YoBaz

Zengin babama karşı gelmek için bir temizlik görevlisiyle evlendim — ama babam kocamla konuşmaya geldiğinde dizlerinin üzerine çöktü.

Babam bana hiçbir zaman kendi hayatı olan bir kız evlat gibi davranmadı. Onun gözünde ben, iş anlaşmasının bir parçasından ibarettim.

Planı çok basitti: Beni en zengin arkadaşının oğluyla evlendirecek ve bu düğünü yıllardır hazırladığı kârlı bir "şirket birleşmesine" dönüştürecekti.

Artık buna dayanacak gücüm kalmamıştı.

Bir öğleden sonra şehirde yürürken, hafif aksayarak yürüyen genç bir adamın yerdeki yaprakları süpürdüğünü fark ettim. Hareketlerinde sakin ve güven veren bir duruş vardı.

Hiç düşünmeden yanına gittim ve,

"Bir kocaya ihtiyacım var. Bugün benimle evlenmeye ne dersin?" dedim.

Bana şaşkınlıkla baktı.

"Bu bir şaka mı?"

"Hiç değil. Bunu bir iş anlaşması gibi düşün." diye cevap verdim.

Sonra babamın planını anlattım ve "özgürlük sözleşmesi" adını verdiğim bu evlilik karşılığında ona küçük bir ödeme teklif ettim.

Bir an düşündükten sonra elini uzattı.

"Benim adım Emre. Anlaştık."

O öğleden sonra belediyede evlendik.

Ne gelinlik vardı...

Ne çiçek...

Sadece biz vardık ve olup bitene anlam veremeyen iki tanık.

Belediye binasından çıktığımızda Emre gülümsedi ve,

"Ee, artık birlikteyiz, Bayan Karahan." dedi.

Ama asıl felaket babamdı.

Ne yaptığımı öğrendiğinde öfkeden çılgına döndü ve "rezil" kocamla hemen tanışmak istedi.

Fakat babam Emre'yle yüz yüze geldiği anda...

Gururlu, kibirli adam bir anda dizlerinin üzerine çöktü.

Gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Sonrası yorumda ⬇️

Yeni doğan bebeğini görmeye kız kardeşimi ziyarete gittim... Ama onu kocamı öperken buldum. Bana gülümseyerek, "Oğlumuz ismini alacak. Sen de biz taşınmaya hazır olana kadar evin kredisini ödemeye devam et." dedi. Hiçbir şey söylemedim. Arabama geri döndüm... Ve onlara son hediyemi hazırladım.

314 numaralı odanın kapısı yavaşça açıldı.

Elimde beyaz şakayık çiçeklerinden oluşan bir buketle içeri girdim. Ama ilk gördüğüm şey kız kardeşimin gülümsemesi olmadı...

Kocam Mert, hastane yatağına eğilmiş, kız kardeşimin alnına sevgi dolu bir öpücük konduruyordu.

Elif, kucağında yeni doğan bebeğini tutuyordu.

Ortada panik yoktu.

Şaşkınlık yoktu.

Telaşla yapılan bir açıklama da...

Elif sadece bana baktı ve gülümsedi.

O gülümseme bana her şeyi anlatıyordu.

Belli ki bu plan, ben o odaya girmeden çok önce hazırlanmıştı.

"Mete Yusuf."

"Oğlumuzun adı bu olacak."

Sonra tasarım çantama baktı, ardından yeniden gözlerimin içine.

"Zeynep, sen sadece o evin kredisini ödemeye devam et."

"Biz ne zaman taşınmaya hazır olursak sana haber veririz."

Oda bir anda sessizliğe gömüldü.

Annem arkamda meyve sepetiyle duruyordu.

Yüzünde en ufak bir şaşkınlık bile yoktu.

Babam ise koridorda bekliyor, gözlerimin içine bakmaktan kaçınıyordu.

Kalbim deli gibi atıyordu.

Ama ellerim sapasağlamdı.

Çiçekleri sessizce yatağın yanına bıraktım.

"Tebrik ederim."

Sadece tek bir kelime söyledim.

O steril hastane odasında beni tamamen yıktıklarını sandılar.

Oysa hiçbirinin haberi yoktu...

Tam on altı gün sonra, gizlice planladıkları gösterişli nişan ve bebeğe isim verme kutlamasında, davetlilerin her birine dağıtacağım tek bir belge bütün bahçeyi sessizliğe boğacaktı.

Hastaneden ayrıldıktan yirmi dakika sonra arabamda oturuyordum.

Bileğimdeki büyükannemden kalan altın bileziğe dalıp gitmiştim.

Sekiz yıl boyunca onun sadece aile yadigârı olduğunu sanmıştım.

Ama o gün...

İlk kez başka bir anlam taşıdığını fark ettim.

Bu bir uyarıydı.

Bir hatırlatmaydı.

Bileziğin iç kısmına iki kelime kazınmıştı.

"İlk Yıldız."

Beni her zaman korumaya çalışan büyükannemin sessiz mesajıydı.

Arabayı Çınar Sokak'taki evimize sürdüm.

Salonun sıcak ışıkları hâlâ yanıyordu.

Ama evimin önünde başka bir otomobil park etmişti.

Plakasını görür görmez kime ait olduğunu anladım.

Ağlamadım.

Kimseyi aramadım.

Direksiyonu çevirdim...

Ve doğruca restoranıma gittim.

Çünkü o anda...

Muhasebecimin karanlıkta beni beklediğinden haberim yoktu.

Elinde ise...

Her şeyi değiştirebilecek tek şey vardı...

👇👇 (Hikâyenin devamını merak ediyorsanız yorumlara "EVET" yazın!)

Sibel Can'dan kötü haber! Daha fazlasını gör..