Meltem Reyhan

Kelimeler sadece harflerin yan yana gelmesi değildir.
Onlar hikâyelerimizi taşıyan posta güvercinleridir.
Bir anlam alışverişidir söz.
Bazen borçlandırır, bazen özgürleştirir.
Bazen yaralar, bazen merhem olur.
Öylesine söylenen sözler gerçekten öylesine midir?
Kelimeler; öfkemizi, sevgimizi, hırsımızı, kırgınlığımızı taşır.
Bizden çıkar ama yine bize döner.
Sadece söylediklerimiz değil, duyduklarımız da iz bırakır.
Bir cümle içimizdeki ateşi söndürebilir.
Bir cümle içimize kor düşürebilir.
Eğer sözün bir kalbi incitecekse, susmak daha hayırlıdır.
Gerçek bile olsa…
Her doğru her yerde söylenmez.
Her duyulan aktarılmaz.
Çünkü söz taşındıkça değişir; eksilir ya da çoğalır.
İnanmadığın bir şeyi dillendirmek, insanın pusulasını şaşırtır.
Çünkü inanmasan da, söylediğin anda o söz senin gerçeğin olur.
Söz de bir ameldir.
Ve ameller niyetlere göredir.
Günümüzde, özellikle sosyal medya platformlarında, sözler çoğu zaman bir ok gibi kullanılabiliyor.
İnsanlar içlerinde biriktirdikleri duygusal yükleri birbirine boşaltıyor.
Üstelik bu durum gittikçe normalleşiyor.
Sosyal medya üzerindeki bu dil, kişilikleri yeniden biçimlendiriyor.
“Bir sözle ne olur ki?” diye düşünebiliriz.
Oysa bir damla sirke, bir bardak suyun tadını değiştirir.
Sirke görünmez belki ama suyun tamamına sirayet eder.
Belki içimizde birikmiş çokça korku, öfke ve hüzün var.
Sistemin baskısı karşısında ne yapacağımızı bilemiyoruz.
Geleceğin hızla değişmesi bizi ürkütüyor.
Ama bir başkasının canını acıtmak, insanın kendi acısını dindirmez.
Aksine, acıyı çoğaltır.
Ve biz her cümleden sorumluyuz.
İbn Arabî’nin dediği gibi:
“Sözünü amelinden sayanın sözü az olur.”
Belki mesele çok konuşmak değil, doğru konuşmaktır.
Ve bazen hiç konuşmamaktır.
Sözlerimiz birbirimize merhem olsun.

Bahar her zaman gelir.
Bazen erken, bazen geç… ama mutlaka gelir.

Doğayı izlerken öğrendiğim en kıymetli şey , Her şeyin bir vakti olduğu ve ilahi ajandanın bizim bilindiğimizden çok daha derin işleyişe sahip olduğu.

Biz zamanı takvimle ölçüyoruz.
Oysa yaşamın kendi ritmi, kendi parametreleri var.

İçimizi sıkan o “Ne zaman?” sorusu…
Bizi, aslında ne hissettiğimizi görmezden gelmeye itiyor.

Bazen öyle bir eşiğe geliriz ki;
Ne bırakmaya hazırızdır,
Ne de devam edecek gücümüz vardır.

Kendimizi ne kadar zorlarsak zorlayalım,
Her şey kendi zamanında olur.

Belki de tek yapmamız gereken,
Kendi baharımızın geleceğine güvenmektir. Vakti gelince açan çiçekler gibi uygun şartlar oluşunca olacaktır, olması için heveslendiğimiz. Ne önce ne de sonra… ( Şarkıda dediği gibi …)

Uğurlar olsun can parem. Yol arkadaşım.
Seninle paylaştığım onca zamanda bana kattığın çok şey var. Bana kalan an’lar, kalbimin hazinesi. Gidişinle dahi yoluma rehber oldun.

On iki saatte ne çok şey oldu… Önceliklerim, planlarım değişti. Elimden gelen, kalmana yetmedi. Şimdi payıma düşen razı olmak. Suretin gitti, siretin benimle kaldı.

Senin boşluğunla yaşamayı öğreneceğim belki; zaman denilen hekim, yaramın sızısına yardımcı olur belki. Riocuğum, sevginin dilini öğreten bir taneciğim.

Feng Shui Uçan Yıldızlar ekolünde bazı alanlarda sessizlik, bazı alanlarda ise bilinçli bir aktivasyon tavsiye edilir.
Bu yılın çatışma enerjisini sakinleştiren sembolü “Keçi”dir. Ancak Çin astrolojisindeki hayvan sembollerinin aktardığı hikâyeyi tam olarak anlamadan, sadece bir keçi figürüyle bu durumu çözemeyiz. Keçi burcunun anlattığı hikâyeyi dikkatle dinlemeliyiz; bu sayede yıl boyu kendimize rehber edinebileceğimiz bir yol haritası çıkarabiliriz.
Her yıl, o yılın taşıdığı enerji; kendi tabiatında olan ve tam zıttında yer alan burçlarla (ve onların temsil ettiği enerjilerle) çatışır. Bu yıl “Bazi” haritasında At ve Fare burçları olanların hayatlarında, değişim olasılığının çok daha yüksek olduğunu söyleyebiliriz.

Peki, nedir bu değişim? Çatışma olmadan gerçekleşemez mi? Elbette gerçekleşebilir; ancak değişim her ne kadar arzuladığımız bir şey olsa da kapımızı çaldığında onu misafir etmeye pek gönüllü olmayız. Bu durum, tıpkı beklenmedik bir anda gelen misafirin üzerimizde yarattığı gerginliğe benzer. Aslında o gün bambaşka planlarımız vardır; tam o planları hayata geçirecekken bir şey olur ve olağan akışımız değişir. Yeni plana adapte olana kadar elimiz ayağımıza dolanabilir. Yazının tamamı blogta. Link hikayemde