Kioskla

Nokta
Bazen sessiz sadasız koyulan bir nokta, insanın içini acıtır. Ve insan, o acının derinliğinde, büyüklüğünde kaybolduğunu hisseder. Öyle ki sonrası yok gibidir.

Bazen koyulan noktanın bir bölümün sonu değil, hikâyenin sonu olduğunu zannedersin. Öyle bir noktadır ki o; sayfayı çevirmek istemezsin. Yeni bölüme geçmek yerine, o bölümü yeniden okumak istersin.

Bazen o bölümün yeniden yazılması gerektiğini bile düşünürsün.

Ama her şey nafiledir; bölüm bitmiştir. Hikâyenin devam etmesini istiyorsan sayfayı çevirir, yeni bölümü okumaya başlarsın ya da kitabı orada kapatırsın.

O son noktayı, o içini acıtan noktayı, o bölüm sonunu o kadar kabul edemezsin ki; yeni bölüme geçip okumaya devam ettiğinde gözlerin okur ama sen okuyamaz, anlayamazsın. Tıpkı bazen hayatın içindeki kendi hikâyemizde olduğu gibi…

Benim kitabımda da ne yazık ki abimle olan bölüm bitti. Bazen erken olduğunu düşünürsün, “Bitemez” dersin… Ama biter. Ve sen o bölüme öyle doyamamışsındır ki, altını çizdiğin yerlere dönüp dönüp yeniden göz atarsın.

Hepimiz biliyoruz ki erken ve aniden gelen her vedayı kabullenmek bir o kadar zordur.

Sevgili abim Mustafa Kılıç’ı kaybetmenin derin üzüntüsüyle, bir süredir yayınlarımızı sessiz sadasız bir süreç içerisinde sürdürdüğümüzü ve bir süre daha bu sessizlikle devam edeceğimizi sizlerle paylaşmak isteriz.

Anlayışınız için teşekkür ederiz.
Tuba Kılıç Almalı
Kioskla Yayın Yönetmeni