School of Transportation Engineering

คุณถามฉันว่า
ทำยังไงถึงจะมีพลังในวันที่มันดิ่ง

ฉันจะตอบแบบตรงที่สุดเลยนะ

ฉันไม่ได้มีพลังตลอดเวลา (มีคนแอบเห็นตอนฉันยืนซดกระทิงแดงเพิ่มพลัง ที่งานสัปดาห์หนังสือ ตอนพักแจกลายเซ็น😅)

และคนที่คุณมองว่าเขาเก่ง เขา strong
เขาไม่ได้ไม่เคยหมดแรง

เขาแค่ “ไม่เอาความรู้สึกมาเป็นตัวกำหนดชีวิต”

นี่คือจุดต่าง

คนส่วนใหญ่รอให้ตัวเองรู้สึกดี
แล้วค่อยลุกขึ้นมาทำอะไร

แต่คนที่ไปต่อได้จริง
เขาทำสิ่งที่ต้องทำ แม้จะไม่อยากทำ

คุณลองคิดภาพง่าย ๆ

วันที่คุณรู้สึกแย่มาก หัวมันหนัก ใจมันไม่อยากทำอะไรเลย

ถ้าคุณรอให้ตัวเอง “พร้อม”
วันนั้นจะหายไปทั้งวัน

แล้วคุณจะยิ่งรู้สึกแย่กว่าเดิม
เพราะคุณไม่ได้ทำอะไรเลย

นี่แหละคือวงจรที่คนส่วนใหญ่ติดอยู่

ฉันเลยไม่ค่อยถามตัวเองว่า วันนี้ฉันมีแรงไหม

ฉันถามว่า
วันนี้มีอะไรที่ “จำเป็นต้องทำ” บ้าง

แล้วฉันก็ทำมัน
แม้จะรู้สึกไม่อยากทำเลยก็ตาม

เพราะฉันรู้ว่า
ความรู้สึกมันไม่ใช่จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนชีวิต

พฤติกรรมต่างหาก

วันที่มันดิ่ง
อย่าถามว่า “ทำยังไงให้รู้สึกดี”

ให้ถามว่า
“ตอนนี้คุณยังทำอะไรเล็ก ๆ ให้ชีวิตมันขยับได้บ้าง”

มันอาจจะเล็กมาก
เล็กจนคุณรู้สึกว่าแทบไม่มีค่า

ลุกไปอาบน้ำ
ออกไปเดิน 10 นาที
เปิดงานแล้วทำแค่ 1 อย่าง

แต่เชื่อฉันนะ
ชีวิตมันไม่ได้พังเพราะคุณไม่มีแรงฮึดครั้งใหญ่

มันพังเพราะคุณ “หยุดขยับ”

สิ่งเล็ก ๆ ที่คุณทำ
มันเหมือนการบอกตัวเองว่า

ฉันยังไม่ยอมแพ้

และแค่นั้น
มันเพียงพอสำหรับวันแย่ ๆ แล้ว

ฉันไม่ได้ใช้ motivation ในการใช้ชีวิต

ฉันใช้ structure

ฉันมีเวลานอน
เวลาตื่น
สิ่งที่ต้องทำ
เงินที่ต้องเก็บ

มันดูน่าเบื่อมากนะ

แต่วันที่ชีวิตคุณไม่นิ่ง
คุณจะรู้เลยว่า “โครงสร้าง” มันสำคัญแค่ไหน

เพราะวันที่คุณไม่มีแรง
คุณไม่ต้องคิด

คุณแค่ “ทำตามระบบ”

ขอพูดตรง ๆ

คนที่ดิ่งบ่อย ๆ ไม่ใช่เพราะเขาอ่อนแอ

แต่เพราะชีวิตเขา “ไม่มีอะไรยึด”

เหมือน… เหมือนอะไรดี

เออ นึกออกแล้ว

เหมือนบ้านที่ไม่มีเสา
ลมมาแรงนิดเดียวก็สั่นแล้วไง

ทีนี้มาที่คำถามที่ลึกกว่านั้น

ถ้าคุณต้องอยู่คนเดียว
ไม่มีลูก ไม่มีครอบครัว ไม่มีใครให้พึ่ง

คุณจะใช้ชีวิตยังไง

ฉันจะบอกแบบตร๊ง ตรง

มันไม่ใช่ชีวิตที่แย่
แต่มันเป็นชีวิตที่คุณต้อง “รับผิดชอบตัวเองเต็ม 100%”
😎😎😎 (หลายคนบอกว่า ก็เออ นี่ไงที่แย่😅)

เห้ย ฟังก่อน มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ

คนที่มีครอบครัว
เขามีระบบบางอย่างรองรับโดยอัตโนมัติ

มีคนให้กลับบ้านไปหา
มีคนแชร์ค่าใช้จ่าย
มีคนช่วยดูแลตอนแก่

แต่คุณไม่มี

แปลว่าอะไร

แปลว่า
คุณต้อง “สร้างระบบนั้นขึ้นมาเอง”

เรื่องเงิน

อย่าคิดว่าเงินเป็นแค่สิ่งที่ใช้จ่าย

สำหรับคุณ
เงินคือชีวิตสำรอง (คำนี้โคตรใช่ค่ะคุณ)

มันคือ safety net
มันคือ freedom
และมันคือ dignity ในวันที่คุณไม่มีแรง

ฉันอยากให้คุณคิดแบบนี้

ถ้าวันหนึ่งคุณป่วย เงินต้องซื้อการดูแลได้

ถ้าวันหนึ่งคุณทำงานไม่ได้ เงินต้องเลี้ยงคุณได้

ถ้าวันหนึ่งคุณอยากหยุด เงินต้องให้คุณเลือกได้

นี่ไม่ใช่ความคิดของคนกลัว

แต่มันคือ mindset ของคนที่ “รับผิดชอบชีวิตตัวเองจริง ๆ”

เพราะฉะนั้น

คุณต้องมีเงินฉุกเฉินที่มากพอจริง ไม่ใช่แค่ 3 เดือนแบบที่ชอบพูดกัน

ถ้าคุณไม่มีใคร support คุณควรคิดเป็น 12 เดือนขึ้นไป (พูดจริงๆนะ ซีเรียส)

คุณต้องมีการลงทุน
ไม่ใช่ฝากเงินเฉย ๆ

เพราะเงินเฟ้อมันจะค่อย ๆ กินคุณไปเงียบ ๆ

และคุณต้องมีรายได้มากกว่า 1 ทาง

เพราะโลกนี้ไม่มีอะไร secure อีกแล้ว

นี่คือระบบการเงินของคนที่เลือกยืนด้วยตัวเอง

ทีนี้เรื่องใจ

อันนี้ลึกที่สุด

คนส่วนใหญ่ไม่ได้กลัวการอยู่คนเดียว

เขากลัวว่า
ชีวิตตัวเองจะ “ไม่มีความหมาย”

แล้วเขาก็พยายามเอาคนอื่น
มาเติมตรงนั้น

อยากมีแฟน
อยากมีลูก
อยากมีครอบครัว

ไม่ใช่เพราะเขาอยากมีจริง ๆ เสมอไป

แต่เพราะเขากลัวว่า
ถ้าไม่มีแล้วชีวิตจะว่างเปล่า

คนมีครอบครัวไม่ได้มีความสุขกว่าคนโสดเสมอไป
เขาก็มีทุกข์ในแบบคนมีครอบครัวค่ะคุณ

แล้วหลายครั้งก็แอบอิจฉาคนโสด😆

แต่ปัญหาคือ

ถ้าความหมายของชีวิตคุณ ต้องพึ่งคนอื่น

วันที่คนนั้นหายไป คุณจะพังทันที 😣

จริงๆคุณอยู่ได้นะ แต่คุณแค่ชอบลืม
ลองนึกตอนตัวเองอกหักดูซิ

มันโหวงเหวงยังไง ฟูมฟายว่าอยู่ไม่ได้

สุดท้ายคุณก็อยู่ได้ทุกที จนไปเจอแฟนใหม่ไง หึหึ


ฉันเห็นเรื่องนี้บ่อยมาก

คนที่ดูมีทุกอย่าง
แต่พังเพราะ relationship

ไม่

เพราะเขาอ่อนแอ

แต่เพราะเขา “ฝากชีวิตไว้กับคนอื่นมากเกินไป”

คุณต้องถามตัวเองตรง ๆ ถ้าไม่มีใครเลย

ชีวิตคุณยังมีค่าไหม

ถ้าคำตอบคือไม่

นั่นแปลว่า
คุณยังไม่ได้สร้างชีวิตของตัวเองจริง ๆ

ชีวิตที่มีความหมาย มันไม่ได้มาจากการมีใคร

แต่มาจากการที่คุณรู้ว่า
คุณกำลังใช้ชีวิตไปเพื่ออะไร

คุณกำลังสร้างอะไร
คุณกำลังพัฒนาอะไรในตัวเอง

อย่าไปถามว่า
จะไม่เหงาได้ยังไง

ให้ถามว่า

จะสร้างชีวิตแบบไหน
ที่ทำให้ความเหงา “ไม่มีอำนาจ” กับคุณ (อย่างเท่อ่ะ)

ฉันจะฝากประโยคหนึ่งไว้ให้คุณ

คนที่อยู่คนเดียวได้อย่างสง่างาม
คือคนที่ “ออกแบบชีวิตตัวเองเป็น”

ไม่ใช่ปล่อยให้ชีวิตไหล

สุดท้ายนี้ คุณไม่ได้อ่อนแอเลยที่ถามคำถามนี้

ตรงกันข้าม

คุณกำลังตื่น

และคนที่ตื่นแล้ว
เขาจะไม่กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมอีก

ค่อย ๆ สร้างชีวิตนะ

ไม่ต้องรีบ
แต่ต้องจริง

ต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง
และต้องรับผิดชอบมันให้ได้

แล้ววันหนึ่ง

คุณจะไม่ได้ถามว่า จะอยู่คนเดียวยังไง

แต่คุณจะยืนอยู่ตรงนั้น
ในชีวิตที่คุณสร้างเอง

แล้วพูดกับตัวเองเบา ๆ ว่า

ชีวิตแบบนี้

ฉันเลือกเอง

และฉันไม่เสียใจเลย

ออ นอ บอ
17.04.2026

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จัดสรรทุนช่วยเหลือนักศึกษาที่ได้รับผลกระทบจากเหตุอุทกภัยภาคเหนือ
***สามารถสมัครรับทุน โดยกรอกแบบฟอร์มแจ้งความประสงค์รับความช่วยเหลือสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีที่ได้รับผลกระทบจากเหตุอุทกภัยผ่านทาง Google Form ที่ https://forms.gle/yEUKe8R4TGH4FUGG6
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่ งานทุนการศึกษา ส่วนกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี โทร. 0-4422-3129 , 0-4422-3774