เลี้ยงข้าว
เพื่อฟังคำปฏิเสธสั้นๆ
บทสนทนา เรายังจำได้
“ลูกค้าพี่เห็นงานน้องทำให้ บริษัทเขา ฟันขาว ชนเสา แบมแบมแบม
เขาเลยคิดว่าน้องน่าจะทำให้แบรนด์หน้าขาวเขาด้วย ซึ่งพี่ไม่ได้คิดว่า
มันเหมาะกับน้องหรอก เราไม่ได้ขายตลก เราขายฝัน ผิวขาวสาวสวยอมชมพู สยบแม่ผัวน้ำเน่า”
“พี่รู้ไหมว่า ผมมีบอร์ดมาหากี่เรื่อง
เดือนๆ มีเข้ามา 300 บอร์ด
ผมกำกับได้ 4 เรื่องต่อเดือน
ถ้าเป็นพี่ พี่จะเลือกไหมครับ”
“โอเค น้องกินต่อกันเลยนะ พี่เข้าใจ
พี่จ่ายให้โต๊ะนี้ แต่พี่ขอตัวกลับ”
เผอิญลูกน้องเราเป็นเพื่อนต่ออยู่แล้ว
และเวลาของเรามีค่าแต่ไหนแต่ไร
และเรายินดีไปช่วยลอกคลองกันน้ำท่วมดีกว่า มานั่งดูคนเมาเคล้ายุงกัด
ด้วยความเกรงใจ ต่อมนี้ เราไม่มี

พอหันมากำลังจะกลับเท่านั้น
เสียงเธอแหวกอากาศมาเลย
“ไว เพื่อนเรา มาๆๆๆ มานั่งกับเรา
คิดถึง” ในวันนั้น ยามนั้น บนโต๊ะนั้น
เป็นโชคร้ายของครีเอทีฟหนุ่มที่กำลัง
พยายามหาทิศทางของตนเอง โดยเกาะไอดอลที่เขารักและนับถือ
ผู้กำกับดังลั่นปฐพี(ในวงการโฆษณา)
บัดนั้น ก็มีเธอ คุณมั่ม กับคุณต่อ
ซึ่งเด็กคนนี้(บัดนี้เป็นผู้กำกับเจ้าของเฮ้าส์ที่รวยมาก เดินตามรอยเธอมาเรื่อยๆติดๆ หรือจะแซงในด้านรายรับ
เราก็ไม่ได้ สนใจติดตาม)

“พี่มั่ม พี่มั่ม ผมน้องพี่ พี่เป็นพี่โพ้มมม”
เด็กคนนั้นครวญลั่น
เธอจำได้ไหม เธอพูดว่าอะไร
เราก็ไม่รู้ว่าเธอเมาหรือยัง
เรามาที่ร้านได้ไม่นาน
“ไม่ใช่ น้องอะไร ไป อย่ามาเกะกะ
ไปหมุนผมโต๊ะโน้นไป นี่เพื่อนเรา
เราจะคุยกับเพื่อน”

ที่มันตลกมากคือ ทั้งวงการรู้จักหนุ่มคนนี้ว่า เป็น COPY CAT ของต่อ ซึ่งมีบุคลิกที่ไม่ได้น่าภูมิใจอะไร คือ เมื่อเครียด กำลังคิด จะเอามือมาหมุนผมเป็นวงๆ ไม่ต่างจากคนกัดฟัน หรือ
กระดิกตีนโดยไม่รู้ตัว ศัพท์บางวงการเรียก สันนิบาตลูกนก คือ อาการที่ควบคุมไม่ได้ จากจิต แต่น้องคนนี้คิดว่า การ MIMIC ท่าทางนี้ จะทำให้เขาได้ความเก่งขั้นเทพไปด้วย
มันเป็นเรื่องที่คนส่วนหนึ่งในวงการหัวเราะ และ Gossip จนกระทั่งคนที่ไม่เคยรู้จักเขาอย่างเรา(เราเพิ่งกลับจาก NYC ไม่นาน ไม่ตั้งใจกลับวงการ อยู่นิวยอร์คเราทำอย่างอื่นสนุกมาก-รวมถึงการเป็นแม่เล้ากิตติมศักดิ์ แต่พี่เจี๊ยบรุ่นพี่ที่เคารพขอร้องเลยกลับมาตั้งใจจะเก็บเงินเพื่อกลับนิวยอร์ค) ยังได้ยินเรื่องนี้เลย มันดังขนาดนั้น

แค่นั้นแหละเธอ
การที่เธอพูดแบบนั้น ในวันนั้น
เราเป็นคน Gullible
ใจคนต้องใช้ใจซื้อ
ชื่อเสียงเงินทองมันซื้อใจกันไมไ่ด้

คำพูดของมั่ม ทำให้เราเชื่อมั่นในความเป็นเพื่อนแท้ ที่ไม่แพ้กาลเวลา

ขอบคุณนะ ที่มาเป็นเพื่อนเรา

HBD อีกที

ถ้าเขารัก และ หวังดีกับคุณจริง
เขาไม่ควรมาทำตัวเป็นศาล
ตัดสินว่าคุณควรรักใคร ไม่รักใคร

ไม่น่าเชื่อเนอะ
ว่าคนทำให้คุณทุกข์ที่สุด
บางที คือคนที่รักคุณที่สุด

พ่อแม่ พี่น้อง ครอบครัว
เขาหวังดี อยากให้คุณมีชีวิต “ปกติ”
ทั้งที่จริงๆ แล้ว
ปกติของคุณ
กับปกติของเขา
มันคนละปกติกัน

จำไว้ง่ายๆแค่นี้

คนที่รักเราจริง
ควรอยากเห็นเรามีความสุข
และถ้าความสุขของเรา
ต่างจากความสุขของเขา
เราต้องเคารพกันและกัน
พูดคุย
แลกเปลี่ยนความคิดกันได้
ให้เกียรติกันและกัน

ถ้าเราทำแบบนั้นกันได้
เริ่มต้นจากครอบครัว
ไม่มีใคร “คิดแทนใคร”
โลกเราคงน่าอยู่มากกว่านี้
สำหรับคนที่ “แตกต่าง”

เขียนจากประสบการณ์ของคนที่เคยคิดว่า
ตัวเอง เกิดผิดเพศ
ผิดประเทศ
และผิดยุค

แต่เพราะพระเจ้าอวยพระพร
ให้เกิดในครอบครัวที่พ่อแม่รักกันมาก
รักเรามาก เป็นคนดี เก่ง
ให้เกียรติกันและกัน
และให้เกียรติลูกๆ
รู้จักฟังลูก เข้าใจลูก
มีจิตวิทยาขั้นเทพ
เราจึงมีพื้นฐานชีวิตที่เลิศเลอเพอร์เฝค
ความมั่นใจขั้นเทพ
ที่ไปต่อสู้กับ BULLY ได้ทั่วโลก

#เห็นจะเป็นเพราะรักดอกกระมัง

ป.ล. รักเพศเดียวกัน เคยลองแล้ว เลิกขาดแล้ว เพราะผู้ชายจัดการง่ายกว่าผู้หญิงเยอะ
รักผู้หญิง โคตรยาก ฮอร์โมน 19 ตัว !
ผู้ชาย เราแค่ต้องจัดการ Testosterone และหัด stroke ego จบ !