Conscious Life with Ezgi Devi

Dünyada bütün insanlar, aydınlanmış gurular dahi sorunlarla karşılaşırlar, duygusal tetiklenme yaşarlar. Guruları ‘aydınlanmış’ yapan şey o yoğun ve negatif duyguları hissetmiyor oluşları değil; sürekli pozitife odaklanıyor oluşları hiç değil; olanı negatif ya da pozitif diye değerlendirmeden o yoğun duyguların içeride yankılanmasına sebebiyet veren tetikleyicileri gözlemleyerek ve duyguları dinleyerek olana bilinçli yanıtlar verebilme becerisi geliştirmiş olmalarıdır.

Bu da tetikleyicilere savaş veya kaç mekanizmasından otomatik tepkiler vermek yerine anında duyguları regüle ederek parasempatik sinir sistemini devreye sokabilme becerisi geliştirmiş olmak demektir.

Bunu yapabilmek derin bir gözlem becerisi ve farkındalık gerektirir. Yani aydınlanma dediğimiz bir farkındalık mertebesidir. Ve o mertebeye erişenler, etrafında olan bir "etki"ye "tepki" olmayı bırakıp; kendi etkisini ve tepkisini “bilinçli bir şekilde seçebilen” insanlardır.

Düşüncelerden ziyade duygularıyla çalışan, duygusal olgunluğu hedef alan insanlar için aydınlanma mertebesine erişmek çok daha muhtemeldir. Çünkü insan doğasını ve hayatı anlamak; duyguları, duygusal tetikleyicileri ve tetiklenmelerin altında yatan koşullanmışlıkları anlamaktan geçer.

Sizin farkındalık pratikleriniz, hayat algınızı değiştirmeye ve duygusal tetiklenmelerinizle başa çıkabilmenize yardımcı oluyor mu?

Pozitif düşünmek, pollyannacılık yapmak insanlıktan ve hayatın gerçekliğinden uzaklaştırdığı zaman tehlike başlıyor, dikkat! Düşünce gücü gerçekten çok önemli, odağımızın nerede olduğu çok önemli. Fakat bu "sürekli olumluya odaklanırsan olumsuz bir şey yaşamazsın" ilüzyonu yaratıyorsa orada bir duralım. Hayat inişleri ve çıkışları ile büyüyüp gelişebilelim, daha iyiye evrilebilelim diye türlü deneyimler sunmaya devam edecek.

Deneyimler zorlaştığında kötü hissedip kötü düşünmemeyi değil kötü diye adlandırdığımız duygu ve düşüncelerle nasıl başa çıkacağımızı öğrenmemiz gerek.

Ve bu malesef onları yok saymakla, onlar olmuyormuş gibi yapıp pozitife odaklanmakla olmuyor. Bu yalancı, sahte pozitiflik, olana olduğu gibi kabul açmak yerine sürekli bir şeyler yaparak dünyanı değiştirebileceğin vaatlerinde bulunuyor. Sen hep iyiye odaklanırsan her şey iyi olur, her dileğin gerçek olur diyor. Ve böylelikle daha çok ıstırap doğuyor.

Hep mutluluk, gökkuşakları, kelebekler ve pembe bir dünya vaat eden metafizik ve maneviyat öğretileri Amerika’da benim çok sevdiğim bir tabirle "spiritüel bypass" olarak adlandırılıyor. Yani anda olanı spiritüellik gerekçesiyle atlatmak veya geçiştirmek.

Halbuki sağlıklı spiritüellik bize “olanla kal” diyor.
Yani duygularını geçiştirme, hissettiklerinin üzerini örtme.
Orada öylece olanın farkındalığıyla kal.
Kendi konforsuzluğunda konfor yaratarak kal.
Olanı olduğu gibi kabul et, tepki vermek yerine bilinçli cevaplar ver.
Ama asla hissettiklerini reddetme!

Çünkü hislerini dibine kadar hissetmeden, onların ne anlatmak istediğini dinlemeden olana bilinçli bir yanıt vermen zaten mümkün değil.

O yüzden bizim “sonsuza dek mutlu mesut yaşadılar” masalını maneviyattan, sahte metafizik pazarlamalarından çıkararak o negatif dediğimiz duygu ve durumlar çıkageldiğinde bir yandan kendimize alan tutup hissetme izni verirken diğer yandan olana nasıl bilinçli yanıtlar verebileceğimize odaklanmamız gerekiyor.

Bunun içinse duygusal tetiklenmelerle başa çıkmayı bilmek, duyguları anlamak ve duygular hakkında sağlıklı iletişim kurabilmeyi öğrenmek şart!

Sizin deneyiminizi merak ediyorum.
Sizler de bu sahte pollyannacılıktan nasibinizi aldınız mı?

I have been in my hermit cave for months, observing, listening, introspecting, reflecting.. Acknowledging how far I have come and reaffirming where I want to go—asking myself constantly, persistently: What do I truly desire? What does my dream life look like? How can I create a life based on my joy and peace?

As I was going deep, I had been also peeling the layers of all I had been told, all I had been taught. With a constant affirmation on my mind “I can be, do and have whatever I want!”

“What do I truly desire?” is one of the hardest questions to answer. Because the answer lies in our fears. We can see our deepest desires only if we look our fears in the eye. What we fear the most secretly points us to what we want instead.

My biggest fear is my freedom to be taken away. And it only tells me what I truly desire, which is to be so fu***ng free and limitless!

After 4 years in the States, I learned a lot about myself. Most importantly I gained so much clarity on my wants and needs.

I want to have a simple and comfortable life.
I want to be in nature where green and blue meet.
I want to wake up to birds chirping not car horns.
I want peace and quiet.
I want deep and raw connections.
I want music and laughter.
I want dance and celebration.
I want to see a clear sky where stars shine bright af.
I want the air I inhale to smell like petrichor, fresh and crisp.
I want summer all year round.
I want to be barefoot and naked.
I want everything to be accessible to me within walking distance.
I want to work whenever and wherever I want.
I want to live my life like an endless vacation.

A month ago, I listened to my heart, decided to honor my wants and moved to Mexico! I will be welcoming the new year in heaven! Oh dear pachamama! Oh dear life! Thank you!

It's a new dawn
It's a new day
It's a new life for me
And I'm feeling good!

🌞🌊✨

Happy New Moon Fam! With this new moon in Cancer, we are going through a deep karmic cleanse from the collective. And the main karmic wound that is being released right now is victimhood.

Victimhood is one of the oldest learnings that has been inherited for many generations. And unfortunately, it’s one of the most common wounds I observe. I keep hearing from my friends and clients “my abuser did this to me”, “he/she is a narcissist”, “he/she should be canceled and not be allowed in here/there”, or “I’m just trying to protect/save other women/men” etc.

I know this topic is so sensitive to many. But as a woman who has been physically, emotionally, mentally, and sexually abused, I want to be a divine mirror for you and kindly invite you to see the depths of this conditioning.

Victimhood is giving our power away.
Victimhood is not taking accountability for our own choices and experiences.
Victimhood is passive-aggressive emotional manipulation.
Victimhood is avoiding the narcissist and abuser within us that made us allow to be treated that way.

If you attracted a narcissist and/or were abused in any way, actually, it was not to punish you.
It was to show you where you tend to:
• betray your own needs to please others,
• follow others’ words rather than your intuition,
• refuse to listen to your body response,
• self-sacrifice in the name of love,
stay in unsafe places just because it is familiar.

And it was to bring you home!
To yourself.
To your inner knowing and guidance.

I know, the hurt of those unpleasant experiences takes a long time to heal, yet I’m praying for all who have been through abuse to see the highest service in all agreements.

Because if there is “me and others” in any statement,
if there is blame and pointing out;
there is a lot of work to do.

Thanks to all those sh*tty and painful experiences; now you know how to love and honor yourself better.
You are stronger and more self-aware today!

So can you choose to own your power and be accountable for all the choices you made just because you didn’t know any better?

This new moon in Cancer says “welcome home”.

And home is you.
Nowhere, no one else.

Full article link in bio. Aho!