SOR WOR TOEY

บาด

เส่เหว่

เหม่อมองฟ้า แม้มันเป็นคืนที่เหงา
ฝืนใจไม่ยอมให้หาว ฉันรอจะคุยกับเธอ
อยู่นอกรั้ว หัวใจมั่นคงเสมอ
รักเดียวก็มีแต่เธอ เมื่อไรจะยอมเข้าใจ
ดึกดื่นค่ำคืน เธอคงฝันหวาน ไม่รู้ใครเป็นไง
ดึกดื่นค่ำคืน เธอจะนึกถึงบ้างไหม ใครมารอ
ฉันเพียงต้องการจะขอ ถ้อยคำดี ๆ สักคำ
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันก็ยังไม่ไป
ต้องหลับในตรงนี้ก็ตาม
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันจะขอเป็นยาม
อยู่ประจำจนเช้าทุกวัน
เฝ้าบ้านให้เธอ
อยู่นอกรั้ว หัวใจมั่นคงเสมอ
รักเดียวก็มีแต่เธอ เมื่อไรจะยอมเข้าใจ
ดึกดื่นค่ำคืน เธอคงฝันหวาน ไม่รู้ใครเป็นไง
ดึกดื่นค่ำคืน เธอจะนึกถึงบ้างไหม ใครมารอ
ฉันเพียงต้องการจะขอ ถ้อยคำดี ๆ สักคำ
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันก็ยังไม่ไป
ต้องหลับในตรงนี้ก็ตาม
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันจะขอเป็นยาม
อยู่ประจำจนเช้าทุกวัน
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันก็ยังไม่ไป
ต้องหลับในตรงนี้ก็ตาม
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันจะขอเป็นยาม
อยู่ประจำจนเช้าทุกวัน
เฝ้าบ้านให้เธอ
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันก็ยังไม่ไป
ต้องหลับในตรงนี้ก็ตาม
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันจะขอเป็นยาม
อยู่ประจำจนเช้าทุกวัน
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันก็ยังไม่ไป
ต้องหลับในตรงนี้ก็ตาม
ไม่ได้ยินว่ารัก ฉันจะขอเป็นยาม
อยู่ประจำจนเช้าทุกวัน
เฝ้าบ้านให้เธอ
แม้ทุก ๆ คืนก็เหงา
ฉันยังมีใจให้เธอ
แม้ทุก ๆ คืนต้องหาว
ฉันยังเฝ้ารอเสมอ
หวังให้เธอรักยาม