Pasto

Bu hafta pazar ekmek sohbetlerinde 1940 yılında yazılmış efsanevi bir kitaptan ve Leningrad Kuşatması'nın o imkansız günlerinden bahsetmeye evam ettik. İnsanları yaşatmak için odun talaşından, ağaç kabuklarından ve hatta makine yağından nasıl gerçek bir ekmek yaratıldığını okurken şaşkınlıktan ekrana kilitleneceksiniz.Sovyet yönetiminin "halkımıza odun yedirdik" diyerek utançla ve mahcubiyetle yıllarca devlet sırrı olarak sakladığı oysa içinde muazzam bir hücresel beslenme bilimi yatan o zengin tarihi konuştuk. Ve aklınızı başınızdan alacak bir kıyaslama yaptık...Eğer o utanılarak saklanan bilim, bugün Amerika'nın ve Batı'nın o vahşi kapitalist sisteminin elinde olsaydı ne olurdu? O talaşlı ekmeği süslü paketlere koyup bize "Mucizevi Yüksek Lifli Detoks Ekmeği" diyerek nasıl fahiş fiyatlara satacaklarını ve bizim de "Dünyanın en güzel şeyini yiyoruz!" diyerek nasıl sisteme kanacağımızı anlattık. Nimeti çöpe çevirip hücrelerimizi aç bırakan modern tüketim çılgınlığına karşı; çöpü şifaya çevirip insanı yaşatan gerçek bilimin sarsıcı hikayesi.., bu yüzleşme konusunda sizlerin fikirlerinizi merakla bekliyoruz. Yorumlarda buluşalım ! Sevgiyle ve sağlıkla ve neşeyle kalın hiho

Bugün Pazar Sohbetleri’nde biraz sert, biraz hüzünlü ama bir o kadar da gurur dolu bir yolculuğa çıktık. 1940 yılından gelen o efsanevi Sovyet kitabının sayfalarını beraber araladık.
​Hani o 'unsuz' günlerde, talaşla, uçak yağıyla ama sarsılmaz bir bilimle insanları hayatta tutan Plotnikov ve ekibinin o devasa emeğini... Ekmeğin sadece karın doyurmak değil, bir toplumun nasıl vicdanı ve ayakta kalma iradesi olduğunu konuştuk. Benim için bu sadece teknik bir konu değil, fırıncılığın namusu...
​Peki, siz nasıl buldunuz bu haftaki yolculuğumuzu? O zor şartlardaki disiplinli bakış açısı sizi de benim kadar şaşırttı mı?
​Bu daha sadece başlangıç... Konu o kadar derin ki, hikâyelere sığmadı. Önümüzdeki hafta bu yolculuğa devam edeceğiz. Batı’nın o pırıltılı, bol paketli ama 'boş' dünyasıyla bu dürüst bilim arasındaki kavgayı daha da derinleştireceğiz.
​Yorumlarda buluşalım mı? Sizin için ekmek sadece bir lezzet mi, yoksa böyle bir hayatta kalma mücadelesi mi? Heyecanla cevaplarınızı bekliyoruz...
​Ekmekle, sevgiyle ve neşeyle kalın hiho

Bu Pazar Sohbeti'nde, gıda endüstrisinin en tartışmalı isimlerinden biri olan psikofizikçi Howard Moskowitz'in karanlık laboratuvarına girdik.
​McDonald's menülerindeki o karşı konulmaz 'Yağ, Şeker, Tuz' dengesinin aslında nasıl bir matematiksel formül olduğunu,
1999 yılında gıda devlerinin kendi aralarında yaptıkları o 'itiraf' toplantısını,
Ve en önemlisi; ekmeğimizin nasıl 'çiğnemeden yutulan', 'bağımlılık yapıcı' bir 'boş kalori'ye dönüştürüldüğünü konuştuk.
​Moskowitz, insan biyolojisinin zaaflarını (şeker ve haz tutkusunu) gıda devlerinin kâr hırsı için modelledi. Biz ise; sabır, fermentasyon ve gerçek buğdayla bu 'yapay hazza' karşı duruyoruz.
​Sohbeti kaçıranlar hikayelerden izleyebilir. Bu postu kaydederek bu önemli bilgileri her zaman hatırlayabilirsiniz. Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Yorumlarınızı bekliyorum.
​ HazNoktası GerçekEkmek ZanaatkarFırıncılık GıdaBilimi Obezite Diyabet"

Peygamber Buğdayı serimizde, kutsal hikayelerden fahiş fiyatlı dolandırıcılıklara kadar her şeyi anlatmaya çalıştık. Ama artık en can alıcı soruyu sorma zamanı: Türk tarımını bir hikaye mi kurtaracak, yoksa bilim mi?
​Bizim, tarımımızı kurtaracak mucizevi tohumlara veya efsanelere ihtiyacımız yok. İhtiyacımız olan tek şey, bilime ve uzmanlığa güvenmek.
​Unutmayalım:
​Güçlü İnsan Kaynağımız Var: Numan kıraç,Mirza Gökgöl gibi hocalardan sonra gelen prof. Fahrettin Altay , nusret zencirci gibi hocalardan sonra şimdi de yüzlerce liyakat sahibi ziraat mühendisine, akademisyene ve uzmana sahip. Onlar, topraklarımızı ve tohumlarımızı herkesten iyi biliyor.
​Hurafelere Yer Yok: Kuraklık sorununu 'kutsal bir tohumla' çözeceğini iddia eden, bilimsel geçmişi olmayan ama sesi çok çıkan kişilere itibar etmemeliyiz. Bu tür iddialar, tarım dünyamızda, tıpkı bazı şeflerin mutfak şovları gibi, bilgi yerine gürültü yaratıyor.
​Risk Büyük: Eğer bu 'hurafecilere' alan açarsak, tıpkı Peygamber Buğdayı'nda olduğu gibi, atalık tohumlarımız geri dönülmez şekilde bozulur ve biyoçeşitliliğimiz kaybolur.
​Gelin, bilim yolunu seçelim. Uzmanlarımızın sesine kulak verelim. Çünkü bizim geleceğimiz, kulaktan dolma efsanelerde değil; laboratuvarlarda, tarlalarda ve bilimsel verilerde gizlidir.