TYKE Kafe

Bunlar kıyaslanabilir, benzetilebilir durumlar değil. Karantinadaki bir insan ASLA "Şimdi hayvanat bahçesindeki hayvanların ne hissettiğini biliyor" değil. Bilemez de. Bunu hiçbir zaman hissetmeyecek. Gerçekten orada olsa dahi hissedemezdi. (Oradaki bir maymun da bir aslan gibi hissetmiyor hatta, ve bir aslan da diğer aslan gibi...)
Veganlar olarak, anlatmak istediğimiz şeyi anlatmak için, sürekli her canlının kendine özgü deneyimleri arasına koca koca eşittirler koymamıza, böyle basitleştirilmiş benzetmelere, analojilere başvurmamıza gerek yok. Bu benzetmeler yeterince sıkıntılıyken şunu hatırlamamızda da fayda var : Carol Adams, hayvanları -tabaklarımıza kadar gelmeden çok daha önce-dil tarafından yok ettiğimizden bahsediyordu. Hayvanların 'kayıp gönderge'lere dönüşmesinin, bu yok edişin farklı yollarından biri; mesela "Eşek gibi çalıştım" derken, hayvanların insan deneyimlerini anlatmak için birer metafor haline gelmesi. "Beynime tecavüz ediyorsun" gibi kullanımlar da başka özneleri açısından böyledir. Gerçekte maruz kalanın 'biricik' deneyimi, başka bir deneyimi açıklamak için araçlaşır ve bunu bizzat yaşayanı kayıp gönderge haline getirir. Şu anki karantina veya hangi durum için olursa olsun, ne insanların ne de oradaki hayvanların deneyimi, birbirini açıklamak için araçlaşamaz, bunların her biri kendine özgüdür. Bizler şu an asla "hayvanat bahçesindeki panda gibi" karantinada değiliz, olamayız. Ve onlar da asla bizim karantinamızdaki gibi yaşamıyorlar...

Arkadaşlar gece "Kafede olacak mısınız" gibi mesajlar geldi. Paylaşım yapma gereği duymamıştım. Kafe tabii ki de KAPALI arkadaşlar ve siz hizmetsiz biz de parasız kaldığımız için çok üzgünüm ama bu karar bizim irademizi aştığı için de inanılmaz rahatlamış durumdayım. Size biraz bundan bahsederek naçizane uyarmak istiyorum. Çünkü hiçbirimiz yeterince sorumlu davranmıyoruz.

Kafe gibi işletmelerin kullanımıyla ilgili uzun süre bir şey söylenmeyecek ve bu alanların kullanımı tamamen bizim ve buraya gelenlerin inisiyatifinde olacak gibi duruyordu. Biz de sürekli kendi isteğimizle evlerimize çekilmek üzerine düşünüp durduk. Fakat bizim gibi parasını günlük kazanan insanlar için bu çok zor. Kapatsak parasızız, kapatmasak insanlar gelmeyeceği için yine parasızız. İnsanlar gelse bu sefer de hepimiz risk altındayız diye kendimi yiyip dururken, buna mecbur kalmak beni rahatlattı.

Geçen gün artık delirip bir kafe sahibi olarak içinde "Lütfen sırf bir kafeye, avmye gitmek için toplu taşımaya binerek, kalabalıklara karışarak evinizden çıkmayın." cümlesi geçen, derdimi anlattığım yazıyı paylaşmama gerek kalmadan buna mecbur kalmak beni rahatlattı.
Bu süreçte hepimiz pek çok gerekli önlemi alarak çalışmaya devam ettik. Fakat bu önlemler kesinlikle yeterli değil. Etrafımızdaki pek çok kişinin bu virüsle ilgili tutumu, kendisinin yakalanıp yakalanmaması üzerine. Fakat hareket halinde oldukça bunun taşıyıcısı durumundayız ve elimizde bu virüsle enfekte olmamız halinde hafif bir şekilde atlatacağımızın garantisi dahi olsa; bunu atlatamayacak başka insanlara karşı sorumluluğumuz var. Bu sorumluluktan kurtulmamız beni rahatlattı.

Çünkü Alsancak'ta gerçekten hayat aynen devam ediyordu arkadaşlar. Kimse dış mekanda oturun önerisini bile dinlemiyor. İçerde oturan üşüyoruz diye kapıyı kapatmak istiyor. İnsanlar sürekli dışardan yemek yiyor. Hayat aynen devam...

Paramızı kazanıyoruz diye tedirgin olacağım hiç aklıma gelmezdi, pazar günü arkadaşıma "Ben deliricem noluyorsa olsun kapatıcam, belki buraya her gün gelen amca da artık dışarı çıkmaması gerektiğini anlar, belki başkasına örnek olur" dediğimde bana "Kapat ama o dediklerin olmaz, insanlar en fazla buna güler ve başka yerlere gitmeye devam eder, olan sana olur" dedi. Kızmak için söylemiyorum, bu gayet haklıydı. Gerçekten böyleyiz biz.

Şimdi kafeler kapanıyor mu, evet. Kafe ve benzeri yerlere gidenler evde mi, evet. Doğru olan bu muydu, evet. ((Köşede paracıklarım mı var, hayır :)) Peki denetlenecek mi, hiç sanmam.
Önümüzde ne yapmamız gerektiğiyle ilgili yeterince bilgi varsa, birilerinin bizi mecbur bırakmasını ya da birilerinin bizi onaylamasını beklemeden, "sorumlu davranarak" bunları yapabiliriz. Lütfen geriye kalan diğer bütün önerilere mecbur kalmaksızın, sorumlu davranarak uyalım. Evde pişirdiğimiz yemeklerle hepimize afiyet olsun.

Gerisi daima NEŞE ve DAYANIŞMA.

8 MARTA ÖZEL SOKAK KAMPANYAMIZ BAŞLAMIŞTIIR. Döviz, pankart, söz söylemek bedava. Tyke'ta döviz hazırlarken neşe bedavaaa. 16:00'da yine hep birlikte sokaktayız ♥