Cafe Keyf

“Ben senin hayallerini hayata geçirmeye gelmiştim. Hiçbir şeyden utanmadım ve hiçbir şey utandırmadı beni. Ben aşktan utanmam. ‘Arsız’ dediler bana. Haklılardı. Ben sevdada ‘ar’ aramam. Arsızca sevdim seni. Senden başka herkes, herkes... Bir sensin ‘herkes’ olmayan. Şimdi yanımdasın. Sana yazdığım her şey şiire dönüşüyor bu yüzden. Bir gün gidersen de seni hep iyi anacağım. Adamın hası, aşkı yaşarken değil anarken belli olur...”

Gerçekten sevmişsen birini, gitse bile kıyamazsın...
En büyük hakaretleri hak eder, en derin nefretleri hak eder ama kıyamazsın. Ne desen hak eder ama tek kelime etmeye el vermez için, susarsın...
En kötüsü de ne biliyor musun?
Üzüldüğünü görsen canın yanar, mutluluğunu görsen kahrolursun...