Heybem

Onu tanıdığımda dünyam değişmişti. İlk kez böylesine derin bir aşkı yaşıyordum. Bütün kötü huylarını bırakmış gibi görünüyordu, bana hep daha iyi biri olduğunu hissettiriyordu. Günlerimiz dolu dolu geçiyor, birbirimizden hiç ayrılmıyorduk.
Ama bir şey vardı… O çok kıskançtı. Kendi ailesinden, hatta selam veren arkadaşlarımdan bile beni kıskanırdı. Bazen bu yüzden büyük kavgalarımız olurdu. Ben de ondan geri kalmazdım; eski eşiyle konuşmak zorunda kaldığında deliye dönerdim, konuşma bitene kadar başında dikilirdim.
Her gün bana çiçekler, küçük sürprizler yapardı. “Seni sevmelere doyamıyorum,” derdi. Kendimi dünyanın en mutlu kadını gibi hissediyordum. İş için başka şehirlere gitmesi gerekirdi ama çoğu zaman ben de onunla giderdim.
Bu defa İzmir’e gidecekti. İlk kez bana birlikte gelmemi teklif etmedi. Bu bana çok tuhaf geldi. İçim sıkılsa da belli etmedim. Hazırlandığında, tam çıkarken bana “Aşkım, sen de gelmek ister miydin?” dedi. Bu söz beni daha da şüphelendirdi.
“Yok canım, İzmir çok sıcak olur şimdi, keyfim de yok,” dedim.
“Tamam o zaman, sen dinlen, keyfine bak. Beni çok özle,” diyerek öpüp gitti.
Ama içim hiç rahat değildi. Araştırıp uzun uğraşlardan sonra İzmir’de deniz kenarında bir villa kiraladığını öğrendim. Onun aklına bile gelmezdi benim peşinden geleceğim. Birkaç saat içinde uçağa atlayıp İzmir’e gittim. Araba kiraladım, o adrese doğru yol aldım.
Kapının zilini çaldığımda elim ayağım titriyordu. Kalbim deli gibi çarpıyordu. Kapı yavaşça açıldı… Ve ben hayatımın en büyük şo..kunu yaşadım…DE'VAMI Y0RUMDA

Miras için arkadaşımın zengin dedesiyle evlendim; düğün gecemizde bana bakıp şöyle dedi: "Artık karım olduğuna göre... Nihayet sana gerçeği söyleyebilirim."

Ben hiçbir zaman güzel olan kız değildim.

Rıza Bey.

Yetmiş altı yaşında, zeki, gözlemci ve beklediğimden çok farklı biriydi. Akşam yemeklerinde konuşmaya başladık, sonra bu sohbetler uzadı. Bir şekilde beni, şimdiye kadar kimsenin dinlemediği kadar dikkatli dinledi.

Ve bir gece bir teklifte bulundu.

Evlilik.

Zengindi. Çok zengindi.

Ve hayatımda ilk kez... Bir çıkış yolu gördüm.

Artık kira derdi yoktu. Artık her kuruşun hesabını tutmak yoktu.

Durumu Menekşe’ye anlattığımda, bana sanki beni hiç tanımıyormuş gibi baktı.

"Senin böyle biri olduğunu düşünmemiştim," dedi.

Aynı gün benimle bağını kesti.

Suçluluk duygusu yakamı bırakmadı.

Ama beni durdurmaya da yetmedi.

Düğün küçüktü. Sadece Rıza Bey’in ailesi vardı. Benim için kimse gelmemişti; buna şaşırmadım.

Sakin, pahalı bir salonda yapıldı. Her şey kusursuz görünüyordu.

Sanki hak ettiğim değil de, içine bir şekilde sızdığım bir hayat gibiydi.

Törenden sonra onun malikanesine sürdük.

Ve gelinliğimle nihayet yatak odasına adım attığımda—

Rıza Bey arkamdan içeri girdi.

Kapıyı kapattı.

Ve şöyle dedi:

"Artık karım olduğuna göre... Nihayet sana gerçeği söyleyebilirim. Vazgeçmek için artık çok geç."

👇👇 DEVAMI Y0RUMDA