Mahaheretonight

“Juna Mae”
เมื่อวานมีโอกาสได้ดู อีกหนึ่งโปรเจกต์
ของน้อง อิเมจ ที่ร้าน Sababa

ผมไม่รู้จะอธิบายถึงดนตรีของเธอยังไงดี
ด้วยเครื่องดนตรีที่น้อยชิ้น
กีต้าร์โปรง เปียโนและเสียงร้องของเธอ
มันมีเท่านี้จริงๆครับ
แต่แม่งกลับฉุดรั้งทางอารมณ์แบบสุดๆ
ผมนั่งฟังจนหลุดจากวงสนทนา
แล้วอยู่ๆตัวก็หนักอึ้งไปหมด
มันคล้ายกับทฤษฎีของ postrock
ที่ดนตรีในภาคของการสื่อสาร
มันถูกนำทางด้วยอารมณ์ที่ศิลปินสื่อออกมา
แต่เราสามารถสัมผัสและตีความใหม่
ในแบบเราได้ มันคือการแจมกันทางอารมณ์ระหว่างศิลปินและผู้ฟัง ซึ่งในสภาวะตอนนั้น
ของผมที่สะสมทั้งความเครียดความเหนื่อยล้า
มานานพอผมได้ฟังแล้วผมทรุดเลย
มันเหมือนการบำบัดทางอารมณ์เพลงของเธอ
มันค่อยๆขุดคุ้ยความเครียดที่ตัวเราเองในขณะนั้น
ก็ไม่รู้มาก่อนว่าเราเก็บหรือแบกอะไรไว้บ้าง
ฟังไปก็เริ่มคิดไปจนพอโชว์ของเธอจบผมรู้สึกโล่ง
และกลับมาหายใจคล่องอีกครั้งมันเหมือนกับว่า
ตลอดโชว์นั้นผมแทบจะลืมหายใจไปเลยเกือบตลอด 1 ชั่วโมง สุดจัดผมบอกเลยครับ

นับว่าทำถึง ลึก น่าค้นหา และมันไม่ได้เข้าถึงยากเลย แค่คุณลองเข้าไปจริงๆสักครั้ง
คุณจะสนุกกับการค้นหาในดินแดนสนธยาที่ชื่อว่า
Juna Mae อย่างแน่นอนครับ

11 กรกฎาคมนี้
มาเติม โดพามีน และ inspiration
กันที่งาน “ไพร”
ใครบังไม่มีบัตรจัดเลยครับ!
#ไพร