Ealeam

Ealeam

แชร์

รวมทุกรสชาติอย่าพลาดนิยายผมล่ะ

25/03/2021

เริ่มปีใหม่ก็เรื่องใหม่ละกัน

13/01/2021

^^

24/04/2020

เรื่องเล่าสุด(หลอน)ประหลาด

คืนหนึ่งผมต้องไปส่งพิชซ่าให้ลูกค้า แต่มันน่าโมโหเพราะดันมาสั่งตอนร้านจะปิด เวลาประมาณเกือบๆ 4 ทุ่ม แถมพิกัดก็ไกลมาก ผมก็สงสัยว่า ผจก ทำไมถึงไม่ให้สาขาอื่น พอผมเห็นของก็เข้าใจได้ว่า อ๋อกลัวยอดขายร้านจะตกเพราะลูกค้ารอบนี้สั่งแบบชุดใหญ่มากๆ พิชซ่าถาดใหญ่ 6 ถาด ผมไม่อยากฟัง ผจก บ่นเลยต้องไปส่งทั้งๆที่อีกไม่กี่นาทีก็เลิกงานแล้ว ผมขับมาได้ซักระยะก็เริ่มตะหงิดๆว่ามันใช่ที่นี่แน่ๆเหรอ หรือ GPS นำทางผมมามั่วกันแน่ เพราะรอบๆข้างมันเป็นป่าทั้งสองข้างทางเลย ไฟทางก็ไม่มีมืดสนิทบวกกับถนนที่เป็นลูกรังขับรถก็ลำบาก เมื่อขับไปได้ซักพักผมก็เห็นบ้านหลังนึงตั้งอยู่ข้างทาง ผมจึงหยุดรถแล้วลงมาดูว่าใช่รึเปล่า

ผมเดินเข้าไปยังประตูหน้าบ้านแต่บ้านหลังนี้ดูเก่ามากๆแถมไม่มีกริ่งให้กดเรียกเสียอีก ผมจึงเคาะประตูแล้วบอกว่า "พิชซ่ามาส่งแล้วครับ" แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา ผมจึงเดินไปที่รถตัวเองแล้วโทรไปถาม ผจก ว่าใช่จริงๆรึเปล่า ผจก โมโหมากแล้วบอกกับผมว่า "มันใช่สิวะ ไม่ใช่แล้วเขาจะสั่งทำมะเขืออะไร" เขาก็วางสายใส่ ผมจึงตัดสินใจไปที่ประตูแล้วเคาะเรียกอีกครั้ง จากนั้นก็มีเสียงคนเดินลงบันไดมา เสียงไม้จากบันไดมันดังมากค่อยๆลงมาเรื่อยๆ หัวใจผมก็เต้นรัวขึ้น จากนั้นเสียงเดินก็มาหยุดตรงหน้าประตู แล้วก็เงียบไป ผมจึงตะโกนออกไป "เอ่อ...พิชซ่าล่ะครับ" ไม่รู้อะไรหางตาผมเห็นอะไรบางอย่างที่หน้าต่างยืนดูผมอยู่ จึงหันไปมอง เห็นเงาคนกำลังถือของอะไรซักอย่างคล้ายๆมีด วินาทีนั้นก็รีบวิ่งกลับไปที่รถสตาร์รถแล้วรีบขับรถไปทันที ผมมองไปที่กระจกหลัง ก็เห็นเป็นผู้หญิงแก่ๆคนนึงยืนแสยะยิ้มปากแทบถึงใบหูเต็มไปด้วยเลือด ระหว่างที่ขับรถไปนั้นรถก็มีเสียงกรีดร้องออกมาจึงหยุดรถแล้งลงมาดู ผมแทบจะเป็นลมเพราะยางรถถูกกรีดจนแบน ไม่รู้จะทำยังไงจึงตัดสินใจโทรหาตำรวจ มี Operator ให้คำแนะนำบอกให้ผมใจเย็นๆตำรวจกำลังไปตามพิกัดที่ส่งมา เธอก็ให้คำแนะนำผม ให้อยู่แต่ในรถล็อครถไว้แล้วสังเกตุสิ่งรอบข้าง เธอบอกจะถือสายอยู่เป็นเพื่อนผม

ซักพักก็ได้ยินเสียงอะไรไม่รู้วิ่งมาชนที่รถผม ผมจึงตกใจมากรีบวิ่งลงจากรถเข้าไปในป่า โชคดีที่มีท่อนซุงใหญ่ๆอยู่ท่อนนึง ผมจึงหลบอยู่หลังท่อนซุงนั้น แล้วสวดภาวนาขอให้หน่วยช่วยเหลือมาไวๆ มันมีเสียงอยู่รอบๆตัวผมมากมาย ทั้งกรีดร้อง ร้องแบบโหยหวน ผมกลัวมากๆ ได้แต่นั่งกอดเข่าก้มหน้าร้องไห้ แต่ก็ต้องกลั้นเสียงเอาไว้ จนกระทั่งผมได้ยินเสียง ไซเรนของรถตำรวจ ผมจึงรีบวิ่งออกจากที่ซ่อนมุ่งตรงไปหาแสงไฟที่อยู่ตรงหน้าเห็นตำรวจกำลังมาตรวจสอบรถ ผมวิ่งไปจนหมดแรงทรุดลงกับพื้น พวกตำรวจก็เข้ามาหาแล้วถามเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ผมตอบแทบไม่เป็นภาษา สุดท้ายผมก็ปลอดภัย หลังจากวันนั้นมาผมก็ลาออกจากการส่งพิชซ่า ไปทำงานร้านสะดวกซื้อแทน เรื่องในคืนนั้นมันยังเป็นฝันร้ายสำหรับผมตลอดมา.....

อ่านตอนต่อๆได้ที่ http://www.tunwalai.com/story/388488/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94?page=1

บันทึกรักจากวัยใส | Remember Me 27/02/2020

เรื่องราวรักใสๆ จะทำให้หัวใจพองโต

บันทึกรักจากวัยใส | Remember Me บันทึกเรื่องราวของฉันและเธอ

ต้องการให้ธุรกิจของคุณ ธุรกิจ ขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง บริษัท สื่อ ใน Nonthaburi?
คลิกที่นี่เพื่อเป็นสมาชิก?

ที่อยู่


Nonthaburi